Paseo Marítimo
Oś, z której dostaniesz się na cały nadmorski front miasta, rowerem albo pieszo. Na wschodzie są plaże miejskie i Portitxol; na zachodzie Porto Pi, Cala Major i wylot w stronę zachodniego wybrzeża.
Od plaży miejskiej, na którą dojedziesz autobusem, po zatoczki w Tramuntanie i na południowym wschodzie. Które wymagają samochodu, które się zapełniają i kiedy się wybrać.
🎧 Na trasie Santa Catalina, targ i Es JonquetPalma to miasto portowe zwrócone w głąb lądu: ma morze przed sobą, ale jej plaża miejska to nie to, co ludzie sobie wyobrażają, kiedy myślą o Majorce. To, co dobre, leży od dwudziestu minut do godziny jazdy samochodem, a wybór w dużej mierze zależy od tego, jakiej kąpieli szukasz, bo północ i południe wyspy w niczym się nie przypominają.
Palma ma własne plaże miejskie, Can Pere Antoni i Ciutat Jardí, na wschód od Paseo Marítimo, na które dojdziesz pieszo albo dojedziesz miejskim autobusem. Są piaszczyste, z promenadą, i nadają się na szybką kąpiel, ale mają za plecami szosę i to nie dla nich ktokolwiek przyjeżdża na Majorkę.
Trochę dalej Es Molinar i Portitxol tworzą pas niskich domków i restauracji nad wodą, który był dawną dzielnicą rybacką miasta. Ciekawszy jest jako spacer i miejsce na posiłek niż jako plaża.
A na zachodzie, za portem, leżą Cala Major i Sant Agustí, do których dojeżdża miejski autobus. Otaczają je hotele i gęsta zabudowa, więc to doświadczenie miejskiej plaży w kurorcie.
Uczciwy wniosek: jeśli masz tylko jeden dzień, poświęć go miastu. Plaże miejskie Palmy nie wytrzymują porównania z tym, co jest pół godziny drogi dalej.
Oś, z której dostaniesz się na cały nadmorski front miasta, rowerem albo pieszo. Na wschodzie są plaże miejskie i Portitxol; na zachodzie Porto Pi, Cala Major i wylot w stronę zachodniego wybrzeża.
Pobierz aplikację i odkrywaj Palma offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Santa Catalina, targ i Es Jonquet z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Zatokę Palmy zamykają od wschodu Platja de Palma i S'Arenal, sześć kilometrów drobnego piasku i płytkiej wody z całą turystyczną infrastrukturą, jaką można sobie wyobrazić. Jest autobus z centrum i to najłatwiejsza opcja bez samochodu, ale masowa.
Dalej, na południowym wschodzie wyspy, leżą zatoczki ze zdjęć: Es Trenc, z wydmami i bez zabudowy, uważana za jedną z najlepszych plaż nad Morzem Śródziemnym; Cala Pi, wciśnięta między skalne ściany; Es Carbó i Ses Roquetes w parku przyrody Es Trenc-Salobrar.
Es Trenc leży około czterdziestu minut od Palmy i trzeba tam dojechać samochodem. To chroniona plaża, bez zabudowy: jest płatny parking i dwa chiringuitos (bary na plaży), i nic więcej. W lipcu i sierpniu się zapełnia, więc trzeba przyjechać wcześnie.
Dalej na wschód, w okolicy Santanyí, skupiają się Cala Mondragó, Caló des Moro i Cala S'Almunia, czyli turkusowe zatoczki z pocztówek. Leżą dobrą godzinę od Palmy, dojazd jest trudny, a parking ograniczony, i latem tłumy zamieniły je w prawdziwy lokalny problem.
Zanim wyjedziesz z miasta, ten pagórek z młynami zbożowymi da ci najlepszy widok na zatokę. To miejsce, w którym rozumiesz związek Palmy z morzem: dzielnica rybaków zapatrzona w wodę, która ją żywiła.
Tak: Can Pere Antoni i Ciutat Jardí, piaszczyste, dostępne pieszo albo miejskim autobusem, a na zachodzie Cala Major i Sant Agustí. Nadają się na szybką kąpiel, ale mają za plecami szosę albo zabudowę. Jeśli masz tylko jeden dzień, poświęć go miastu: plaże miejskie nie wytrzymują porównania z tym, co jest pół godziny drogi dalej.
To zależy, czego szukasz. Na piasek i turkusową wodę – Es Trenc, około czterdziestu minut drogi: chroniona, bez zabudowy i uważana za jedną z najlepszych nad Morzem Śródziemnym. Na kamienistą zatoczkę z górami w tle – wybrzeże Serra de Tramuntana. To dwa zupełnie różne doświadczenia.
Tak. Do Platja de Palma i S'Arenal jeździ autobus z centrum, tak samo jak na plaże miejskie i do Cala Major. A jest lepsza opcja: drewniany pociąg do Sóller odjeżdża z samego centrum Palmy, przecina Serra de Tramuntana i łączy się z tramwajem do Port de Sóller. Pół dnia bez samochodu, z plażą na końcu.
To chroniona plaża w parku przyrody Es Trenc-Salobrar, z wydmami, bez zabudowy i z bardzo płytką wodą, która nadaje jej ten turkusowy kolor. Jest płatny parking, a poza tym prawie nic: najwyżej dwa chiringuitos. W lipcu i sierpniu się zapełnia, więc warto przyjechać wcześnie.
Cala Mondragó, Caló des Moro i Cala S'Almunia są spektakularne, ale dobrze wiedzieć, na co się piszesz: leżą dobrą godzinę od Palmy, dojazd jest trudny, parking bardzo ograniczony, a letnie tłumy stały się prawdziwym lokalnym problemem. Poza szczytem sezonu wrażenia są zupełnie inne.
Południe i południowy wschód mają plaże z drobnym piaskiem, płytką wodę o turkusowym kolorze, więcej infrastruktury i więcej ludzi. Północ i zachód to Serra de Tramuntana: klify, kamieniste albo żwirowe zatoczki, głęboka woda tuż przy brzegu i wąskie, kręte drogi. Krajobraz jest dużo bardziej spektakularny, a kąpiel bardziej wymagająca.
Wybrzeże zachodnie i północne to coś zupełnie innego. Serra de Tramuntana, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa, opada do morza klifami, a zatoczki są kamieniste albo żwirowe, z głęboką wodą tuż przy brzegu i górami za plecami.
Najłatwiej dostępne z Palmy są Portals Vells i El Mago, pół godziny na południowy zachód, oraz Camp de Mar i Sant Elm, trochę dalej. Na północy Cala Deià i Port de Valldemossa wymagają jazdy wąskimi, krętymi drogami, ale krajobraz to wynagradza.
Sa Calobra i wąwóz Torrent de Pareis to najbardziej spektakularny cel w tych górach, z drogą słynną z niemożliwego przebiegu. To dobre półtorej godziny od Palmy i wycieczka na cały dzień, a nie plan plażowy.
Jest też alternatywa, o której wielu ludzi nie myśli: drewniany pociąg do Sóller odjeżdża z samego centrum Palmy, przecina góry i łączy się z tramwajem do Port de Sóller. To plan na pół dnia bez samochodu, z plażą na końcu.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Palma offline, kiedy chcesz.

Czytaj dalej