Valencia · Wat te zien

Torres de Serranos

Twee enorme torens van goudkleurige steen, met kantelen, en de groene bedding van de oude rivier aan hun voeten. Ze waren de voorname poort van de middeleeuwse stadsmuur van Valencia, de poort waardoor de koningen de stad binnenkwamen, en ze behoren tot de grootste bewaarde gotische poorten van Europa. Van binnen zijn ze open, zonder achtermuur, en dat is geen ruïne: het was een bewuste keuze voor de verdediging. Je kunt ze beklimmen, en van boven begrijp je de hele stad.

Een poort zonder rug

Ze werden tussen 1392 en 1398 gebouwd door de meester-steenhouwer Pere Balaguer. Voordat hij begon, stuurde de stad hem eropuit om de grote poorten van andere steden van de Kroon van Aragón te bestuderen en er inspiratie op te doen, en het resultaat combineert de militaire functie met een duidelijk representatieve monumentaliteit: dit was het gezicht waarmee Valencia zijn bezoekers ontving.

Kijk naar de kant die naar de stad gekeerd is: daar is geen muur. De trappen, de overlopen en de verdiepingen liggen open en in het zicht. De reden is tactisch en ijskoud: als een vijand de toren wist in te nemen, kon hij zich van binnenuit niet verdedigen, omdat hij blootstond aan vuur vanuit de stad. De poort was zo ontworpen dat wie haar veroverde, haar niet kon houden.

Ze maakten deel uit van een stadsmuur van meer dan vier kilometer met twaalf poorten, die in 1865 vrijwel volledig werd gesloopt om de stad te laten uitbreiden. Van die hele omwalling bleven maar twee poorten over: deze en de Torres de Quart.

De torens die het Prado verborgen

Tijdens de Spaanse Burgeroorlog, toen Valencia de hoofdstad van de Republiek was geworden en Madrid onder de bommen lag, werd besloten de werken van het Museo del Prado te evacueren. De Velázquez' en de Goya's en een groot deel van de collectie reisden per vrachtwagen hierheen en werden in deze zalen opgeslagen, beschermd met constructies van zandzakken en beton.

Het was een van de belangrijkste reddingsoperaties voor kunst in de Europese geschiedenis, en deze torens waren samen met het Colegio del Patriarca een van de opslagplaatsen. Daarna gingen de werken verder naar Catalonië en Genève, en in 1939 keerden ze terug naar het Prado.

Daarvoor hadden de torens een veel minder edele functie: tussen de 16e en de 19e eeuw deden ze dienst als gevangenis, en wel als gevangenis voor edelen en ridders, die vanwege hun stand niet samen met de andere gevangenen mochten worden opgesloten. Op de muren staan nog graffiti van die gevangenen.

Niet te missen

Geen achtermuur

Als de vijand de toren innam, kon hij hem niet verdedigen. De poort was zo ontworpen dat hij niet te houden was.

Hier werd het Prado verborgen

Velázquez en Goya opgeslagen in deze zalen tijdens de Spaanse Burgeroorlog, beschermd met zandzakken en beton.

Gevangenis voor edelen

Tussen de 16e en de 19e eeuw. Op de muren staan nog de graffiti van die gevangenen.

De Crida van de Fallas

Laatste zondag van februari: de proclamatie die het feest opent, met vuurwerk boven de torens.

Hoe het in je bezoek aan Valencia past

Ze markeren de noordgrens van de oude binnenstad en vormen de toegang tot het Barrio del Carmen, de oudste en meest bohemienachtige wijk van Valencia. Aan de overkant begint de Jardín del Turia, het park in de bedding van de omgelegde rivier.

De klim kost heel weinig en er zijn dagen met gratis toegang. Van boven zie je de oude binnenstad met het silhouet van de Miguelete, de groene bedding die een bocht maakt en, naar het oosten, de silhouetten van de Stad van Kunst.

En een datum: op de laatste zondag van februari zijn deze torens het decor van de Crida, de proclamatie waarmee de Fallera Mayor de stad oproept tot het begin van de Fallas. Het plein loopt vol, er is vuurwerk boven de torens en het is het moment waarop Valencia officieel drie weken in feeststand gaat.

Veelgestelde vragen

Wie bouwde deze torens?

Ze werden gebouwd door een meester-steenhouwer genaamd Pere Balaguer aan het eind van de veertiende eeuw, tussen 1392 en 1398. Voordat hij begon werd hij erop uitgestuurd om de grote poorten van andere steden van de Kroon te bestuderen voor inspiratie, en hij kwam terug met dit idee van een poortpaleis, meer om mee te pronken dan om te vechten. Daarom zijn die van Serranos zo elegant geworden: ze werden bedacht als de galapoort van de stad, die welke je liet zien aan wie van buiten kwam.

Worden ze vandaag nog ergens voor gebruikt?

Reken maar. Elk jaar, de laatste zondag van februari, worden deze torens het toneel van de Crida: de proclamatie die het startschot geeft voor de Fallas. De Fallera Mayor roept de stad vanaf hier boven op tot het feest, met de verlichte gevel en het overvolle plein. Dat een middeleeuwse poort nu het balkon is van waaruit het gekste feest van Valencia begint, zegt veel over deze wijk en over deze stad.

Ontdek Valencia en luister in je eigen tempo

Torres de Serranos maakt deel uit van onze tour De wijk Carmen: muren, straatkunst en bohème.

Viavoy-app

Andere plekken in Valencia

Balneario de Las Arenas

Basiliek van Virgen de los Desamparados

Casa-Museo Blasco Ibáñez

Kathedraal van Valencia

Centre del Carme Cultura Contemporània

El Miguelete