Μια πλατεΐτσα που σε κάνει να χαμηλώσεις τη φωνή χωρίς να το θέλεις: λιθόστρωτο, προσόψεις σε ζεστούς τόνους και, στο κέντρο, μια χάλκινη σκηνή που συγκινεί, μια γαλατού του χωριού με το γαϊδουράκι της. Είναι μία από τις πιο όμορφες και πιο φωτογραφημένες γωνιές του Οβιέδο.
Πίσω από τα μαντριά
Το όνομα δεν είναι τυχαίο: σημαίνει «πίσω από τα μαντριά», γιατί αυτό το σημείο βρισκόταν πίσω από τους περιφραγμένους χώρους, και εδώ υπήρχε για αιώνες η αγορά του ψαριού και της σφαγής, μακριά από τη βασική φασαρία.
Ούτε αυτή η θέση ήταν τυχαία. Τα επαγγέλματα που μύριζαν, το ψάρι, η σφαγή, η βυρσοδεψία, πήγαιναν στο πίσω μέρος, μακριά από τις αρχοντικές πλατείες. Η τοπωνυμία των παλιών πόλεων της Ισπανίας είναι γεμάτη από τέτοια σημάδια.
Όταν το εμπόριο μετακόμισε, αντί να γκρεμίσει τα κτίρια, η πόλη τα αποκατέστησε και τα μετέτρεψε στην Αίθουσα Τρασκορράλες, έναν εκθεσιακό χώρο. Ένα καλό παράδειγμα του πώς εδώ το παλιό δεν πετιέται: ξαναεφευρίσκεται.
Η πλατεία αποκαταστάθηκε με πολύ καλό γούστο και σήμερα είναι σκέτη γαλήνη στη μέση της παλιάς πόλης, ένα βήμα από τη φασαρία του Φοντάν και της Κονστιτουθιόν.
Η Γαλατού και το γαϊδουράκι
Το γλυπτό που δεσπόζει στην πλατεία είναι η «Γαλατού», του Μανουέλ Γκαρθία Λινάρες, του 1996, και είναι ένας φόρος τιμής σε εκείνες τις γυναίκες που ως τη δεκαετία του εβδομήντα κατέβαιναν στην πόλη με τα γαϊδουράκια τους φορτωμένα με γκιούμια για να μοιράσουν το γάλα σπίτι σπίτι, μετρώντας το με την κουτάλα στην εξώπορτα.
Πριν από την παστερίωση και τους κανόνες υγιεινής, έτσι έπιναν το γάλα στο Οβιέδο: φρεσκοαρμεγμένο και φερμένο στη ράχη του γαϊδουριού από τα γύρω χωριά. Είναι ένα επάγγελμα που χάθηκε μέσα σε μία γενιά.
Πρόσεξε τη φροντίδα με την οποία είναι φτιαγμένη η σκηνή, τόσο η γυναίκα όσο και το ζώο: δεν υπάρχει ούτε μία διακοσμητική λεπτομέρεια, όλα είναι ακριβής περιγραφή μιας αληθινής δουλειάς.
Το τέλειο συμπλήρωμα βρίσκεται δύο λεπτά μακριά: η πλατεία της Ομπρέλας, όπου το 1930 ένας μηχανικός έστησε ένα κέλυφος από σκυρόδεμα σε σχήμα ομπρέλας ακριβώς για να προστατεύσει αυτές τις ίδιες γαλατούδες όταν η πώληση μεταφέρθηκε εκεί.
Μη χάσεις
Το όνομα είναι κυριολεκτικό
«Πίσω από τα μαντριά»: εδώ υπήρχε η αγορά του ψαριού και της σφαγής, μακριά από το κέντρο.
Η αγορά ξαναεφευρέθηκε
Όταν το εμπόριο έφυγε, τα κτίρια αποκαταστάθηκαν ως Αίθουσα Τρασκορράλες, για εκθέσεις.
Η Γαλατού, του 1996
Του Μανουέλ Γκαρθία Λινάρες, φόρος τιμής στις γυναίκες που μοίραζαν το γάλα σπίτι σπίτι.
Ένα επάγγελμα που κράτησε ως τη δεκαετία του εβδομήντα
Φρεσκοαρμεγμένο γάλα φερμένο με γαϊδούρι από τα χωριά, μετρημένο με την κουτάλα στην εξώπορτα.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Οβιέδο
Βρίσκεται στην παλιά πόλη, ανάμεσα στην Πλάθα δε λα Κονστιτουθιόν και στην οδό Γκασκόνα, λίγα λεπτά από όλα.
Η στάση είναι δέκα ή δεκαπέντε λεπτά. Η πρόσβαση είναι ελεύθερη και λειτουργεί ιδιαίτερα καλά νωρίς το πρωί, όταν επικρατεί σιωπή.
Ταιριάζει στη διαδρομή της παλιάς πόλης ανάμεσα στο Φοντάν και στην πλατεία της Ομπρέλας, σε ένα κομμάτι πέντε λεπτών που συγκεντρώνει τρεις από τις καλύτερες γωνιές της πόλης.
Συχνές ερωτήσεις
Τι ήταν παλιότερα αυτά τα κτίρια;
Η παλιά ψαραγορά. Όταν το εμπόριο μεταφέρθηκε, αντί να τα γκρεμίσει, η πόλη τα αποκατέστησε και τα μετέτρεψε στην Αίθουσα Τρασκορράλες, έναν εκθεσιακό χώρο. Ένα καλό παράδειγμα του πώς εδώ το παλιό δεν πετιέται στα σκουπίδια: ξαναεφευρίσκεται.
