Madrid · Co zobaczyć

Mercado de San Miguel

Zanim wejdziesz, zatrzymaj się na chwilę na zewnątrz i przyjrzyj się konstrukcji: żelazo i szkło, lekkie, eleganckie, niemal przezroczysta klatka pełna światła. Mercado de San Miguel to ostatni żelazny targ, jaki przetrwał w Madrycie, zbudowany w 1916 roku, a od czasu renowacji najczęściej odwiedzany w mieście. Jest piękny i wart zajrzenia, ale lepiej wejść, wiedząc, czym jest: miejscem, żeby coś przekąsić i popatrzeć, a nie żeby tanio zjeść. Madrytczycy przychodzą tu rzadko i wiedzą dlaczego.

Żelazna klatka nad kościołem, którego już nie ma

Targ otwarto w 1916 roku, w szczycie mody na architekturę z żelaza, tej samej, która dała wielkie dworce kolejowe i kryte targi w całej Europie. Jego metalowa konstrukcja obudowana szkłem jest ostatnią ocalałą z tamtego pokolenia madryckich targów i dlatego jest chroniona jako zabytek wpisany do rejestru.

Nazwa pochodzi od kościoła, którego już nie ma. Dokładnie tutaj stała parafia San Miguel de los Octoes, dawna świątynia zburzona na początku XIX wieku w czasie okupacji francuskiej, kiedy upadło tyle kościołów w centrum. W pustce, którą po sobie zostawiła, wytyczono ten plac, a później postawiono targ, który odziedziczył imię świętego. Kiedy wejdziesz coś przekąsić, pamiętaj, że podjadasz na parceli kościoła, którego już nie ma.

Przez dziesięciolecia był zwyczajnym targiem spożywczym, na który sąsiadki z dzielnicy przychodziły po ryby i warzywa. Z latami się zestarzał i o mało nie zniknął. To, co widzisz dziś, to jego drugie życie: pod koniec lat 2000 odnowiono go i przekształcono w targ gastronomiczny, na który nie przychodzisz napełnić koszyka, lecz podjadać od stoiska do stoiska.

Jak z niego dobrze korzystać (i się nie zrujnować)

Powiedzmy to jasno: to jedno z najdroższych miejsc w centrum. Pojedyncza tapa może kosztować od 3 do 6 euro, kieliszek wina od 4 do 6 euro, a ostrygi sporo więcej. Jeśli wejdziesz naprawdę głodny i będziesz zamawiać przy pięciu stoiskach, rachunek wystrzeli, zanim się zorientujesz.

Mądry ruch to ten, który robią madrytczycy, gdy przyprowadzają kogoś z zewnątrz: wejść, obejść całość, żeby zobaczyć lady – połysk lodu, owoce morza, szynkę krojoną na bieżąco, owoce – i wziąć jedną jedyną rzecz. Kieliszek wermutu z kranu i ostrygę albo krokiecik i małe piwo, obserwując ruch pod żelazną konstrukcją. Potem wyjść i zejść sto metrów w dół ulicą Cava de San Miguel albo aż do Cava Baja, gdzie naprawdę zjesz za pół ceny.

Druga wskazówka dotyczy pory. Między 13:00 a 16:00 i między 20:00 a 23:00 jest tak pełno, że trudno się ruszyć. W połowie przedpołudnia albo w połowie popołudnia widać wszystko o wiele lepiej, przy ladach jest miejsce i można docenić budynek, który w gruncie rzeczy jest tym, co naprawdę zasługuje na wizytę.

Dla porównania: jeśli szukasz targów, gdzie zjesz dobrze i tanio, te dzielnicowe to inna liga – Mercado de San Fernando w Lavapiés albo targ San Antón w Chuece kosztują o połowę mniej i mają lokalną atmosferę.

Nie do przegapienia

Żelazna konstrukcja z 1916 roku

Ostatni żelazny targ, jaki przetrwał w Madrycie, chroniony jako zabytek wpisany do rejestru.

Parcela po kościele

Tu stała parafia San Miguel de los Octoes, zburzona w czasie okupacji francuskiej.

Wermut z kranu

Zamówienie w sam raz: jeden kieliszek, gdy oglądasz lady, a prawdziwy posiłek trzy ulice dalej.

Cava de San Miguel

Po wyjściu: opadająca ulica z najwyższymi domami starego Madrytu, budowanymi „a la malicia”.

Jak to wpleść w zwiedzanie centrum

San Miguel przylega do Plaza Mayor, od północno-zachodniego narożnika, i jest niemal nieuniknionym przystankiem każdego spaceru po Madrycie Habsburgów. Stąd w pięć minut dojdziesz do Puerta del Sol z jednej strony i do Palacio Real z drugiej, przez Plaza de la Villa i uliczki starego miasta.

Wychodząc, zejdź w dół ulicą Cava de San Miguel, opadającą ulicą, która zajmuje dawną fosę średniowiecznych murów. Jej domy skrywają aż do ośmiu kondygnacji od strony wąwozu: to najwyższe domy starego Madrytu, budowane „a la malicia”, żeby ukryć swoje rozmiary i uniknąć obowiązku kwaterowania królewskiej służby. W ich przyziemiach mieszczą się kamienne, sklepione karczmy, które są turystycznym klasykiem: głośne, ale mają swój urok.

A stamtąd do Cava Baja jest pięć minut: to ulica z największą liczbą tawern na metr w Hiszpanii i miejsce, w którym powinna się kończyć każda trasa po tej dzielnicy. Trasa Viavoy „Historyczny i królewski Madryt” prowadzi obok targu i dalej aż do Plaza Mayor, a lokalny przewodnik opowiada historię każdego zakątka.

Najczęstsze pytania

Dlaczego nazywa się San Miguel?

Od kościoła, którego już nie ma. Dokładnie tutaj stała parafia San Miguel de los Octoes, dawna świątynia zburzona na początku XIX wieku, w czasie okupacji francuskiej, kiedy upadło tyle kościołów w centrum. W pustce, którą po sobie zostawiła, otwarto ten plac, a później urządzono targ, który odziedziczył imię świętego. Więc kiedy wejdziesz coś przekąsić, pamiętaj, że jesz na parceli po kościele, który zniknął.

Odkryj Madrid i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Madrid

Muzeum Prado

Muzeum Reina Sofía

Muzeum Thyssen-Bornemisza

Pałac Cibeles

Pałac Kryształowy

Pałac Królewski w Madrycie