Τι ώρα να πας στο καθένα
Του Αλμπαϊθίν, στο ηλιοβασίλεμα. Η Αλάμπρα κοιτάζει προς τα δυτικά, έτσι στο τέλος της μέρας δέχεται το φως μετωπικά και περνά από την ώχρα στο χρυσό και στο κόκκινο μέσα σε λίγα λεπτά. Το πρωί είναι κόντρα στο φως και οι φωτογραφίες βγαίνουν επίπεδες.
Όσα είναι μέσα στην Αλάμπρα, ανάποδα: ο Πύργος της Βέλα και το Χενεραλίφε κοιτάζουν προς τα ανατολικά και προς την πόλη, οπότε λειτουργούν καλύτερα το πρωί και το μεσημέρι, όταν το Αλμπαϊθίν φωτίζεται μετωπικά.
Το Σαν Μιγκέλ Άλτο, οποιαδήποτε ώρα αν έχεις πόδια, και κατά προτίμηση με καθαρό ουρανό. Είναι το μόνο από το οποίο βλέπεις ταυτόχρονα ολόκληρη την πόλη, τους δύο λόφους και τη σιέρα, και με θολούρα δεν αξίζει την ανάβαση.
Και μια συμβουλή που την εκτιμάς το καλοκαίρι: όλες αυτές οι αναβάσεις γίνονται σε λιθόστρωτο και σε ανηφόρα, χωρίς σκιά σε μεγάλο μέρος της διαδρομής. Από τις δύο ως τις έξι το απόγευμα, τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο, δεν είναι για σχέδιο. Άφησε τα σημεία θέας για το τέλος της μέρας και γέμισε τις μεσημεριανές ώρες με εσωτερικούς χώρους.
Πρακτικές πληροφορίες
Το διάσημοΤο Σαν Νικολάς, στο Αλμπαϊθίν. Στο ηλιοβασίλεμα, με κόσμο, μουσικούς και αρκετές σειρές στο πεζούλι.
Οι εναλλακτικέςΗ Λόνα και το Σαν Κριστόμπαλ, στην ίδια συνοικία, με συγκρίσιμη θέα και πολύ λιγότερο κόσμο.
Το καλύτερο απ' όλαΤο Σαν Μιγκέλ Άλτο: σαράντα λεπτά ανηφόρα και η πιο πλήρης πανοραμική θέα της Γρανάδας.
Μέσα στην ΑλάμπραΟ Πύργος της Βέλα και το σημείο θέας του Χενεραλίφε, και τα δύο μέσα στο εισιτήριο.
Η ώραΤο Αλμπαϊθίν στο ηλιοβασίλεμα (η Αλάμπρα κοιτάζει προς τα δυτικά)· η Αλάμπρα το πρωί.
Το καλοκαίριΚαμία ανάβαση από τις δύο ως τις έξι. Λιθόστρωτο, ανηφόρα και χωρίς σκιά.