To najstarszy targ na Wyspach Kanaryjskich. Zbudowano go około 1856 roku, za panowania Izabeli II, gdy miasto postanowiło uporządkować handel i zabrać obnośnych sprzedawców z ulic, by zgromadzić ich w godnym miejscu, na wzór wielkich targów Hiszpanii kontynentalnej.
Krużganek pełen straganów
W środku pomyślano go jako centralny dziedziniec otoczony korytarzami, niemal jak krużganek, ze straganami ustawionymi dookoła. Ten prosty układ działa bez zmian od półtora wieku, a działa, bo rozwiązuje to, co najważniejsze: światło, wentylację i ruch.
Jest uznany za Bien de Interés Cultural, czyli zabytek chroniony. To nie tylko miejsce, gdzie kupuje się pomidory: to dzieło architektury i część zbiorowej pamięci miasta.
Pomysł, by zamknąć handel obnośny w zadaszonym budynku, był dziewiętnastowieczną obsesją w całej Europie, z powodów higienicznych i podatkowych. Tutaj wprowadzono go wcześnie, w projekcie o skromnej skali, który bardzo dobrze się zestarzał.
Czego szukać między straganami
Świeżych ryb na lodzie, tropikalnych owoców z wyspy, serów i gofio. I straganów, przy których można już usiąść i zjeść coś na przekąskę z tym, co przed chwilą kupiono przy sąsiednim – to najlepszy sposób, by korzystać z targu.
Gofio to pokarm kanaryjskiej duszy: drobno zmielona mąka z prażonego ziarna, pszenicy lub kukurydzy. A najciekawsze jest to, skąd się wzięło: już dawni Kanaryjczycy, zanim ktokolwiek tu przypłynął, jedli podobne prażone ziarno, które nazywali „ahoren”. Je się je tu od tysiącleci.
Sery kanaryjskie są w większości kozie, kilka wysp ma własne chronione nazwy pochodzenia, a jada się je świeże, półdojrzałe albo wędzone. Bardzo rzadko opuszczają archipelag, więc to jedna z tych rzeczy, których skosztujesz tylko tutaj.
Tu spotykają się klientka, która robi tu zakupy od zawsze, i nowoczesny kucharz, a to właśnie to spotkanie utrzymuje budynek przy życiu. To Vegueta w czystej postaci, tętniąca życiem każdego ranka.
Nie do przegapienia
Najstarszy targ na Wyspach Kanaryjskich
Zbudowany około 1856 roku, za panowania Izabeli II, by zabrać handel obnośny z ulic.
Centralny dziedziniec jak krużganek
Korytarze wokół dziedzińca, a dookoła stragany. Półtora wieku bez zmiany układu.
Bien de Interés Cultural
Zabytek chroniony: to architektura i zbiorowa pamięć, nie tylko handel.
Spróbuj gofio
Mąka z prażonego ziarna. Dawni Kanaryjczycy jedli już coś podobnego – „ahoren”.
Jak to wpleść w zwiedzanie Las Palmas
Stoi na tym krańcu dzielnicy Vegueta, który przylega do wąwozu Guiniguada, blisko kaplicy San Antonio Abad i dziesięć minut od Plaza de Santa Ana.
Zwiedzanie zajmuje od trzydziestu minut do godziny. Jak wszystkie targi, działa rano: po południu traci sporą część uroku.
Świetnie sprawdza się na początek dnia, zanim zanurzysz się w muzea dzielnicy Vegueta, albo jako przerwa w połowie przedpołudnia, żeby coś zjeść. Stąd w kilka minut przejdziesz przez wąwóz do Triany.
Najczęstsze pytania
Czym jest gofio, które zobaczysz tu na każdym kroku?
To pokarm naszej duszy: mąka z prażonego ziarna, pszenicy albo kukurydzy, drobno zmielona. A najlepsze jest to, skąd pochodzi: już dawni Kanaryjczycy, zanim ktokolwiek tu przybył, jedli podobne prażone ziarno, które nazywali „ahoren”. Czyli jemy je od tysięcy lat. Dodajemy je do bulionu, do mleka, zagniatamy z miodem... Zapytaj o nie na dowolnym straganie, a zobaczysz, jak sprzedawcom rozjaśniają się twarze. To czysty smak domu.
