Tegen de kathedraal aan en bijna verstopt gaat een van de best bewaarde geheimen van Vegueta open: de Patio de los Naranjos. Het is de kloostergang, een binnenplaats beplant met sinaasappelbomen waar het rumoer van het plein in één klap verdwijnt. In de lente ruikt het er naar oranjebloesem en hoor je alleen het water van de fontein.
Waarom er sinaasappelbomen in een kloostergang staan
Het is geen toeval en ook geen kwestie van geur. Het is een directe erfenis van de moskeeën van al-Andalus, van binnenplaatsen zoals die van de Mezquita van Córdoba of die van Sevilla, waar de gelovigen zich wasten en tussen de sinaasappelbomen wachtten voordat ze naar binnen gingen om te bidden.
Toen de grote christelijke kerken op of naast die moskeeën werden gebouwd, erfden veel ervan de binnenplaats en de naam. Dat het model tot op de Canarische Eilanden kwam, veroverd in de 15e eeuw, laat zien in hoeverre het standaardrepertoire van de architectuur was geworden.
Hier kwamen de kanunniken wandelen, en nog altijd is het een van de rustigste hoekjes van de wijk. De overgang tussen de Plaza de Santa Ana, met zijn terrassen, en deze stille binnenplaats is een van de abruptste en weldadigste van de stad.
Vijf eeuwen diocesane schat
Rond de binnenplaats is het Diocesaan Museum voor Religieuze Kunst ingericht, dat bewaart wat het bisdom in vijf eeuwen heeft verzameld: Vlaamse panelen, bewerkt zilverwerk, kazuifels geborduurd met gouddraad en beelden die nog altijd in processie uitgaan.
De Vlaamse panelen verdienen speciale aandacht. Ze kwamen over zee toen de eilanden een tussenstop waren in de Atlantische handel, en ze zijn het tastbare bewijs dat de Canarische Eilanden nergens aan de rand van lagen: ze lagen op het kruispunt van de routes die Vlaanderen met Amerika verbonden.
Let er tijdens je rondgang op hoe stijlen en tijdperken zich vermengen, want elke bisschop en elke eeuw liet zijn spoor na. Er is geen stilistische eenheid en dat is precies de informatie: een diocesane schat is een opeenstapeling, geen collectie.
Het is de kathedraal van binnenuit gezien, vanuit de sacristie en de schatkamer, niet vanuit het schip. En voor veel bezoekers blijkt het uiteindelijk interessanter dan de kerk zelf.
Niet te missen
De kloostergang van de kathedraal
Een binnenplaats met sinaasappelbomen waar het lawaai van het plein in één klap verdwijnt. In de lente ruikt het er naar oranjebloesem.
Erfenis van al-Andalus
De binnenplaats met sinaasappelbomen komt van de moskeeën, waar de gelovigen wachtten voordat ze gingen bidden.
Vlaamse panelen die over zee kwamen
Bewijs dat de eilanden op het kruispunt lagen van de routes tussen Vlaanderen en Amerika.
Vijf eeuwen opeengestapeld
Elke bisschop liet zijn spoor na: er is geen eenheid van stijl, en dat is precies de informatie.
Hoe het past in je bezoek aan Las Palmas
Je komt erin naast de kathedraal, aan de Plaza de Santa Ana. Het toegangsbewijs geldt meestal ook voor de kerk en voor de lift naar de toren.
Het bezoek aan het museum en de binnenplaats duurt ongeveer veertig minuten, wat samen met de kathedraal en de toren in totaal ruim een uur maakt.
Samen met El Museo Canario is het de meest complete binnenstop van Vegueta. Daarna ligt al het andere van de wijk – de Casa de Colón, het CAAM, de markt – op een paar minuten.
Veelgestelde vragen
Waarom precies hier een binnenplaats met sinaasappelbomen?
Het is geen toeval en niet alleen vanwege de geur. Het is een erfenis die teruggaat op de moskeeën van al-Andalus, op binnenplaatsen zoals die van de Mezquita van Córdoba of die van Sevilla, waar de gelovigen zich wasten en tussen de sinaasappelbomen wachtten voordat ze gingen bidden. Toen de grote christelijke kerken werden gebouwd, erfden veel ervan die binnenplaats en maakten hem tot de hunne. Dus dit zo serene hoekje bewaart, zonder dat bijna iemand het weet, een prachtige Andalusische echo. Ik denk graag aan die lange reis elke keer dat ik hier even zit.
