Nazwa pochodzi od arabskiego al-mudayna, „cytadela”, i to już opowiada połowę historii: był tu rzymski kasztel, potem alkazar muzułmańskich namiestników, a kiedy w XIII wieku przybyli chrześcijanie, nie zburzyli go, tylko się do niego wprowadzili. Osiem wieków władzy skupionych w jednej fasadzie, i budynek wciąż służy.
Odziedziczyć twierdzę zamiast ją burzyć
Muzułmańscy namiestnicy rządzili wyspą z tego balkonu nad morzem, w miejscu, które kontroluje wejście do zatoki. Kiedy katalońska korona podbiła Majorkę, wojskowa logika się nie zmieniła: miejsce wciąż było najlepsze, więc alkazar wykorzystano ponownie.
Jaume II przebudował go w gotycki pałac na miarę swoich ambicji, a były to ambicje niemałe: przez kilka dziesięcioleci Majorka od nikogo nie zależała. Była niezależnym królestwem z własnym królem, własną monetą i własnym dworem, a wszystko to rozgrywało się za tymi murami za Jaume II, Sancha i Jaume III.
Architektonicznie wyszła z tego bardzo czytelna hybryda: mauretańska konstrukcja i układ, gotyckie sale dobudowane na wierzchu, kaplica królewska i łaźnie w arabskiej tradycji, bo nowi władcy odziedziczyli też upodobanie do gorącej wody i pary.
Pałac, który nigdy nie przeszedł na emeryturę
Wyjątkowe w pałacu Almudaina nie jest to, że przetrwał, ale to, że wciąż działa. Dziś zarządza nim Patrimonio Nacional, państwowa instytucja zarządzająca dziedzictwem, i jest oficjalną rezydencją Korony w mieście: odbywają się tu audiencje i przyjęcia państwowe, kiedy rodzina królewska przebywa na Majorce.
To znaczy, że budynek może zostać zamknięty bez uprzedzenia z powodu uroczystości oficjalnych, zwłaszcza latem. Lepiej to sprawdzić przed wyjściem, bo to jedyne miejsce do zwiedzania wokół katedry, przy którym istnieje takie ryzyko.
W środku przejdziesz przez gotyckie sale, kaplicę Santa Ana z romańskim portalem – rzadkością na Majorce, gdzie romanizmu prawie nie ma – komnaty z gobelinami i meblami oraz tarasy z widokiem na zatokę.
I poszukaj na szczycie głównej wieży Ángel de la Almudaina: gotyckiego wiatrowskazu, który od ponad sześciu wieków wskazuje tam w górze, skąd wieje wiatr. Marynarze spoglądali na niego przed wypłynięciem.
Nie do przegapienia
Trzy cywilizacje, jedna parcela
Rzymski kasztel, muzułmański alkazar i gotycki pałac. Chrześcijanie nie burzyli: wprowadzili się.
Stolica własnego królestwa
Przez dziesięciolecia Majorka była niezależna, z własnym królem, monetą i dworem. Rządzono nią stąd.
Wciąż rezydencja królewska
Zarządza nim Patrimonio Nacional, a Korona wykorzystuje go do audiencji i uroczystości państwowych.
Ángel de la Almudaina
Gotycki wiatrowskaz na szczycie głównej wieży, od sześciu wieków wskazuje wiatr. Marynarze na niego spoglądali.
Jak to wpleść w zwiedzanie Palmy
Przylega do katedry i oba miejsca zwiedza się jedno po drugim; na oba schodzi przedpołudnie. Poniżej rozciąga się S'Hort del Rei, dawny ogród alkazaru, dziś publiczny i bezpłatny.
Z tarasów widać cały Parc de la Mar i całą zatokę, a ten widok lepiej niż jakikolwiek tekst wyjaśnia, dlaczego miasto zorganizowało się wokół tego punktu.
Bilet jest osobny, niezależny od biletu do katedry. Licz na godzinę i sprawdź oficjalny kalendarz: zamknięcia z powodu uroczystości państwowych naprawdę się zdarzają i nie zawsze ogłasza się je z wyprzedzeniem.
Najczęstsze pytania
Czy król śpi tutaj, kiedy przyjeżdża latem?
Nie. Rodzina królewska mieszka w pałacu Marivent, na obrzeżach, nad morzem. Almudaina jest zarezerwowana na okazje uroczyste: audiencje, oficjalne przyjęcia i uroczystości państwowe, kiedy Korona jest na wyspie. To pałac do pracy, nie na wakacje.
A ta złota figura, która obraca się na samej górze?
To Anioł Almudainy, strażnik miasta: gotycki wiatrowskaz, który wieńczy najwyższą wieżę i od ponad sześciu stuleci wskazuje stamtąd, skąd wieje wiatr. Marynarze patrzyli na niego przed wypłynięciem. Poszukaj go, kiedy błyszczy.
