Palma · Co zobaczyć

Punkt widokowy przy katedrze

Mirador de la Catedral

To taras otwierający się po południowej stronie katedry, dokładnie tam, gdzie ląd urywa się ku wodzie, i jednym spojrzeniem tłumaczy, dlaczego La Seu stoi tam, gdzie stoi: świątynię celowo zbudowano przodem do Morza Śródziemnego, żeby była pierwszą rzeczą, jaką zobaczą statki wpływające do zatoki.

Latarnia ze złotego kamienia

Przez wieki fale rozbijały się niemal u stóp tych murów. Linia brzegowa biegła znacznie dalej w głąb lądu niż dziś i z tego balkonu biskupi i królowie patrzyli, jak żagle przypływają i odpływają: kto wpływał do zatoki, po tej sylwetce poznawał, że dotarł do bezpiecznego portu.

Kamień to marès, złoty piaskowiec z kamieniołomów na południu Majorki, a to, jak zachowuje się w świetle, sprawia, że nikt w mieście nie ma dość patrzenia na niego. Wczesnym rankiem wpada w miodowy odcień, o zachodzie rozpala się pomarańczem i różem: nigdy nie ma dwa razy tego samego koloru.

Ta sama miękkość jest jego słabością. Sól morska powoli zjada piaskowiec i dlatego kamieniarze do dziś wymieniają bloki jeden po drugim. Katedra w Palmie to budowla, która nigdy nie przestaje być placem budowy.

Portal del Mirador

Drzwi w tej fasadzie nie są wejściem dla służby: to Portal del Mirador, reprezentacyjne wejście do świątyni, zwrócone ku morzu, bo morzem przybywali królowie i poselstwa. Wyrzeźbili go pod koniec XIV wieku tacy mistrzowie jak Pere Morey i Jean de Valenciennes.

W jego tympanonie wyrzeźbiono Ostatnią Wieczerzę, a po bokach drzwi stoją dwie figury sygnowane przez Guillema Sagrerę, największego majorkańskiego rzeźbiarza i architekta, tego samego, który potem wzniósł La Lonję i skończył, pracując dla Alfonsa Wspaniałomyślnego w Neapolu, gdzie zmarł.

Przy tym portalu warto się zatrzymać: poziom rzeźby majorkańskiego gotyku XIV wieku jest daleko wyższy, niż kazałyby się spodziewać rozmiary wyspy, a tutaj widać go w skupieniu.

Latem, mniej więcej w połowie przedpołudnia, zrywa się embat, morska bryza, która chłodzi wybrzeże i cichnie pod wieczór. Chłopi i marynarze układali wokół niej swój dzień i to ona wciąż sprawia, że w Palmie lepiej się oddycha nad wodą niż w głębi lądu.

Nie do przegapienia

Katedra celowo patrzy na morze

Zbudowano ją tak, żeby była pierwszą rzeczą, jaką zobaczą statki wpływające do zatoki.

Kamień marès

Złoty piaskowiec z południa wyspy. Rano miodowy, o zachodzie pomarańczowy: nigdy ten sam kolor.

Portal del Mirador

Reprezentacyjne wejście do świątyni, wyrzeźbione w XIV wieku, z Ostatnią Wieczerzą w tympanonie.

Dwie figury Sagrery

Św. Piotr i św. Paweł, dzieło największego majorkańskiego rzeźbiarza z lat, które spędził na wyspie.

Jak to wpleść w zwiedzanie Palmy

To część zwiedzania katedry i zwykle jest wliczone w bilet. Wychodzi się na niego z wnętrza, więc nie jest to osobny punkt widokowy, na który można wejść samodzielnie.

Poniżej rozciąga się Parc de la Mar ze sztucznym jeziorem, a dalej promenada Dalt Murada na zachowanym odcinku renesansowych murów. Zejście tamtędy po zwiedzaniu w naturalny sposób zamyka trasę.

Najlepsze światło jest pod sam wieczór, kiedy marès się rozpala. Jeśli przyjedziesz latem, to także jedyna pora, gdy na tarasie, który nie ma cienia, da się wygodnie stać.

Najczęstsze pytania

Czy wiesz, że ta bryza ma własne imię?

Tutaj nazywamy ją „embat”: to wiatr od morza, który latem zrywa się w połowie przedpołudnia, chłodzi wybrzeże i cichnie pod wieczór. Chłopi i marynarze układali wokół niego swój dzień, i wciąż to z jego powodu w Palmie w południe oddycha się lepiej nad wodą niż w głębi lądu.

A te ogromne drzwi, które patrzą na morze?

To Portal del Mirador, szlachetne wejście do La Seu, to od strony wody, przez które witano królów i poselstwa przypływające przez zatokę. Wyrzeźbili go pod koniec czternastego wieku tacy mistrzowie jak Pere Morey i Jean de Valenciennes, a w jego tympanonie wyrzeźbiono Ostatnią Wieczerzę. Przyjrzyj się ostrołukowi, wysokiemu na prawie piętnaście metrów, i armii apostołów, aniołów i proroków: to całe kazanie opowiedziane bez słów.

Czy wiesz, że są tu dwie figury podpisane przez największego rzeźbiarza wyspy?

Św. Piotr i św. Paweł, którzy stoją po bokach drzwi, to dzieło Guillema Sagrery, majorkańskiego mistrza, który potem wzniósł La Lonję w Palmie. Niedługo później wyjechał do Neapolu, żeby pracować dla króla Alfonsa Wspaniałomyślnego, i tam zmarł: te figury pochodzą z jego majorkańskich lat.

Odkryj Palma i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Palma

Pałac Almudaina

Parc de la Mar

Paseo del Born

Paseo Marítimo

Plaza de Cort

Plaza del Mercado i Can Casasayas