Oviedo · Co zobaczyć

San Julián de los Prados

Kościół z prostego, masywnego kamienia, z zewnątrz prawie bez ozdób, tak surowy, że trudno uwierzyć w to, co kryje w środku: najważniejszy w Europie zespół przedromańskiego malarstwa ściennego. To jedna z najstarszych budowli, które wciąż stoją w Hiszpanii, z początku IX wieku.

Santullano, największy z przedromańskich kościołów

Wzniósł go Alfons II Czysty, król, który uczynił Oviedo stolicą swojego królestwa, a zaprojektował jego zaufany architekt, Tioda. Stoi na łąkach, poza dawnymi murami, przy drodze, która prowadziła w górę do pałaców na wzgórzu.

W Oviedo nazywa się go Santullano, bo po asturyjsku San Julián skraca się do Santullanu. W rzeczywistości jest poświęcony dwojgu męczennikom, Julianowi i jego żonie Bazylisie, parze, która od dawna występuje razem w kalendarzu świętych.

Spośród wszystkich zachowanych kościołów asturyjskiego stylu przedromańskiego ten jest największy i ma najbardziej ambitny plan. Alfons II nie postawił tu kaplicy pałacowej, lecz świątynię, która miała robić wrażenie na każdym, kto przybywał do nowej stolicy królestwa.

Ma trzy nawy, krzyże wysadzane klejnotami i tajną komorę ukrytą nad skrzyżowaniem naw – wyniesione pomieszczenie bez widocznego wejścia, o którego przeznaczenie wciąż toczy się spór.

Freski bez ani jednej postaci ludzkiej

Skarb jest na ścianach: niezwykle rzadkie architektury malowane al fresco, z budynkami, draperiami i motywami geometrycznymi, i ani jednej postaci ludzkiej w całym zespole.

Ten brak czyni je wyjątkowymi i od dziesięcioleci podsyca dyskusję. Proponowano wpływ anikonizmu, dziedzictwo rzymskiego malarstwa iluzjonistycznych architektur albo świadomą decyzję teologiczną. Zgody nie ma.

Bezsporne są natomiast skala i stan zachowania: to najważniejszy w Europie zespół przedromańskiego malarstwa ściennego i powód, dla którego Santullano jest na Liście Światowego Dziedzictwa od 1998 roku.

Kontrast między skrajnie surowym zewnętrzem a całkowicie pomalowanym wnętrzem to jedno z najbardziej zaskakujących doświadczeń, jakie daje hiszpańska sztuka średniowieczna.

Nie do przegapienia

Z początku IX wieku

Wzniósł go Alfons II ze swoim architektem Tiodą. To jedna z najstarszych stojących budowli w Hiszpanii.

Największy kościół asturyjskiego stylu przedromańskiego

Świątynia, która miała robić wrażenie na przybyszach do nowej stolicy, a nie kaplica pałacowa.

Freski bez postaci ludzkich

Malowane architektury, draperie i geometria. Najważniejszy przedromański zespół malowideł ściennych w Europie.

Na Liście Światowego Dziedzictwa od 1998 roku

W ramach przedromańskiego zespołu zabytków Oviedo wpisanego przez UNESCO.

Jak wpleść go w zwiedzanie Oviedo

Leży nieco na uboczu starego miasta, jakieś dwadzieścia minut pieszo od katedry albo kilka minut autobusem.

Zwiedzanie trwa około czterdziestu pięciu minut, z przewodnikiem i w bardzo ograniczonych godzinach: koniecznie sprawdź je wcześniej, bo kościół nie jest otwarty bez przerwy.

Drugą przedromańską pamiątką w mieście jest fontanna Foncalada, z IX wieku, która wciąż daje wodę. A na górze Naranco, na obrzeżach, stoją Santa María del Naranco i San Miguel de Lillo.

Najczęstsze pytania

Dlaczego w Oviedo mówi się na niego Santullano?

Bo po asturyjsku San Julián skraca się do Santullanu i od ciągłego powtarzania nazwa została taka w ustach wszystkich. Kościół jest w rzeczywistości poświęcony dwojgu męczennikom, Julianowi i jego żonie Bazylisie, parze, która od dawna występuje razem w kalendarzu świętych.

Czy wiesz, że to największy ze wszystkich?

Tak: spośród wszystkich kościołów asturyjskiego przedromanizmu, które przetrwały do naszych czasów, ten jest największy i ma też najbardziej ambitny plan. Alfons II nie wzniósł tu kaplicy pałacowej, lecz świątynię pomyślaną tak, by zrobić wrażenie na każdym, kto przybywał do nowej stolicy królestwa.

Odkryj Oviedo i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Oviedo

Teatr Campoamor

Uniwersytet w Oviedo

Calle Gascona

Calle Uría

Campo de San Francisco

Ratusz i Plaza de la Constitución