Για μερικές ώρες κάθε Οκτώβριο, αυτό είναι το κτίριο της Ισπανίας που βλέπουν περισσότεροι: στη σκηνή του απονέμονται τα Βραβεία Πριγκίπισσα των Αστουριών, αυτά που πολλοί αποκαλούν τα μικρά Νόμπελ της νότιας Ευρώπης. Αλλά το θέατρο είναι πολύ παλαιότερο από τα βραβεία, και κάηκε ολοσχερώς το 1934.
Ένας πέτρινος φοίνικας
Χτίστηκε ανάμεσα στο 1883 και το 1892, υπό τη διεύθυνση του αρχιτέκτονα Χουάν Μιγκέλ ντε λα Γκουάρδια, και φέρει το όνομα του Αστουριανού ποιητή Ραμόν ντε Καμποαμόρ, που γεννήθηκε στη Νάβια και διαβαζόταν πολύ τον 19ο αιώνα.
Σήμερα τον θυμούνται κυρίως για τέσσερις στίχους που αναγνωρίζει κάθε Ισπανός: «Σε τούτον τον προδότη κόσμο, τίποτα δεν είναι αλήθεια ούτε ψέμα· όλα εξαρτώνται από το χρώμα του γυαλιού με το οποίο κοιτάζεις».
Στην επανάσταση του 1934 το θέατρο κάηκε ολοσχερώς και έμεινε όρθια μόνο η πρόσοψη. Αυτό που βλέπεις είναι ένας πέτρινος φοίνικας: η αρχική πρόσοψη με ένα εσωτερικό που ξαναχτίστηκε αργότερα από το μηδέν.
Εκείνη η επανάσταση ισοπέδωσε μεγάλο μέρος του μνημειακού Οβιέδο: κάηκαν επίσης το Πανεπιστήμιο, το Δημαρχείο και ο Ιερός Θάλαμος του καθεδρικού, που ανατινάχθηκε με δυναμίτη.
Τα βραβεία και η όπερα
Τα Βραβεία Πριγκίπισσα των Αστουριών —παλιότερα Πρίγκιπας— απονέμονται εδώ κάθε φθινόπωρο από το 1981, και από αυτή την πόρτα παρελαύνουν βασιλιάδες, βραβευμένοι και κάμερες από τον μισό πλανήτη. Είναι η εικόνα αυτής της πόλης που κάνει τον γύρο του κόσμου.
Από εκεί προέρχονται επίσης δύο από τα πιο αγαπημένα γλυπτά του Οβιέδο: του Γούντι Άλεν, αφού παρέλαβε το βραβείο το 2002 και εξάντλησε τους επαίνους για την πόλη, και της Μαφάλντα, αφού το έλαβε ο Κίνο το 2014.
Αλλά για τους κατοίκους του Οβιέδο το Καμποαμόρ δεν είναι μόνο το θέατρο μιας βραδιάς γκαλά: είναι η όπερά τους από πάντα. Η σεζόν όπερας του Οβιέδο είναι από τις παλαιότερες και πιο σεβαστές της Ισπανίας, ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του σαράντα και εξακολουθεί να γεμίζει αυτή την αίθουσα κάθε φθινόπωρο και χειμώνα.
Από μέσα είναι μια αίθουσα ιταλικού τύπου με θεωρεία και ορόφους, ζωγραφισμένη οροφή και μεγάλη αυλαία, ξαναχτισμένη μετά την πυρκαγιά αλλά πιστή στον τύπο του 19ου αιώνα.
Μη χάσεις
Εδώ απονέμονται τα Βραβεία Πριγκίπισσα
Κάθε φθινόπωρο από το 1981, με βασιλιάδες, βραβευμένους και κάμερες από τον μισό πλανήτη.
Χτίστηκε ανάμεσα στο 1883 και το 1892
Από τον Χουάν Μιγκέλ ντε λα Γκουάρδια, με το όνομα του Αστουριανού ποιητή Ραμόν ντε Καμποαμόρ.
Κάηκε ολόκληρο το 1934
Έμεινε όρθια μόνο η πρόσοψη. Αυτό που βλέπεις είναι ένας φοίνικας ξαναχτισμένος από μέσα.
Και είναι η όπερα της πόλης
Μία από τις παλαιότερες και πιο σεβαστές σεζόν της Ισπανίας, από τα τέλη της δεκαετίας του σαράντα.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Οβιέδο
Βρίσκεται δίπλα στην οδό Ουρία και στο Κάμπο ντε Σαν Φρανθίσκο, στην επέκταση του 19ου αιώνα, λίγα λεπτά από την παλιά πόλη.
Η ξενάγηση στο εσωτερικό διαρκεί περίπου σαράντα λεπτά και αξίζει για την αίθουσα. Έλεγξε το πρόγραμμα και τα ωράρια: είναι θέατρο σε λειτουργία.
Γύρω γύρω βρίσκεται η υπαίθρια διαδρομή γλυπτών της πόλης: το Κούλις Μονουμενταλίμπους του στέκεται απέναντι με όλο του το θράσος από το απέναντι πεζοδρόμιο.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος ήταν αυτός ο Καμποαμόρ που δίνει το όνομά του στο θέατρο;
Ένας Αστουριανός ποιητής γεννημένος στη Νάβια, πολυδιαβασμένος τον 19ο αιώνα και σήμερα γνωστός κυρίως για τέσσερις στίχους που αναγνωρίζει κάθε Ισπανός: «Σε αυτόν τον προδότη κόσμο, τίποτα δεν είναι αλήθεια ούτε ψέμα· όλα είναι ανάλογα με το χρώμα του γυαλιού απ' όπου κοιτάς».
Ήξερες ότι εδώ ανεβαίνει όπερα εδώ και πάνω από εβδομήντα χρόνια;
Η σεζόν όπερας του Οβιέδο είναι μία από τις αρχαιότερες και πιο σεβαστές της Ισπανίας: ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του σαράντα και συνεχίζει να γεμίζει αυτή την αίθουσα κάθε φθινόπωρο και χειμώνα. Για τους κατοίκους του Οβιέδο, το Καμποαμόρ δεν είναι μόνο το θέατρο μιας βραδιάς γκαλά, είναι η όπερα της ζωής τους.
