Seville · Wat te zien

Kerk van Santa Ana

Iglesia de Santa Ana

De trianeros noemen haar “de kathedraal van Triana”, en ze menen het volkomen serieus. Het is de oudste kerk van Sevilla – de eerste die na de verovering van 1248 werd gebouwd – en al meer dan zeven eeuwen is dit de plek waar de wijk wordt gedoopt, trouwt en afscheid neemt. Van buiten is ze stevig en sober, van baksteen en natuursteen, met een toren die aan een minaret doet denken. Binnen bewaart ze enkele van de waardevolste stukken van de Sevillaanse kunst, en de toegang is gratis.

De belofte van een zieke koning

Alfons X de Wijze liet haar rond 1280 bouwen. Volgens de overlevering leed de koning aan een ernstige oogkwaal, vertrouwde hij zich toe aan de heilige Anna, de moeder van de Maagd, en liet hij uit dankbaarheid deze kerk bouwen toen hij genas. Waar of niet, de koninklijke stichting is gedocumenteerd en verklaart de omvang: dit is geen kapel uit een buitenwijk, het is een kerk in opdracht van de koning.

Architectonisch is ze een gelukkig buitenbeentje: gotisch-mudéjar, drie schepen, spitsbogen en een klokkentoren met een duidelijke Almohadische afkomst. Ze werd gebouwd toen in Sevilla nog de alarifes werkten, bouwmeesters die in de islamitische traditie waren opgeleid, en het resultaat is een christelijk gebouw gemaakt met handen en technieken uit al-Andalus.

De kerk is vaak verbouwd en hersteld – de aardbeving van Lissabon van 1755 bracht haar flinke schade toe – maar ze heeft haar oorspronkelijke structuur behouden. Alfons X, die meer van Sevilla hield dan van welke andere stad in zijn rijk ook, ligt aan de overkant van de rivier begraven, in de Kathedraal.

Waar je binnen naar zoekt

De doopvont van de gitanos, “la pila de los gitanos”, is het geliefdste stuk en het stuk waar de meeste mensen naar zoeken. Volgens de overlevering krijgt wie erin wordt gedoopt een stem en talent voor de cante, de flamencozang, en in een wijk als deze is dat geloof geen folklore: er zijn hele flamencofamilies die hier generatie na generatie zijn gedoopt.

De grafplaat van Iñigo López, uit 1503, is het werk van Niculoso Pisano, een Italiaanse keramist die zich in Triana had gevestigd en de geschiedenis van de Spaanse azulejo veranderde. Tot hem werd keramiek gemaakt door de kleuren te scheiden met reliëfs en met cuerda seca, de techniek van het droge koord; Pisano leerde de mensen op de vlakke tegel te schilderen als op een doek. Alle beschilderde azulejos die je in Sevilla zult zien, beginnen hier.

En dan het hoofdretabel uit de 16e eeuw, en de Virgen de la Rosa, een paneel dat wordt toegeschreven aan Alejo Fernández en tot het beste van de Sevillaanse renaissance hoort. Let ook op de vloer: een groot deel ervan bestaat uit de grafstenen van buurtbewoners die eeuwenlang in de kerk werden begraven.

Niet te missen

De oudste kerk van Sevilla

Rond 1280 gesticht door Alfons X: de eerste na de verovering, en gotisch-mudéjar uit het boekje.

De doopvont van de gitanos

Wie erin wordt gedoopt, krijgt een stem voor de cante. In Triana wordt dat gezegd en het komt uit.

De grafplaat van Niculoso Pisano

1503: de beschilderde tegel als een schilderij. Alles wat daarna kwam, begint op deze plaat.

De Velá de Santa Ana

Elk jaar in juli langs de rivier, gedocumenteerd sinds de 13e eeuw. Een van de oudste feesten van Spanje.

Hoe het in je bezoek aan Sevilla past

Ze staat aan het eind van de calle Pureza, op tien minuten van de Plaza del Altozano en een paar straten van de calle Betis. Het is de stop die een wandeling door Triana afsluit en die de minste mensen maken, omdat ze buiten de hoofdas ligt.

De openingstijden bepalen alles: het is een kerk waar diensten worden gehouden en ze gaat in tijdvakken 's ochtends en 's middags open. Ga je 's middags, controleer dan dat het niet samenvalt met de mis; ga je 's ochtends, dan is het meestal rustiger en is het licht beter om de Virgen de la Rosa te zien.

Een tip voor de agenda: elk jaar in juli, rond de 26e, viert de wijk de Velá de Santa Ana, een feest dat sinds de 13e eeuw is gedocumenteerd – een van de oudste van Spanje – met feesttenten langs de rivier, muziek en ingevette palen boven het water. Val je er middenin, gooi dan je plan om en blijf.

Veelgestelde vragen

Wie was Niculoso Pisano, die van de tegels?

Een sleutelfiguur voor alles wat je vandaag hebt gezien. Niculoso was een Italiaan, uit Pisa, en vestigde zich rond het jaar 1500 in Triana. Hij bracht een revolutie: tot dan toe werd de tegel gemaakt met reliëfs en koorden om de kleuren te scheiden, en hij leerde schilderen op de gladde tegel, als op een doek, in de stijl van de Italiaanse Renaissance. Die techniek veranderde de Sevillaanse keramiek voorgoed. De wijk van de klei dankt de helft van haar faam aan deze man uit Pisa.

Heeft Santa Ana haar eigen feest?

Ja, en het is een van de oudste van Spanje: de Velá de Santa Ana, die de wijk elk jaar in juli viert, rond de zesentwintigste, de dag van de heilige. Ze gaat terug tot de dertiende eeuw, bijna dezelfde jaren waarin de kerk werd gebouwd. Een paar nachten lang vult de oever van de rivier bij Triana zich met feesttenten, muziek, glibberige palen boven het water en dans tot het ochtendgloren. Het is geen feest voor toeristen: het is het feest van de wijk, dat van altijd.

Had die koning, Alfons X, iets bijzonders met Sevilla?

Hij was dol op haar. Alfons de Wijze, koning van boeken en muziek, voelde Sevilla zo zeer als van hem dat hij vroeg hier begraven te worden: zijn graf ligt in de Kathedraal, aan de andere kant van de rivier. En er is meer: volgens de overlevering was hij het die de stad haar beroemde motto schonk, de “NO8DO”, dat je leest als “no madeja do”, oftewel “ze heeft me niet in de steek gelaten”, als beloning voor de trouw van Sevilla toen zijn eigen zoon tegen hem in opstand kwam. Hij wilde voor altijd in deze stad blijven.

Ontdek Seville en luister in je eigen tempo

Kerk van Santa Ana maakt deel uit van onze tour Triana: keramiek, flamenco en de rivier.

Viavoy-app

Andere plekken in Seville

Voormalige Koninklijke Tabaksfabriek

Leeuwenfontein

Giralda

Las Setas

De 48 banken van de provincies

De paviljoenen van de Expo van 1929