Barcelona · Co zobaczyć

MACBA i Plaça dels Àngels

MACBA i la Plaça dels Àngels

Ogromna biała bryła z krzywizn i szkła, postawiona pośród starych fasad dzielnicy Raval. To MACBA, Muzeum Sztuki Współczesnej w Barcelonie, dzieło Richarda Meiera otwarte w 1995 roku. Ale to, co dzieje się przed nim, jest warte tyle samo, co to, co jest w środku: plac przed budynkiem stał się jednym z najbardziej znanych na świecie miejsc do jazdy na deskorolce, a scena z deskorolkami, graffiti i rozwieszonym praniem na tle nieskazitelnej bieli streszcza całą dzielnicę Raval lepiej niż jakiekolwiek wyjaśnienie.

Białe muzeum w najbardziej wymieszanej dzielnicy

Meier zdobył Nagrodę Pritzkera w 1984 roku i ma rozpoznawalną obsesję: prawie wszystko buduje na biało. Gdy powierzono mu MACBA, wyraźnie zażądał, by główna fasada patrzyła na dzielnicę, a nie odwracała się do niej plecami, i by wielka przeszklona powierzchnia pozwalała z zewnątrz zobaczyć rampy, po których wewnątrz poruszają się zwiedzający.

Budynek był częścią znacznie większej operacji urbanistycznej: przebudowy dzielnicy Raval w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, która otworzyła place, zburzyła całe kwartały i sprowadziła instytucje kultury do dzielnicy od dawna cieszącej się złą sławą. Była to interwencja kontrowersyjna i wciąż taka pozostaje: jedni uważają ją za trafną, inni widzą w niej początek gentryfikacji dzielnicy.

Plac nazywa się dels Àngels od klasztoru dominikanek z XVI wieku, który tu stał. Część tamtego klasztoru wciąż stoi, przylegając do muzeum, i zamieniono ją w salę wystawową. Obok mieści się CCCB, Centrum Kultury Współczesnej, urządzone w dawnej Casa de la Caritat: w przytułku z XVIII wieku.

Plac skaterów

Plac przed MACBA, z gładką nawierzchnią, długimi ławkami i różnicami poziomów, sam z siebie stał się jednym z najsłynniejszych miejsc do jazdy na deskorolce na całej planecie. Pojawia się w filmach, czasopismach i grach wideo, a niektórzy przyjeżdżają do Barcelony specjalnie dla niego. Muzeum to zaakceptowało i w praktyce z tym współżyje.

W efekcie plac tętni życiem o każdej porze i w kilku językach naraz. To jedno z niewielu miejsc w mieście, gdzie bez najmniejszego skrępowania spotykają się mieszkańcy dzielnicy, studenci, skaterzy i ci, którzy przyszli na wystawę. Oglądanie placu to część zwiedzania.

Co do kolekcji: MACBA skupia się na sztuce od połowy XX wieku, z silną obecnością artystów katalońskich i hiszpańskich – Tàpies, Brossa, Muntadas – i bardzo wyraźnym nurtem sztuki konceptualnej. Warto to wiedzieć przed wejściem: to nie jest muzeum spektakularnych dzieł, to muzeum idei, i jedni wychodzą zachwyceni, a inni zbici z tropu.

Nie do przegapienia

Fasada, która patrzy na dzielnicę

Meier wyraźnie tego zażądał: żadnego odwracania się plecami do dzielnicy Raval, a rampy widoczne z ulicy.

Najsłynniejsze miejsce do jazdy na deskorolce

Pojawia się w filmach i grach wideo. Niektórzy przyjeżdżają do Barcelony dla tego placu.

Convent dels Àngels

Klasztor dominikanek z XVI wieku wciąż stoi tuż przy muzeum, zamieniony w salę wystawową.

Muzeum idei

Sztuka konceptualna i kolekcja katalońska i hiszpańska. Warto wiedzieć, na co się wchodzi, zanim się wejdzie.

Jak to wpasować w zwiedzanie Barcelony

Stoi w dzielnicy Raval, pięć minut od La Rambli i targu Mercat de la Boqueria. To naturalny punkt wyjścia do zwiedzania dzielnicy w kierunku południowym: Carrer de la Riera Baixa ze sklepami z używanymi rzeczami, Rambla del Raval z kotem Botero i na końcu Sant Pau del Camp.

CCCB, ściana w ścianę z muzeum, często równie interesuje zwiedzających i zwykle ma bardziej przystępny program: wystawy o miastach, kinie, technologii i kulturze współczesnej. Są bilety łączone i warto sprawdzić, co jest w każdym z nich, zanim się zdecydujesz.

Nawet jeśli nie wejdziesz do żadnego z nich, plac jest pełnoprawnym przystankiem. Usiądź na ławkach na dwadzieścia minut i obserwuj: to najlepsze możliwe wprowadzenie do dzielnicy Raval, którą połowa przewodników zbywa ostrzeżeniem, a która jest zdecydowanie najbardziej żywą dzielnicą centrum Barcelony.

Najczęstsze pytania

A kim był ten Richard Meier?

Richard Meier, jeden z wielkich amerykańskich architektów. Na lata przed postawieniem tego budynku zdobył już Nagrodę Pritzkera, która jest czymś w rodzaju Nobla dla architektów. Ma obsesję, którą od razu rozpoznasz: buduje prawie wszystko na biało, od góry do dołu. To on jest autorem na przykład ogromnego Getty Center w Los Angeles. Tutaj celowo bawił się naszym śródziemnomorskim światłem odbijającym się od tej śnieżnobiałej skóry. Dlatego w południe tak oślepia.

Skąd się wzięła nazwa placu, dels Àngels?

Od starego klasztoru. Właśnie tutaj, gdzieś w XVI wieku, zamieszkały dominikanki w Convent dels Àngels i plac w końcu przejął jego nazwę. Część tamtego klasztoru wciąż stoi, przyklejona do muzeum, przerobiona na salę wystaw. Lubię o tym myśleć: tam, gdzie dziś jeżdżą na deskorolkach dzieciaki i wisi najbardziej przełomowa sztuka, czterysta lat temu była klauzura, cisza i modlitwy. Raval to czysty palimpsest, warstwa po warstwie nałożonych na siebie żyć.

Odkryj Barcelona i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Barcelona

Mercat de la Barceloneta

Mercat de Santa Caterina

Mirador de Colom

Muzeum Picassa

Palau Baró de Quadras

Palau de Mar