Pamplona · Co zobaczyć

Pałac Nawarry

Palacio de Navarra

Nie daj się zwieść nazwie: to nie pałac królów, tylko siedziba Gobierno Foral, autonomicznego rządu Nawarry, i polityczne serce tej ziemi od prawie dwóch stuleci. A w środku kryje tron, z którego może korzystać tylko król Hiszpanii i wyłącznie wtedy, gdy odwiedza Nawarrę.

Dom Rady Prowincji

Wzniósł go architekt José de Nagusía: kamień węgielny położono 23 grudnia 1840 roku, a budowę ukończono około 1852 roku, na miejscu dawnego klasztoru karmelitów, który zwolniła sekularyzacja dóbr kościelnych.

Jego klasyczny front w porządku doryckim, surowy i bez popisów, dobrze oddaje Nawarrę XIX wieku: poważną i dumną z tego, co własne. Ta powściągliwość jest zamierzona, a nie wynika z braku środków.

Jeśli zapytasz tu o Palacio de Navarra, wiele osób spojrzy na ciebie dziwnie: mieszkańcy Pampeluny mówią „la Diputación”, od instytucji, która zajmowała go od samego początku, czyli Rady Prowincji. To jedna z tych oficjalnych nazw, których ulica nigdy nie przyjęła.

Przed budynkiem rośnie olbrzymia sekwoja, posadzona w pałacowym ogrodzie, która stała się małym symbolem miasta. A naprzeciwko zaczyna się Paseo de Sarasate z pomnikiem Fueros Nawarry, dawnych praw szczególnych regionu.

Tron prawie zawsze pusty

W środku jest Sala Tronowa: na jej ścianach wiszą trzydzieści dwa portrety królów Nawarry, a nad salą dominuje prawdziwy tron. Ale ten tron ma jednego właściciela: zasiąść na nim może tylko król Hiszpanii i wyłącznie wtedy, gdy odwiedza Nawarrę.

Miejsce prawie zawsze puste, które lepiej niż tysiąc przemówień streszcza dawny pakt między tą ziemią a Koroną: po włączeniu do Kastylii Nawarra zachowała swoje fueros i własne instytucje, a ten szczególny status obowiązuje do dziś.

Budynek kryje też kamienne schody cesarskie, alegoryczne sklepienie nad Salą Tronową, Galerię Królów i godną uwagi bibliotekę.

I prawdziwego Goyę: portret Ferdynanda VII, który Rada Prowincji zamówiła u samego malarza w 1814 roku, kiedy król wrócił z francuskiego wygnania. To nie kopia ani praca warsztatu: namalował go on sam i portret wciąż jest w budynku dwa wieki później.

Nie do przegapienia

Nie królewski, lecz Rady Prowincji

Siedziba Gobierno Foral od 1852 roku. Nikt tu nie nazywa go Palacio de Navarra.

Tron dla jednej osoby

Zasiąść na nim może tylko król Hiszpanii i wyłącznie wtedy, gdy odwiedza Nawarrę.

Trzydziestu dwóch królów na ścianach

Portrety nawarryjskich monarchów dominują w Sali Tronowej.

I prawdziwy Goya

Portret Ferdynanda VII zamówiony u samego malarza w 1814 roku, wciąż w budynku.

Jak to miejsce wpisuje się w twoje zwiedzanie Pampeluny

Stoi między Plaza del Castillo a Paseo de Sarasate, na styku starego miasta i Ensanche, dzielnicy o szachownicowym układzie ulic.

Zwiedzanie wnętrza z przewodnikiem trwa około czterdziestu pięciu minut i trzeba je zarezerwować: to czynna siedziba instytucji, z ograniczonym dostępem. Sprawdź wolne terminy.

To naturalny początek trasy po zielonym pierścieniu, która biegnie dalej przez Paseo de Sarasate, ogrody Taconera i Cytadelę.

Najczęstsze pytania

A ten Goya, którego kryje w środku, kogo przedstawia?

To portret Ferdynanda VII, który Rada Prowincji (Diputación) zamówiła u samego Goi w 1814 roku, kiedy król wrócił z francuskiego wygnania. To nie kopia ani dzieło warsztatu: namalował go on sam i portret wciąż jest w budynku dwa wieki później.

Czy wiesz, że prawie nikt w Pampelunie tak go nie nazywa?

Jeśli zapytasz tu o Palacio de Navarra, wiele osób spojrzy na ciebie dziwnie. My, mieszkańcy Pampeluny, mówimy „la Diputación”, od instytucji, która zajmowała go od samego początku. To jedna z tych oficjalnych nazw, których ulica nigdy nie przyjęła.

Odkryj Pamplona i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Pamplona

Pałac Condestable

Park Media Luna

Plaza de la Cruz

Arena corridy w Pampelunie

Plaza del Castillo

Portal de Francia