Seville · Wat te zien

Parque de María Luisa

El Parque de María Luisa

De grote historische tuin van Sevilla en, in de zomer, het enige deel van de stad waar je het om drie uur 's middags uithoudt. Het waren de privétuinen van het Palacio de San Telmo, tot de infanta María Luisa Fernanda de Borbón in 1893 bijna twintig hectare aan de stad schonk om er een openbaar park van te maken. Vandaag beslaat het er meer dan dertig, lopen er pauwen vrij rond, zijn er vijvers met eenden, glorieta's gewijd aan dichters en een schaduw die de temperatuur van je lichaam volledig verandert.

Van koninklijke tuin tot park van iedereen

De gronden hoorden bij het Palacio de San Telmo, de residentie van de hertogen van Montpensier, en waren een van de elegantste privétuinen van Spanje. Hier wandelden koningen, infanten en de Sevillaanse high society van de 19e eeuw; tussen deze bomen begon, zo wordt verteld, de verkering van de toekomstige Alfons XII met zijn nicht María de las Mercedes.

Dat verhaal liep slecht af: ze trouwden in 1878, smoorverliefd en tegen de mening van het halve hof in, en Mercedes stierf vijf maanden later, achttien jaar oud. De volkscopla die uit dat verdriet ontstond – “¿dónde vas, Alfonso XII, dónde vas, triste de ti?”, waar ga je heen, Alfonso, droevig als je bent – wordt nog altijd gezongen.

In 1893, inmiddels weduwe, schonk de infanta María Luisa Fernanda de tuinen aan de stad, op voorwaarde dat ze openbaar zouden zijn. Twintig jaar later, met de Tentoonstelling van 1929 in het vooruitzicht, ontwierp Forestier ze volledig opnieuw en kreeg het park de vorm die het vandaag heeft.

Wat je binnen zoekt

De pauwen lopen vrij rond en zijn nergens bang voor: ze duiken op de paden op, klimmen op de banken en spreiden hun staart wanneer ze daar zin in hebben. Er zijn ook eenden, ganzen en duiven in industriële hoeveelheden, vooral op de Isleta de los Patos, het eendeneilandje, een vijver met een paviljoentje in het midden dat je via een bruggetje bereikt.

De Monte Gurugú is een kunstmatige heuvel met een waterval en een uitkijkpunt vanwaar je het park boven de boomkruinen uit ziet. De Fuente de las Ranas, de Estanque de los Lotos en de Fuente de los Leones maken het repertoire van water compleet, dat in deze tuin niet decoratief is: het verlaagt de luchttemperatuur door verdamping.

En dan de literaire glorieta's, de tuinpleintjes die het beste van het park zijn en zonder waarschuwing opduiken: die van Bécquer onder zijn cipres, die van Cervantes met tegelbanken vol taferelen uit Don Quichot, die van de gebroeders Álvarez Quintero. Ze al wandelend vinden is het plan, niet ze op de kaart aankruisen.

Niet te missen

De schenking van 1893

De infanta María Luisa Fernanda schonk haar privétuinen op voorwaarde dat ze openbaar zouden zijn.

De vrij rondlopende pauwen

Ze duiken op de paden op en klimmen op de banken. Ze zijn nergens bang voor en dat weten ze.

De Monte Gurugú

Kunstmatige heuvel met waterval en een uitkijkpunt boven de boomkruinen.

De glorieta's van de dichters

Bécquer, Cervantes, de Álvarez Quintero. Het plan is ze al wandelend te vinden, niet ze op de kaart te zoeken.

Hoe het in je bezoek aan Sevilla past

Het park verbindt de twee grote ensembles van de Tentoonstelling van 1929: de Plaza de España aan het noordelijke uiteinde en de Plaza de América in het zuiden, met de paviljoens van de Tentoonstelling verspreid over de lanen ertussen. Er van begin tot eind doorheen lopen kost zo'n vijfentwintig minuten.

Je kunt een fiets huren of zo'n trapauto voor vier personen die over de hoofdpaden rijdt; met kinderen werkt dat heel goed. Er rijden ook koetsen door het park, met een officieel tarief.

Het slimme gebruik van het park in de zomer is dit: monumenten vroeg in de ochtend, eten, park tussen twee en zeven, en weer het centrum in als de zon zakt. Het is geen toeristisch advies, het is precies wat de mensen van hier doen.

Veelgestelde vragen

En hoe liep die romance af?

Op een van de droevigste verhalen van het Spaanse koningshuis. Alfons XII trouwde in 1878 met zijn nicht Mercedes, hevig verliefd en tegen de mening van het halve hof in. Maar het geluk duurde maar een zucht: nauwelijks vijf maanden later stierf Mercedes, op slechts achttien jaar. De koning was gebroken. Uit die pijn werd een lied geboren dat nog altijd wordt gezongen, “Waar ga je heen, Alfons XII?”, dat vraagt “waar ga je heen, ongelukkige?”. Een liefde die tussen deze bomen begon en eindigde als lied.

Ontdek Seville en luister in je eigen tempo

Parque de María Luisa maakt deel uit van onze tour Plaza de España en het Park van María Luisa.

Viavoy-app

Andere plekken in Seville

Glorieta de Bécquer

Glorieta de San Diego, ingang van het park

Hospital de la Santa Caridad

Hospital de las Cinco Llagas

Hospital de los Venerables

Collegiale kerk van El Salvador