Πώς τελείωσε και τι μένει
Το τέλος ήρθε από δύο μέτωπα ταυτόχρονα. Στα μέσα του 19ου αιώνα, μια επιδημία που λεγόταν πεμπρίνα αφάνισε τους μεταξοσκώληκες σε όλη την Ευρώπη: ήταν τόσο σοβαρή που η γαλλική κυβέρνηση ανέθεσε τη μελέτη της στον Λουί Παστέρ, ο οποίος αφιέρωσε πέντε χρόνια στο πρόβλημα και κατέληξε να εντοπίσει τους υπεύθυνους μικροοργανισμούς.
Ταυτόχρονα, η βιομηχανοποίηση της κλωστοϋφαντουργίας έκανε τον χειροποίητο αργαλειό ασύμφορο: τα μηχανοποιημένα εργοστάσια της Λυών και της Αγγλίας παρήγαν φθηνότερα και γρηγορότερα. Μέσα σε λίγες δεκαετίες, ένα επάγγελμα τεσσάρων αιώνων έσβησε σχεδόν εντελώς.
Ό,τι μένει δεν είναι μόνο μουσείο. Κάποιοι βαλενθιανοί αργαλειοί εξακολουθούν να παράγουν μετάξι για τις φορεσιές των φαγιέρες, που ράβονται με εσπολίν (μεταξωτό ύφασμα με υφαντά σχέδια) υφασμένα στο χέρι σύμφωνα με ιστορικά σχέδια και των οποίων η τιμή μετριέται σε χιλιάδες ευρώ. Το επάγγελμα επιβιώνει χάρη στη γιορτή.
Και μένει η συνοικία. Η Βελουτέρς πέρασε δεκαετίες υποβάθμισης και βρίσκεται σε πλήρη διαδικασία ανάπλασης, με τη συνηθισμένη ένταση ανάμεσα στην ανάκαμψη και στον εκτοπισμό των κατοίκων. Να την περπατήσεις, με τα χαμηλά σπίτια και τα εργαστήριά της, είναι η τρίτη στάση αυτής της διαδρομής και η λιγότερο τουριστική από τις τρεις.
Πρακτικές πληροφορίες
Οι τρεις στάσειςΛόνχα του Μεταξιού, Κεντρική Αγορά και Βασιλικό Κολέγιο της Ανώτερης Τέχνης του Μεταξιού. Όλες σε λιγότερο από 10 λεπτά.
ΤιμέςΛόνχα περίπου 2 €, Κολέγιο του Μεταξιού περίπου 9 €, Αγορά δωρεάν. Είναι μια φθηνή διαδρομή.
ΔιάρκειαΈνα ολόκληρο πρωινό με τις τρεις επισκέψεις και τη βόλτα στη Βελουτέρς.
ΩράριαΗ Κεντρική Αγορά ανοίγει μόνο το πρωί και είναι κλειστή τις Κυριακές. Το Κολέγιο είναι κλειστό τις Δευτέρες.
Μην χάσειςΤο κεραμικό δάπεδο της Αίθουσας της Φήμης και τις διάτρητες κάρτες Ζακάρ.
Το επάγγελμα σήμεραΕπιβιώνει στα εσπολίν των φορεσιών των φαγιέρες, υφασμένα στο χέρι και με τιμές χιλιάδων ευρώ.