Καθεδρικός του Σαν Σαλβαδόρ
Γοτθικός, πάνω στη βασιλική που ύψωσε ο Αλφόνσος Β΄ γύρω στο έτος 800. Ο Ιερός Θάλαμος είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Μία ώρα και κάτι επίσκεψη.

Προρομανικές τοιχογραφίες μοναδικές στην Ευρώπη, δύο δωρεάν μουσεία πρώτης γραμμής, πάνω από εκατό γλυπτά στον δρόμο και μια ολόκληρη λεωφόρος αφιερωμένη στον μηλίτη.
🎧 Στη διαδρομή Ο Καθεδρικός, η Κάμαρα Σάντα και η παλιά πόληΤο Οβιέδο είναι μικρό και το καμαρώνει. Το γυρίζεις ολόκληρο με τα πόδια και σε μία μέρα χωράνε ένας καθεδρικός με θησαυρούς του 9ου αιώνα, δύο δωρεάν μουσεία με τον Ελ Γκρέκο μέσα, μια παλιά πόλη γεμάτη γλυπτά και ένας δρόμος όπου πίνεται μόνο μηλίτης. Αυτή είναι η διαδρομή.
Ξεκίνα από την πλατεία του Αλφόνσου Β΄ του Αγνού, το ακριβές κέντρο της πόλης, όπου ο βασιλιάς εγκατέστησε γύρω στο έτος 800 την πρωτεύουσα του βασιλείου των Αστουριών. Από εδώ ξεκίνησε ο ίδιος προς τον τάφο του αποστόλου: ήταν ο πρώτος προσκυνητής της ιστορίας, και η διαδρομή του είναι σήμερα ο Πρωτόγονος Δρόμος (Καμίνο Πριμιτίβο).
Ο καθεδρικός έχει έναν μόνο πύργο γιατί ο δεύτερος δεν χτίστηκε ποτέ: τελείωσαν τα χρήματα. Μέσα βρίσκεται ο Ιερός Θάλαμος (Κάμαρα Σάντα), μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, με τον Σταυρό της Νίκης και τον Σταυρό των Αγγέλων, που ανατινάχτηκαν με δυναμίτη το 1934 και αποκαταστάθηκαν με τα θραύσματα που βρέθηκαν.
Μπροστά βρίσκεται το άγαλμα της Ρεχέντα, η Άνα Οθόρες σε χαλκό, πάνω στις ίδιες πλάκες όπου έκανε τον περίπατό της στο μυθιστόρημα με το οποίο ο Κλαρίν ξεγύμνωσε αυτή την πόλη και την ονόμασε Βετούστα. Και δίπλα, ο Σαν Τίρσο ελ Ρεάλ, με ένα προρομανικό παράθυρο δώδεκα αιώνων στην κόγχη του ιερού.
Πίσω βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο, στη μονή όπου γεννήθηκε το Οβιέδο το έτος 761, και πέντε λεπτά πιο πέρα το Μουσείο Καλών Τεχνών, με μία από τις πληρέστερες σειρές Αποστόλων του Ελ Γκρέκο. Και τα δύο δωρεάν.
Γοτθικός, πάνω στη βασιλική που ύψωσε ο Αλφόνσος Β΄ γύρω στο έτος 800. Ο Ιερός Θάλαμος είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Μία ώρα και κάτι επίσκεψη.
Ελ Γκρέκο, Γκόγια, Θουρμπαράν και Σορόγια, με ελεύθερη είσοδο. Και οι Αστουριανοί ζωγράφοι, που δεν τους βλέπεις έξω από εδώ. Μιάμιση ώρα και κάτι.
Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Oviedo χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Ο Καθεδρικός, η Κάμαρα Σάντα και η παλιά πόλη με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →Κατέβα στην πλατεία του Φοντάν, την κοινωνική καρδιά της παλιάς πόλης, με στοές και κολλημένη στην αγορά, ένα κτίσμα από σίδερο και γυαλί του 1882-1885. Το όνομα προέρχεται από έναν βάλτο έξω από τα τείχη: το εμπορικό κέντρο του Οβιέδο γεννήθηκε από έναν λασπότοπο.
Εκεί θα βρεις το Καμπράλες, που μπορεί να λέγεται έτσι μόνο αν έχει ωριμάσει σε ορεινές σπηλιές, και τα αστουριανά φάμπες (φασόλια), με μακρύ και βουτυράτο σπυρί, που λιώνουν στο στόμα αντί να μένουν σκληρά.
Συνέχισε στην Πλάθα δε λα Κονστιτουθιόν, όπου το Δημαρχείο κρύβει ένα κόλπο: είναι και πύλη, γιατί χτίστηκε πάνω σε μια είσοδο του μεσαιωνικού τείχους. Πέρασε την καμάρα από κάτω.
Δύο λεπτά πιο πέρα, το Τρασκορράλες, με τη χάλκινη Γαλατού, και η Πλάθα δελ Παράγουας, με εκείνη τη μεγάλη ομπρέλα από σκυρόδεμα του 1930 που στήθηκε για να πουλάνε οι γαλατούδες χωρίς να βρέχονται.
Και ώρα για φαγητό: η οδός Γκασκόνα, η Λεωφόρος του Μηλίτη, με πάνω από μια ντουζίνα μηλιτοποτεία στη σειρά. Ο μηλίτης σερβίρεται από ψηλά για να αεριστεί και μοιράζεται: ένα μπουκάλι και ένα ποτήρι που γυρίζει από χέρι σε χέρι.
Ένα βήμα από τη Γκασκόνα βρίσκεται η Φονκαλάδα, μια κρήνη του 9ου αιώνα που εξακολουθεί να δίνει νερό και είναι το μόνο πολιτικό έργο δημόσιας χρήσης που σώζεται από το προρομανικό. Δεν είναι εκκλησία ούτε παλάτι, κι όμως είναι μνημείο της UNESCO.
