Op de noordpunt van La Caleta, waar het land de zee in steekt en een stenen ster vormt. Het is de oudste van de vestingen die Cádiz verdedigen en de oorsprong is in wezen een wond: er werd in 1598 aan begonnen, vlak nadat een Engelse vloot de stad in 1596 had geplunderd en in brand gestoken. De Kroon besloot dat dat nooit meer zou gebeuren.
Een stenen ster, en waarom
De opdracht ging naar Cristóbal de Rojas, de grote Spaanse militaire ingenieur van dat moment, en de vorm is niet decoratief. De stervormige plattegrond met bastions die in een punt uitsteken, beantwoordt aan een concreet probleem dat de artillerie had meegebracht: bij een rechte of ronde muur ligt de voet van de muur buiten het bereik van de verdedigers.
Puntige bastions lossen dat op. Vanuit elk ervan wordt de voorzijde van het naastgelegen bastion bestreken, zodat er geen enkele dode hoek overblijft en elke aanvaller die de voet van de muur bereikt aan kruisvuur blootstaat. Het is het stelsel dat zich tussen de 16e en de 18e eeuw in heel Europa doorzette.
Rojas ontwierp niet alleen vestingen: hij schreef een van de grote verhandelingen over vestingbouw van zijn tijd, de “Teórica y práctica de fortificación”, die juist in 1598 verscheen. Met andere woorden: deze stenen ster werd gebouwd door degene die het handboek aan het schrijven was.
Kazerne, gevangenis en nu concertzaal
Eeuwenlang deed het dienst als kazerne en ook als gevangenis voor militaire en politieke gevangenen, een gebruik dat tot ver in de 20e eeuw doorliep. Die functie als gevangenis verklaart de soberheid van de interieurs en het ontbreken van elk decoratief element.
Vandaag worden er tentoonstellingen, concerten en culturele activiteiten gehouden, en de toegang tot het terrein is gratis. Je loopt over het wapenplein, langs de kapel gewijd aan de heilige Catharina, door de wapenzalen en over de weergang op de muren, vanwaar je heel La Caleta aan je voeten ziet liggen en de Atlantische Oceaan zich voor je opent.
Strijk met je hand over de muren en let op het materiaal: het is piedra ostionera, een gesteente van schelpen en zeefossielen die door de tijd zijn samengeperst, gewonnen in de groeven aan deze kust zelf. Het hele oude Cádiz is ermee gebouwd, en daarom zien de gevels er poreus uit en worden ze zo snel aangevreten door het zilte vocht.
Niet te missen
Geboren uit een plundering
Begonnen in 1598, twee jaar nadat een Engelse vloot Cádiz in brand had gestoken. De Kroon besloot dat het niet nog eens zou gebeuren.
Bastions zonder dode hoeken
Dankzij de stervorm kan de voet van elke muur vanaf het naastgelegen bastion worden bestreken. Het is een rechtstreeks antwoord op de artillerie.
Gebouwd door wie het handboek schreef
Cristóbal de Rojas publiceerde in 1598 een van de grote verhandelingen over vestingbouw van zijn tijd.
Piedra ostionera
Samengeperste schelpen en zeefossielen, gewonnen aan deze kust zelf. Het hele oude Cádiz is ermee gebouwd.
Hoe het past in je bezoek aan Cádiz
Het sluit aan de noordkant het strand van La Caleta af, het enige strand van de oude binnenstad, ingeklemd tussen dit kasteel en het Castillo de San Sebastián, dat aan het andere uiteinde op een eilandje ligt. Samen bepalen de twee het herkenbaarste beeld van de stad.
Het ligt op tien minuten lopen van het Gran Teatro Falla en het Parque Genovés, aan de westrand van de oude binnenstad. De Alameda Apodaca en het Baluarte de la Candelaria liggen op een wandeling langs de zeekant, helemaal vlak en langs het water.
De toegang is gratis en het bezoek duurt een halfuur. Het moment is de zonsondergang: La Caleta ligt op het westen en hier zie je enkele van de mooiste zonsondergangen van de Atlantische kust, met de twee kastelen als silhouet boven het water.
Veelgestelde vragen
En schreef de ingenieur van deze vesting een boek?
Cristóbal de Rojas ontwierp niet alleen kastelen: hij schreef een van de grote verhandelingen over vestingbouw van zijn tijd, de “Teórica y práctica de fortificación” uit 1598. Deze stenen ster werd dus, letterlijk, opgetrokken door degene die de handleiding schreef.
