Valencia · Co zobaczyć

Mercado Central

Żelazo, szkło i kolorowa ceramika: jeden z największych targów w Europie, z ponad dwustu pięćdziesięcioma stoiskami pod lasem metalowych kolumn i przeszklonych kopuł. Mercado Central otwarto w 1928 roku i stoi dokładnie naprzeciwko Lonji, twarzą w twarz. Jeśli Lonja oddawała hołd jedwabiowi i pieniądzom, to ten targ oddaje hołd ogrodom warzywnym i morzu. I wciąż służy dokładnie temu, do czego go zbudowano: tutaj Walencja robi zakupy każdego dnia.

Modernisme wyuczony w Barcelonie

Konkurs wygrało w 1910 roku dwóch katalońskich architektów, Alexandre Soler i March oraz Francesc Guàrdia i Vial, wykształconych w barcelońskiej szkole modernisme i uczniów Domènecha i Montanera. Budowa przeciągnęła się na osiemnaście lat, a targ otwarto w 1928 roku.

Konstrukcja jest z nitowanego żelaza i szkła, bezpośrednie dziecko rewolucji przemysłowej, z tej samej rodziny budowlanej co wielkie europejskie dworce kolejowe. Stąd to wrażenie przy wejściu, że jest się raczej na zadaszonym peronie niż na targu.

Ceramika pochodzi z Manises, sąsiedniego miasteczka, które od średniowiecza wytwarza azulejos i fajans z metalicznym połyskiem. Pokryte są nią zwieńczenia, kopuły i zewnętrzne fryzy, i to ona nadaje budynkowi ten blask, który zmienia się wraz ze słońcem.

Papuga, hala rybna i stoiska

Na szczycie głównej kopuły, jako wiatrowskaz, siedzi metalowa papuga. Popularne wyjaśnienie to walencki żart: targ jest miejscem, gdzie o wszystkim się rozmawia, o wszystko pyta i wszystko opowiada, więc wieńczy go najbardziej gadatliwy ptak. Siedzi na wysokości trzydziestu metrów i prawie nikt jej nie szuka.

Kopuła hali rybnej to drugi element wart zatrzymania: mniejsza, ośmioboczna i z własnym witrażem, przykrywa część rybną i daje światło inne niż w reszcie hali. W Walencji ryby mają osobną kopułę.

Targ zajmuje ponad osiem tysięcy metrów kwadratowych i ma ponad dwieście pięćdziesiąt stoisk, co plasuje go wśród największych w Europie. Dział owoców i warzyw sprzedaje produkty z ogrodów warzywnych otaczających miasto, a w sezonie są rzeczy – orzeszki tygrysie, pieczona dynia, karczochy z Benicarló, prawdziwe pomarańcze – jakich nigdzie indziej nie znajdziesz w takim wydaniu.

Nie do przegapienia

Papuga na kopule

Wiatrowskaz w kształcie papugi wieńczący budynek. Walencki żart: targ to miejsce, gdzie się rozmawia.

Kopuła hali rybnej

Ośmioboczna, z własnym witrażem i światłem innym niż w reszcie hali. Ryby mają tu własne niebo.

Ceramika z Manises

Azulejos i fajans z metalicznym połyskiem z miasteczka, które wytwarza je od średniowiecza.

Ponad dwieście pięćdziesiąt stoisk

Ponad osiem tysięcy metrów kwadratowych: jeden z największych targów w Europie, wciąż w pełni działający.

Jak to wpleść w zwiedzanie Walencji

Stoi na Plaza del Mercado, naprzeciwko Lonji i obok kościoła Santos Juanes. Ten trójkąt to historyczne serce walenckiego handlu i obejrzysz go w całości w jedno przedpołudnie.

Jest otwarty tylko rano, od poniedziałku do soboty, a w niedziele zamknięty. Ten szczegół zaskakuje wiele osób: jeśli twój jedyny wolny dzień w Walencji to niedziela, targ odpada. Przyjdź między dziewiątą rano a drugą po południu.

Zjeść można przy barach w samym targu i w strefie degustacji, a także w przestrzeni gastronomicznej z boku. Jest znacznie lepiej i sporo taniej niż niemal wszędzie w ogródkach na placu naprzeciwko. A jeśli chcesz coś zabrać do domu, dział z konserwami, przyprawami i turrónem rozwiąże kwestię każdego prezentu.

Najczęstsze pytania

Kto go zaprojektował?

Podpisali go dwaj katalońscy architekci, Alexandre Soler i Francesc Guàrdia, wykształceni w barcelońskiej szkole modernisme, tej spod znaku Domènech i Montaner. Wygrali konkurs w 1910 roku, a budowa zajęła im lata. Dlatego ten targ oddycha tym samym powietrzem co barceloński modernisme: żelazo, szkło i kolorowa ceramika to nie walencki kaprys wzięty znikąd, tylko bliscy kuzyni tego, co robiło się wtedy w Katalonii. Budynek kataloński z urodzenia, a na wskroś walencki z serca.

Skąd tyle kolorowej ceramiki?

Z Manises, miasteczka przyklejonego do Walencji, które od wieków wytwarza płytki i szkliwiony fajans; obok Paterny to jedna z kolebek hiszpańskiej ceramiki, słynna już w pełni średniowiecza ze swoich złocistych refleksów. Kiedy widzisz, jak te kopuły i zwieńczenia lśnią w słońcu, patrzysz na rzemiosło całego garncarskiego miasteczka oddane na usługi targu. Tutaj ceramika to nie ozdoba sprowadzona z zewnątrz: to miejscowy przemysł, wypalany kilka kilometrów od miejsca, w którym stoisz.

Odkryj Valencia i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Valencia

Palau de la Música

Palau de les Arts Reina Sofía

Park Gulliver

Plaża Malvarrosa

Porta de la Mar

Real Colegio del Arte Mayor de la Seda