Een halve kilometer water rond de Plaza de España, vier tegelbruggen die het oversteken en twee torens van vierenzeventig meter die de uiteinden afsluiten. De Sevillanen noemen het “la ría”, en sinds 1929 kun je het met een roeibootje bevaren, net zoals de bezoekers van de Tentoonstelling deden. Het is het deel van het plein dat de meeste mensen fotograferen en de minste mensen begrijpen: elk van die bruggen betekent iets, en de torens waren er bijna nooit gekomen.
Vier bruggen, vier koninkrijken
De bruggen over het kanaal zijn gewijd aan de vier middeleeuwse christelijke koninkrijken die samen Spanje vormden: Castilië, León, Aragón en Navarra. Elke brug draagt zijn naam, zijn wapen en een eigen keramische versiering, met balustrades bekleed met tegels die met de hand zijn beschilderd in de werkplaatsen van Triana.
Granada ontbreekt, en dat is geen vergissing: Granada was het laatste moslimkoninkrijk van het schiereiland en werd niet door een dynastieke verbintenis ingelijfd, maar door verovering, in 1492. Ook Portugal heeft geen brug; het was tussen 1580 en 1640 met de Spaanse Kroon verenigd en scheidde zich daarna af. Het iconografische programma weet heel goed wie het erbij haalt.
Van de ene brug naar de andere gaan is letterlijk van het ene koninkrijk naar het andere gaan. Let onderweg op de keramiek van de balustrades: de kleuren zijn dezelfde als op het hele plein, kobaltblauw, geel, groen en dat rood dat alleen goed uit de oven komt.
De torens die te veel waren en de bootjes die er nog zijn
De twee torens, de noordtoren en de zuidtoren, zijn vierenzeventig meter hoog en zijn na de Giralda de hoogste bouwwerken van Sevilla. Aníbal González nam ze op in het ontwerp tegen de mening in van wie ze onevenredig vond en te nadrukkelijk aanwezig voor een plein. Hij hield vol, en vandaag zijn ze het silhouet waaraan je het geheel vanuit elk punt van het park herkent.
Er is in Sevilla een ongeschreven regel die die discussie verklaart: eeuwenlang mocht geen enkel gebouw in de stad in hoogte wedijveren met de toren van de Kathedraal. Die van de Plaza de España blijven er bewust onder. Vandaag zitten er overheidsdiensten in en zijn ze niet te bezoeken.
De roeibootjes varen al bijna een eeuw en zijn het beste geld dat je op het plein kunt uitgeven: een halfuur, een roeispaan per persoon en de halve cirkel gezien vanaf het water, het perspectief waarvoor González dit allemaal ontwierp. Als je met kinderen bent, valt er niets te bespreken.
Niet te missen
De vier bruggen
Castilië, León, Aragón en Navarra. Granada en Portugal hebben er geen: dat ontbreken is bewust.
Vierenzeventig meter
De hoogste torens van Sevilla na de Giralda, en bewust lager dan zij.
De bootjes van 1929
Bijna een eeuw roeien in hetzelfde kanaal. Het perspectief waarvoor het plein werd ontworpen.
De weerspiegeling van de vroege ochtend
Met glad water verdubbelt de galerij zich in het kanaal. Midden op de dag bestaat die weerspiegeling niet meer.
Hoe het in je bezoek aan Sevilla past
Het kanaal loopt om de Plaza de España heen en hoort bij hetzelfde bezoek: je komt er te voet vanaf elke ingang en het kost niets om een kijkje te nemen. De bootjes huur je bij de aanlegsteiger aan het noordelijke uiteinde.
Combineer het met de 48 banken van de provincies, die er vlak achter staan, aan de voet van de halve cirkel, en met de ingang van het Parque de María Luisa, dat aan de overkant van de laan begint.
Een tip over het tijdstip: in de loop van de middag lopen de bootjes vol en staat er een rij. Vroeg in de ochtend is er niemand, ligt het water glad en is de weerspiegeling van de galerij in het kanaal de beste foto die je hier kunt maken. Midden op de dag, met golvend water, bestaat die weerspiegeling niet.
Veelgestelde vragen
En waarom ontbreekt Granada?
Omdat de vier bruggen de middeleeuwse christelijke koninkrijken voorstellen, en Granada dat niet was: het was het laatste islamitische koninkrijk van het schiereiland en voegde zich niet door unie bij Spanje, maar door verovering, in 1492. Het kwam te laat om een eigen brug te hebben. Portugal heeft er ook geen, dat zestig jaar lang de kroon met Spanje deelde voordat het zijn eigen weg ging. Zo past in wat er op deze bruggen ontbreekt bijna evenveel geschiedenis als in wat je ziet.
