Bardzo długi mur, biały i w kolorze albero, wygina się powoli nad rzeką, a na tle nieba odcina się balkon z żółtych arkad. Maestranza to jedna z najstarszych aren walk byków i najbardziej szanowana w świecie corridy, a także jeden z najpiękniejszych budynków Sewilli, niezależnie od tego, czy podoba ci się to, co dzieje się w środku. Można ją zwiedzać codziennie, razem z muzeum, a jej historia tłumaczy pół miasta: konną szlachtę, Ferię (doroczne święto miasta), Puerta del Príncipe i nieregularny kształt, który nie jest wadą, tylko biografią.
Sto trzydzieści lat budowy
Zaczęła ją budować w 1749 roku Real Maestranza de Caballería, szlachecka korporacja założona około 1670 roku, której członkowie zbierali się, by ćwiczyć jazdę konną i władanie bronią. Kiedy te ćwiczenia jeździeckie straciły wojskowy sens, korporacja skierowała się ku walkom byków i stąd wzięła się arena.
Budowa ciągnęła się do 1881 roku: sto trzydzieści dwa lata, kilka pokoleń architektów i żadnego pośpiechu. Dlatego arena nie jest idealnym kołem, tylko lekko nieregularnym owalem. Nikt się nie pomylił; po prostu kiedy zamknięto pierścień, ten, kto go zaczął, nie żył od stu lat.
Mieści około dwunastu tysięcy osób. Widownia dzieli się na miejsca w słońcu i w cieniu, a najbardziej pożądaną częścią jest balkon Palco del Príncipe, jedyny z arkadami, tradycyjnie zarezerwowany dla rodziny królewskiej. Pod nim znajduje się brama, od której nazwę wzięło największe marzenie torreadora.
Puerta del Príncipe i co zobaczysz podczas zwiedzania
Przez Puerta del Príncipe wychodzi się tylko w jeden sposób: na ramionach. Kiedy matador da wyjątkowy popis, publiczność go oklaskuje, a on zostaje wyniesiony przez tę bramę. W Sewilli ten zaszczyt waży więcej niż na jakiejkolwiek innej arenie, bo tutejsi kibice słyną z wymagań granicznych z okrucieństwem: klaszcze się tu mało, a gwiżdże ze znawstwem.
Zwiedzanie obejmuje arenę, wąskie przejście za barierą, zagrody dla byków, kaplicę, w której torreadorzy modlą się przed wyjściem, i izbę chorych, która w swoim czasie była jedną z najlepiej wyposażonych w Hiszpanii – z oczywistych powodów. Muzeum przechowuje plakaty, trajes de luces, czyli stroje torreadorów, głowy historycznych byków i kolekcję obrazów o tematyce taurynistycznej.
Spójrz pod nogi: albero to żółta ziemia przywożona z Alcalá de Guadaíra, ta sama, po której chodzi się podczas Ferii i procesji Wielkiego Tygodnia. Ten kolor, tak charakterystyczny dla zdjęć z Sewilli, to dosłownie ziemia z sąsiedniego miasteczka.
Nie do przegapienia
Arena, która nie jest okrągła
Sto trzydzieści dwa lata budowy zostawiły nieregularny owal. To historia, nie błąd.
Puerta del Príncipe
Wychodzi się przez nią tylko na ramionach i tylko po pamiętnym popisie. Największe marzenie w tym zawodzie.
Albero z Alcalá
Żółta ziemia areny to ta sama co podczas Ferii i procesji. Ten kolor to całe miasteczko.
Kaplica i izba chorych
Dwa przystanki, które lepiej niż jakiekolwiek inne tłumaczą, na czym naprawdę polega ten zawód.
Jak to wpasować w zwiedzanie Sewilli
Arena stoi przy Paseo Alcalde Marqués del Contadero, sto metrów od Teatro de la Maestranza i trzy minuty od Torre del Oro. Otaczająca ją dzielnica Arenal żyje z niej: przy calle Adriano i w okolicy działają jedne z najstarszych tawern w centrum.
Zwiedzanie z przewodnikiem trwa około czterdziestu minut i odbywa się w kilku językach. Ważne ostrzeżenie: w dni corridy zwiedzanie po południu jest przerywane, a podczas Feria de Abril areny nie można zwiedzać. Jeśli podróżujesz w tych terminach, sprawdź kalendarz przed wyjściem.
Nawet jeśli nie chcesz wchodzić, warto obejść ją z zewnątrz. Odcinek od strony rzeki, z bielonym murem i drzewkami pomarańczowymi, to jeden z najprzyjemniejszych spacerów w centrum, a stamtąd dochodzi się prosto do mostu Triana i do Triany.
Najczęstsze pytania
Czym dokładnie jest Real Maestranza de Caballería?
To nie jest klub miłośników byków, choć ma arenę: to korporacja szlachty na koniach, powstała około 1670 roku. Na początku ci rycerze zbierali się, żeby ćwiczyć się w jeździe konnej i władaniu bronią, w połowie sport, w połowie przygotowanie do wojny, z turniejami i ćwiczeniami jeździeckimi. Z czasem, kiedy te umiejętności przestały być potrzebne na polu bitwy, przelali swoją pasję na korridę i wznieśli tę arenę. I wciąż istnieją: arena walk byków nadal należy do nich.
Kiedy ta arena naprawdę się zapełnia?
Wiosną, w czasie Feria de Abril. W te dni Maestranza przeżywa swoje największe popołudnia, z najbardziej wyczekiwanymi afiszami roku i torreadorami, którzy stawiają tu na szali prestiż całego sezonu. Dla matadora triumf w Sewilli w czasie Ferii to jedno z najwyższych osiągnięć, do jakich może aspirować; tutejsi kibice znają się na rzeczy, są wymagający i niczego nie dają za darmo. Przez resztę roku arena odpoczywa niemal w ciszy, ale w kwietniu cała dzielnica pachnie żółtym piaskiem areny, cygarem i nerwami.