Είκοσι λεπτά με τα πόδια, ή λίγα με το λεωφορείο, βρίσκεται ο Σαν Χουλιάν ντε λος Πράδος, το Σαντουγιάνο για τους κατοίκους του Οβιέδο: λιτός απέξω και με το σημαντικότερο σύνολο προρομανικής τοιχογραφίας της Ευρώπης μέσα, χωρίς ούτε μία ανθρώπινη μορφή.
Επιστρέφοντας στο κέντρο, το Πανεπιστήμιο, που ιδρύθηκε με τα χρήματα ενός Μεγάλου Ιεροεξεταστή και άνοιξε το 1608, και το Κάμπο ντε Σαν Φρανθίσκο, εννέα εκτάρια που ήταν οι λαχανόκηποι ενός φραγκισκανικού μοναστηριού.
Και κλείσε με τα γλυπτά: η πόλη έχει πάνω από εκατό στο ύπαιθρο. Η Μαφάλντα καθισμένη στο παγκάκι της στο πάρκο, ο Γούντι Άλεν με τα κοκάλινα γυαλιά του, η «Μητρότητα» του Μπότερο στην Εσκανταλέρα και ο θρασύς Κούλις Μονουμενταλίμπους απέναντι από το Θέατρο Καμποαμόρ.
Η Λεωφόρος του Μηλίτη, με το όνομα που κληρονόμησε από τους Γάλλους προσκυνητές του Δρόμου. Κράτα μιάμιση ώρα: εδώ δεν έρχεσαι βιαστικός.
Προρομανικές τοιχογραφίες χωρίς ανθρώπινες μορφές, μοναδικές στην Ευρώπη. Μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από το 1998. Ξενάγηση με οδηγό σε πολύ περιορισμένες ώρες.
Μια κρήνη του 9ου αιώνα που εξακολουθεί να λειτουργεί: το μόνο πολιτικό έργο δημόσιας χρήσης που σώζεται από το προρομανικό.
Ναι, και με άνεση: είναι μια μικρή πόλη που τη γυρίζεις ολόκληρη με τα πόδια. Μία μέρα καλύπτει τον καθεδρικό, τα δύο δωρεάν μουσεία, το Φοντάν, τις πλατείες της παλιάς πόλης και την οδό Γκασκόνα. Με δεύτερη μέρα χωράνε ο Σαν Χουλιάν ντε λος Πράδος, το Πανεπιστήμιο, το πάρκο και τα μνημεία του όρους Νάρανκο.
Τον Σαν Χουλιάν ντε λος Πράδος, με το σημαντικότερο σύνολο προρομανικής τοιχογραφίας της Ευρώπης· και το Μουσείο Καλών Τεχνών, με μια σειρά Αποστόλων του Ελ Γκρέκο και ελεύθερη είσοδο. Και τη Φονκαλάδα, μια κρήνη του 9ου αιώνα που είναι το μόνο πολιτικό έργο δημόσιας χρήσης που σώζεται από το προρομανικό.
Τα δύο μεγάλα, ναι: το Μουσείο Καλών Τεχνών των Αστουριών και το Αρχαιολογικό Μουσείο, και τα δύο με ελεύθερη είσοδο και τα δύο πρώτης γραμμής. Το Καλών Τεχνών έχει Ελ Γκρέκο, Γκόγια, Θουρμπαράν και Σορόγια· το Αρχαιολογικό στεγάζεται στη μονή όπου γεννήθηκε η πόλη το έτος 761.
Σερβίρεται με την τεχνική «εσκανθιάρ»: τον χύνουν από ψηλά ώστε το ρεύμα να χτυπήσει το χείλος του ποτηριού, να σπάσει και να αεριστεί, γιατί ο φυσικός μηλίτης δεν έχει ανθρακικό. Πρέπει να τον πιεις αμέσως και μονορούφι, και αφήνεις ένα δάχτυλο —το «κουλέτε»— για να ξεπλύνεις το χείλος πριν δώσεις το ποτήρι στον επόμενο. Μοιράζεται: ένα μπουκάλι και ένα ποτήρι που γυρίζει από χέρι σε χέρι.
Στην οδό Γκασκόνα, που τη λένε Λεωφόρο του Μηλίτη: πάνω από μια ντουζίνα μηλιτοποτεία σε λίγα μόνο μέτρα, στην άκρη της παλιάς πόλης. Το όνομα προέρχεται από τους Γασκόνους, τους Γάλλους προσκυνητές και εμπόρους του Δρόμου που έστηναν εδώ τις δουλειές τους στις πύλες του τείχους.
Πάνω από εκατό στο ύπαιθρο, μοιρασμένα σε δρόμους και πλατείες, τα περισσότερα τοποθετημένα από τη δεκαετία του ενενήντα και μετά. Γι' αυτό λένε ότι η παλιά πόλη είναι ένα μουσείο χωρίς στέγη και χωρίς εισιτήρια. Τα πιο γνωστά είναι η Μαφάλντα, ο Γούντι Άλεν, η Ρεχέντα, η «Μητρότητα» του Μπότερο και ο Κούλις Μονουμενταλίμπους.
Πολύ, αν έχεις δεύτερη μέρα. Στο όρος Νάρανκο, έξω από την πόλη, βρίσκονται η Σάντα Μαρία δελ Νάρανκο και ο Σαν Μιγκέλ ντε Λίγιο, δύο κοσμήματα του αστουριανού προρομανικού και μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, με θέα πάνω από την πόλη. Φτάνεις με λεωφορείο ή με έναν μεγάλο περίπατο στην ανηφόρα.
Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Oviedo χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

Συνέχισε το διάβασμα


