Jeden z najstarszych kościołów Pampeluny, z masywną wieżą, która bardziej przypomina zamkową niż kościelną. I to nie kaprys: wzniesiono go w XII i XIII wieku, kiedy Pampeluna nie była jednym miastem, lecz trzema rywalizującymi miasteczkami, a ten kościół był zarazem parafią i bastionem jednego z nich.
Modlić się i bronić w tym samym budynku
Zanim wejdziesz, przyjrzyj się grubości murów. Miasteczko San Nicolás miało własny pierścień murów i własne wieże, a z tego wszystkiego przetrwała ta masywna bryła, która dziś służy jako dzwonnica.
Kroniki podają, że został podpalony w XIII wieku podczas wojen między miasteczkami Pampeluny i trzeba go było odbudować. Nie był tylko świątynią: był twierdzą swojej wspólnoty.
Ta podwójna funkcja – kult i obrona – wyznacza architekturę sakralną miast granicznych i miast podzielonych, a w Pampelunie powtarza się w kościele San Saturnino, bastionie rywalizującego miasteczka.
Trzy miasteczka – Navarrería, San Cernin i San Nicolás – połączyły się dopiero w 1423 roku, kiedy Karol III Szlachetny zmusił je do zlania się w jedno miasto.
Barokowe organy i gotyckie sklepienia
W środku czekają wieża obronna z portalem San Miguel, gotyckie sklepienia rozpięte nad nawą i gotycki Chrystus w prezbiterium.
Ale największą przyjemność sprawiają barokowe organy, z tych, które wypełniają muzyką cały kościół. Zabytkowe organy hiszpańskie mają bardzo charakterystyczne brzmienie, z poziomymi piszczałkami języczkowymi wysuniętymi z szafy, a te są tego dobrym przykładem.
Kontrast między obronną surowością z zewnątrz a bogactwem wnętrza jest taki sam jak w innych kościołach na północy Półwyspu Iberyjskiego: fasada niczego nie obiecuje, a wnętrze to wynagradza.
A ulica o tej samej nazwie, calle San Nicolás, jest dziś jedną z trzech arterii poteo, czyli wędrówki od baru do baru, w Pampelunie: bary z pintxos stoją jeden przy drugim. Sacrum i profanum na jednym rogu.
Nie do przegapienia
Kościół i bastion zarazem
XII i XIII wiek, kiedy Pampeluna była trzema rywalizującymi miasteczkami, a ten kościół był twierdzą jednego z nich.
Spłonął w XIII wieku
W wojnach między miasteczkami. Trzeba go było odbudować, a masywna wieża jest tym, co przetrwało.
Barokowe organy
Z tych, które wypełniają muzyką cały kościół, z charakterystycznym brzmieniem organów iberyjskich.
W samym sercu strefy pintxos
Calle San Nicolás to jedna z trzech arterii poteo w Pampelunie.
Jak to miejsce wpisuje się w twoje zwiedzanie Pampeluny
Stoi na starym mieście, przy calle San Nicolás, kilka minut od Plaza del Castillo i od Paseo de Sarasate.
Zwiedzanie zajmie około dwudziestu minut. Sprawdź godziny: to czynna parafia i dostosowuje je do nabożeństw.
To kulturalny przystanek w samym środku strefy pintxos i świetnie sprawdza się jako przerwa między jednym barem a drugim.
Najczęstsze pytania
Czy ten kościół kiedyś spłonął?
Kroniki podają, że został podpalony w trzynastym wieku podczas wojen między burgos Pampeluny i że trzeba go było odbudować. Nie był tylko świątynią: był twierdzą burgo San Nicolás, z obwodem murów i wieżami, z których przetrwała ta, którą widzisz, taka masywna. Modlitwa i obrona mieściły się w jednym budynku.
