Seville · Co zobaczyć

Puerta del Perdón i Patio de los Naranjos

Puerta del Perdón y Patio de los Naranjos

Ostrołukowy łuk podkowiasty, dwa brązowe skrzydła z inskrypcjami po arabsku, a za nimi dziedziniec z drzewami pomarańczowymi posadzonymi w kratkę i fontanną pośrodku. To najstarsza rzecz, jaka wciąż stoi w zespole katedralnym, i zarazem najłatwiejsza do przeoczenia: większość ludzi wchodzi do katedry innymi drzwiami i wychodzi, nie postawiwszy stopy na Patio de los Naranjos. Tutaj wierni obmywali się przed wejściem do almohadzkiego meczetu z XII wieku. Meczet zniknął; dziedziniec wciąż działa dokładnie tak samo.

Co przetrwało z meczetu

Kiedy w 1401 roku kapituła postanowiła zburzyć wielki meczet, by zbudować katedrę, nie wyrzuciła wszystkiego. Ocalały trzy elementy: minaret, który jest dziś Giraldą; ten dziedziniec ablucji; i brama, która je łączyła, Puerta del Perdón. To jedyne trzy almohadzkie elementy w zespole, których możesz dotknąć.

Dziedziniec zachowuje pierwotny układ: drzewa pomarańczowe posadzone w regularnej siatce, z kanałami nawadniającymi na poziomie ziemi, które grawitacyjnie prowadzą wodę od drzewa do drzewa. To ogrodnictwo z czasów al-Andalus, które działa osiem wieków później. Jeśli przyjedziesz w marcu, kwiat pomarańczy zamienia dziedziniec w miejsce, z którego trudno wyjść.

Centralna fontanna jest jeszcze starsza niż to wszystko. Jej misa jest wizygocka, sprzed przybycia muzułmanów, a Almohadzi wykorzystali ją ponownie, kiedy budowali dziedziniec. Na dziesięciu metrach kwadratowych masz trzy cywilizacje nałożone jedna na drugą: wizygocką misę, islamski dziedziniec i chrześcijańskie sklepienia wyglądające zza muru.

Na co tu patrzeć

Skrzydła Puerta del Perdón zachowują almohadzkie płyty z brązu z XII wieku z inskrypcjami kufickimi, a ich dwie kołatki należą do najlepszych zachowanych na świecie dzieł islamskiej sztuki metaloplastycznej. Górne zwieńczenie, z figurami z terakoty przedstawiającymi wypędzenie kupców, pochodzi za to z XVI wieku: poszukaj linii, na której zmieniają się materiał i styl.

W galerii wychodzącej na dziedziniec mieści się Biblioteca Colombina, założona z książek, które zgromadził Hernando Colón, syn odkrywcy: około trzech tysięcy tomów z najambitniejszej prywatnej biblioteki swojego stulecia. Nie można jej swobodnie zwiedzać, ale świadomość, że są tam, trzy metry dalej, zmienia sposób, w jaki patrzysz na ścianę.

I Jaszczurka. Pod sklepieniem nawy otwierającej się na dziedziniec wisi drewniany krokodyl, replika tego, którego – według tradycji – sułtan Egiptu przysłał Alfonsowi X razem z żyrafą i słoniem, w poselstwie z XIII wieku. Obok wiszą kieł słonia, uzda i laska. Nikt nie patrzy w górę, a on tam jest i czeka.

Nie do przegapienia

Almohadzkie kołatki

Brąz z XII wieku z inskrypcjami kufickimi: jedne z najlepszych zachowanych dzieł islamskiej sztuki metaloplastycznej.

Wizygocka fontanna

Centralna misa jest starsza niż islam, a Almohadzi wykorzystali ją ponownie. Trzy cywilizacje w jednym punkcie.

Kanały nawadniające

Ogrodnictwo z czasów al-Andalus wciąż w użyciu: woda nadal dociera grawitacyjnie od drzewa pomarańczowego do drzewa pomarańczowego.

Jaszczurka

Drewniany krokodyl zawieszony pod sklepieniem, pamiątka egipskiego poselstwa z XIII wieku.

Jak to wpasować w zwiedzanie Sewilli

Dziedziniec zwiedza się z biletem do katedry i zwykle wypada na końcu trasy, obok wyjścia. Nie zostawiaj go na moment, kiedy będziesz już zmęczony: to najprzyjemniejsza część zespołu i jedyna z cieniem, wodą i miejscem, żeby usiąść.

Puerta del Perdón wychodzi na calle Alemanes, jeden z najpiękniejszych odcinków centrum, z murem dziedzińca po jednej stronie i ogródkami kawiarni po drugiej. Idąc dalej tą ulicą, w minutę dojdziesz na Plaza Virgen de los Reyes, a w pięć na calle Sierpes.

Uwaga co do godzin: brama otwiera się i zamyka w rytmie nabożeństw i zwiedzania, więc możesz ją zastać zamkniętą, nawet gdy katedra jest otwarta. Jeśli zastaniesz ją otwartą, wchodź bez namysłu: pusty dziedziniec z samego rana to jedno z najlepszych miejsc w Sewilli.

Najczęstsze pytania

Czy to prawda, że w środku wisi krokodyl?

I to jedna z największych ciekawostek katedry! W środku, zawieszony pod sklepieniem, wisi drewniany krokodyl, którego nazywamy „Jaszczurką” („el Lagarto”). Tradycja mówi, że około 1260 roku sułtan Egiptu przysłał dary Alfonsowi X Mądremu, żeby prosić o rękę jego córki: wśród nich żywego krokodyla, żyrafę i słonia. Zwierzę padło, wypchano je i skończyło zawieszone tutaj; dziś to drewniana replika. Obok zobaczysz kieł słonia i laskę, pamiątki tamtego tak egzotycznego poselstwa.

Czy te drzwi z brązu są oryginalne?

Skrzydła zachowują płyty z brązu z almohadzkiego meczetu, z dwunastego wieku, i wciąż można na nich odczytać arabskie inskrypcje kufickie. Dwie kołatki są arcydziełami islamskiej sztuki metalu, jednymi z najlepszych, jakie przetrwały. Natomiast całe zwieńczenie na górze, z postaciami z wypalanej gliny, które wypędzają kupców ze świątyni, jest dużo późniejsze, z szesnastego wieku, dzieło Miguela Perrina. Czyli: pukasz do muzułmańskich drzwi pod chrześcijańską sceną.

Odkryj Seville i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Seville

Teatr Maestranza

Torre del Oro

Alameda de Hércules

Archiwum Generalne Indii

Arco de la Macarena i mury

Ratusz w Sewilli