Een terrastuin tegen de stadsmuur, met cipressen, rozenstruiken, een pergola en bankjes, uitkijkend over de Tormes en de Romeinse brug. Hij is genoemd naar de hoofdpersonen van “La Celestina”, het werk dat Fernando de Rojas eind 15e eeuw schreef toen hij student was in deze stad, en de traditie situeert hier de tuin waar de twee geliefden elkaar ontmoetten.
La Celestina, en waarom het ertoe doet
“La Celestina” is een van de hoofdwerken van de Spaanse literatuur en een van de ongemakkelijkste: geschreven in dialoogvorm, zonder verteller, vertelt het een verhaal van begeerte, geld en manipulatie dat voor iedereen slecht afloopt. Het verscheen in 1499 en de auteur, Fernando de Rojas, was een jonge baccalaureus uit een familie van conversos, bekeerde Joden.
Het werk verheerlijkt de hoofse liefde niet maar ontmantelt haar: Calixto is geen nobele minnaar maar een ongeduldig jongmens van stand, Melibea is geen onbereikbare dame, en Celestina, de oude koppelaarster die hen samenbrengt, handelt uit geldzucht en wordt uiteindelijk door haar eigen handlangers vermoord. Het is een werk zonder helden.
Dat de handeling zich afspeelt in een universiteitsstad, tussen studenten, bedienden en prostituees, heeft veel te maken met het echte Salamanca van die tijd. De plaatselijke traditie heeft deze tuin aangewezen als het decor van de ontmoeting van de geliefden, al noemt de tekst de stad niet uitdrukkelijk.
Een tuin gebouwd op de stadsmuur
De huidige tuin is uit de 20e eeuw, ontworpen op de resten van de middeleeuwse stadsmuur en met gebruik van het hoogteverschil tussen de oude binnenstad en de rivier. Hij is opgebouwd in trapsgewijze terrassen met geschoren buxushagen, cipressen, een fontein en een pergola vol rozen.
Zijn beste eigenschap is de stilte. Hij ligt op vijf minuten van de kathedralen en van het universiteitscomplex, en toch komt het lawaai hier niet: het is waarschijnlijk de stilste plek van de oude binnenstad en waar de studenten van de stad gaan zitten lezen.
Vanaf het uitkijkpunt aan het uiteinde overzie je de Tormes, de Romeinse brug en de buitenwijken aan de overkant. En als je je omdraait, heb je het silhouet van de twee kathedralen boven de daken, met de Torre del Gallo, de vieringtoren, die ertussen uitsteekt.
Niet te missen
Een werk zonder helden
“La Celestina” ontmantelt de hoofse liefde: geen nobele minnaar, geen onbereikbare dame, en de koppelaarster wordt vermoord.
De auteur studeerde hier
Fernando de Rojas, een jonge baccalaureus van converso-afkomst, publiceerde het in 1499 terwijl hij in deze stad studeerde.
Hij ligt op de stadsmuur
De tuin uit de 20e eeuw werd ontworpen op de resten van de middeleeuwse ommuring en het hoogteverschil naar de rivier.
De stilste plek van de oude binnenstad
Op vijf minuten van de kathedralen en zonder lawaai. Hier gaan de studenten van de stad zitten lezen.
Hoe het past in je bezoek aan Salamanca
Hij ligt aan de zuidrand van de oude binnenstad, op vijf minuten van de kathedralen als je via het Patio Chico en de stadsmuur naar beneden loopt. Het is de natuurlijke stop op de afdaling naar de rivier en de Romeinse brug, en ook op de klim terug.
De toegang is vrij en gratis, met de openingstijden van een park. In de buurt liggen de Cueva de Salamanca, het Colegio de Calatrava en de Casa Lis, dus dit hele zuidelijke deel combineer je in ruim een uur.
Het moment is zonsondergang, als de zon boven de Tormes zakt en de steen van de kathedralen achter je oplicht. Het is een van de weinige plekken in de oude binnenstad waar je kunt zitten zonder iets te doen, en waarschijnlijk de aangenaamste.
Veelgestelde vragen
Wat werd er van die student, Fernando de Rojas?
Hij maakte zijn rechtenstudie af, werd advocaat en bracht het zelfs tot burgemeester van Talavera de la Reina, waar hij de rest van zijn dagen woonde. Hij kwam uit een conversofamilie, joden die zich hadden laten dopen, en misschien schreef hij daarom zo voorzichtig en tekende hij zijn werk half verborgen: in een paar verzen aan het begin moest je de eerste letters van elke regel samenvoegen om zijn naam te ontdekken. Eén enkel boek was genoeg om de geschiedenis in te gaan. Niet slecht voor een student uit Salamanca, toch?
