O której godzinie iść na który
Te w Albaicín – o zachodzie słońca. Alhambra jest zwrócona na zachód, więc pod koniec dnia światło pada na nią wprost i w ciągu kilku minut przechodzi od ochry przez złoto do czerwieni. Rano stoi pod światło i zdjęcia wychodzą płaskie.
Te w Alhambrze – odwrotnie: wieża Torre de la Vela i Generalife patrzą na wschód i w stronę miasta, więc najlepiej działają rano i w południe, kiedy Albaicín jest oświetlony od frontu.
San Miguel Alto – o każdej porze, jeśli masz siłę w nogach, i najlepiej w pogodny dzień. To jedyny punkt, z którego naraz widać całe miasto, oba wzgórza i góry, a przy zamgleniu podejście się nie opłaca.
I rada, która przydaje się latem: wszystkie te podejścia prowadzą po kocich łbach i pod górę, przez sporą część drogi bez cienia. Między drugą a szóstą po południu, w lipcu czy sierpniu, to zły pomysł. Zostaw punkty widokowe na koniec dnia, a środek dnia wypełnij zwiedzaniem wnętrz.
Informacje praktyczne
NajsłynniejszySan Nicolás w Albaicín. O zachodzie słońca, z tłumem, muzykantami i kilkoma rzędami przy murku.
AlternatywyLa Lona i San Cristóbal w tej samej dzielnicy, z porównywalnymi widokami i dużo mniejszym tłokiem.
Najlepszy ze wszystkichSan Miguel Alto: czterdzieści minut pod górę i najpełniejsza panorama Granady.
Wewnątrz AlhambryTorre de la Vela i Mirador del Generalife, oba wliczone w bilet.
Pora dniaAlbaicín o zachodzie słońca (Alhambra jest zwrócona na zachód); Alhambra rano.
LatemŻadnych podejść między drugą a szóstą. Kocie łby, stromo i bez cienia.