Z zewnątrz to surowy budynek z jasnego kamienia, z maleńką boginią Minerwą wychylającą się z góry; w środku labirynt salonów, legendarna kawiarnia, a nawet basen. A na samej górze najlepszy taras na dachu w centrum Madrytu: siedem pięter nad calle de Alcalá, z Gran Vía rozwijającą się jak wąż z dachów i górami w tle. Círculo de Bellas Artes od 1880 roku jest najbardziej wpływowym klubem artystów w mieście i wciąż każdego dnia w roku organizuje wystawy, pokazy filmowe i koncerty.
Klub artystów, który stał się instytucją
Círculo powstało w 1880 roku jako prywatne stowarzyszenie artystów: malarzy, rzeźbiarzy, pisarzy i muzyków, którzy potrzebowali miejsca, by wystawiać, dyskutować i dotrzymywać sobie towarzystwa. Rosło tak szybko, że na początku XX wieku potrzebowało siedziby na swoją miarę, a zlecenie przypadło Antoniowi Palaciosowi, architektowi, który najmocniej odcisnął piętno na ówczesnym Madrycie, autorowi Palacio de Cibeles i kilku pierwszych wejść do metra.
Budynek ukończono w 1926 roku i jest pokazem tego, co wtedy potrafiono zrobić: betonowa konstrukcja obłożona kamieniem, z wnętrzem łączącym sale wystawowe, teatr, bibliotekę, salę balową, kawiarnię i taras na dachu. Na szczycie wieży nad całością króluje rzeźba Minerwy, bogini sztuk. Mieszkańcy Madrytu od dziesięcioleci spierają się, czy Minerwa na wieży i ta na fasadzie to „ta sama Minerwa”.
Kawiarnia na parterze ma własną nazwę: La Pecera, czyli „Akwarium”, od ogromnych okien wychodzących na calle de Alcalá, jakby ci w środku byli rybami, a ci na zewnątrz zaglądali do akwarium. Przesiadywali tu Valle-Inclán i poeci Pokolenia 27, filozofując godzinami nad kawą, która starczała na pół popołudnia. Usiąść dziś w La Pecera to odetchnąć stu latami rozmów przy kawiarnianym stoliku.
Taras na dachu: najlepszy punkt widokowy w centrum
Jeśli w całej podróży do Madrytu wejdziesz tylko na jeden punkt widokowy, niech to będzie ten. Z tarasu Círculo widać w perspektywie całą Gran Vía, złotą kopułę budynku Metrópolis niemal na wyciągnięcie ręki, dachy starego miasta, wieżowce przy alei Castellana na północy, a w pogodne dni pasmo Sierra de Guadarrama zamykające horyzont.
Wejście na taras kosztuje około 6 euro i płaci się za nie na parterze; za wystawy płaci się osobno. Na górze są bar, leżaki i muzyka, a latem to jeden z najbardziej obleganych tarasów w centrum. Wybierz porę zachodu słońca: wejdź mniej więcej czterdzieści pięć minut przed zachodem i zostań, aż zapalą się neony Gran Vía.
Uwaga: przy deszczu lub silnym wietrze taras jest zamykany albo dostęp jest ograniczany, a od października na górze jest o kilka stopni zimniej niż na ulicy. W szczycie sezonu obowiązuje limit osób, a późnym popołudniem tworzy się kolejka.
Reszta budynku zasługuje na obejście, nawet jeśli żadna wystawa cię nie interesuje: sala balowa – gdzie w każdy karnawał odbywa się bal maskowy z niemal stuletnią tradycją – monumentalne schody i sale na pierwszym piętrze same w sobie są warte wizyty.
Nie do przegapienia
Taras na dachu
Siedem pięter nad Alcalá, z Gran Vía w perspektywie i górami w tle. Około 6 euro.
Kawiarnia La Pecera
Okna, przy których przesiadywali Valle-Inclán i poeci Pokolenia 27. Kawa, która starcza na pół popołudnia.
Minerwa na wieży
Bogini sztuk wieńcząca budynek i stary madrycki spór o to, ile jest tu Minerw.
Bal maskowy
W każdy karnawał sala balowa zamienia się w najbardziej elegancką i zarazem najbardziej szelmowską zabawę w Madrycie.
Jak to wpleść w zwiedzanie Madrytu
Círculo stoi na kilometrze zero nowoczesnego Madrytu. Trzydzieści metrów dalej zaczyna się Gran Vía; dwieście metrów stąd jest Plaza de Cibeles z fontanną i Bank Hiszpanii; a schodząc Paseo del Prado, w dziesięć minut dotrzesz do Muzeum Thyssen-Bornemisza i Muzeum Prado. W przeciwnym kierunku, w górę Alcalá, pojawiają się Edificio Telefónica i Plaza del Callao.
Idealne połączenie na popołudnie: punkt widokowy w Palacio de Cibeles o siódmej – to tylko 3 euro, a widok dopełnia ten z Círculo – taras Círculo o ósmej, a potem kolacja w dzielnicy Malasaña albo w Barrio de las Letras. Dwa punkty widokowe i kolacja za mniej, niż kosztuje bilet do dużego muzeum.
Piesza trasa Viavoy „Gran Vía i nowoczesny Madryt” obejmuje zwiedzanie wnętrza Círculo z komentarzem lokalnego przewodnika, a potem prowadzi całą aleją aż do Templo de Debod, gdzie kończy się oglądaniem zachodu słońca. Przechodzisz ją, kiedy chcesz, we własnym tempie i bez internetu.
Najczęstsze pytania
Czy ta legendarna kawiarnia ma nazwę?
Oczywiście: nazywają ją La Pecera, czyli „Akwarium”, od tych ogromnych okien wychodzących na calle de Alcalá, jakby ci w środku byli rybami, a ci na zewnątrz zaglądali do akwarium. Tu siadano, żeby godzinami filozofować i spierać się o sztukę, przy kawie, która starczała na pół popołudnia. Wejdź na coś, jeśli możesz; usiąść w La Pecera to odetchnąć stu latami kawiarnianych rozmów.
Czy w tej sali balowej odbywa się coś wyjątkowego?
I to jak. Wielki karnawałowy bal maskowy to tradycja z niemal stuletnią historią: raz w roku budynek wypełnia się przebraniami, piórami i maskami i zamienia się w najbardziej elegancką i zarazem najbardziej rozpustną imprezę Madrytu. Zaczęło się jako zabawa artystów i trzyma się do dziś. Jeśli przyjedziesz w karnawale, już wiesz, gdzie dzieje się najlepsze.
