Albarracin · Wat te zien

Torre del Andador

Het hoogste punt van Albarracín, met de wind in je gezicht en het hele dorp aan je voeten. En het is geen uitkijkpunt dat voor de foto's is gebouwd: het is de oudste steen waarop je hier loopt. De moslims bouwden hem in de 10e eeuw, in de tijd van het kalifaat, en hij had maar één functie: de wacht houden.

De knoop waar de muur zich sluit

De toren is het punt waar de muur zich aan de bovenkant sluit, als een knoop vastgegrepen aan de heuvel. Rechthoekig van plattegrond, ruw en zonder één enkele versiering, beantwoordt hij aan een concreet militair probleem en verder niets.

Wie de Andador beheerste, had in de hand wie door de kloof omhoogkwam en wie over de sierra naderde. Op een plek als deze, met één enkele begaanbare toegang, betekende de hoogte beheersen het hele dorp beheersen.

De naam komt van de andador, de weergang waarover de schildwachten 's nachts met een lantaarn in de hand de muur afliepen en de schaduwen aanriepen. Het woord is uit bijna heel Spanje verdwenen, maar hier leeft het voort in de plaatsnaam.

Een dorp opgerold binnen een meander

Van boven zie je de sleutel tot alles: Albarracín ligt in zichzelf opgerold binnen een meander van de rivier de Guadalaviar, bijna een eiland van rots. Een plek die tegelijk onneembaar moest zijn en onopgemerkt moest blijven.

Die combinatie – een rivier die de heuvel aan drie kanten omarmt en één enkele landtong als toegang – verklaart waarom dit dorp meer dan een eeuw lang een onafhankelijke heerlijkheid was die noch Castilië noch Aragón gehoorzaamde.

De rivier die het omringt ontspringt vlakbij, in de Montes Universales, een van die zeldzame plekken waar grote rivieren ontspringen. Daar ontspringt ook de Taag, die het halve Iberisch Schiereiland doorkruist tot Lissabon; en de Guadalaviar zelf wordt stroomafwaarts de Turia en mondt uit bij Valencia.

Met andere woorden: vanaf deze toren kijk je naar het begin van twee van de grote stroomgebieden van het Iberisch Schiereiland, het ene richting de Atlantische Oceaan en het andere richting de Middellandse Zee. Weinig uitkijkpunten in Spanje kunnen hetzelfde zeggen.

Niet te missen

Steen uit de 10e eeuw

Gebouwd door de moslims in de tijd van het kalifaat. Het oudste waarop je in het dorp loopt.

Sluit de muur aan de bovenkant

Rechthoekig van plattegrond, ruw, zonder versiering. Eén functie: de kloof en de sierra in de gaten houden.

De naam komt van de weergang

De “andador” was het pad waarover de schildwachten 's nachts de muur afliepen.

Het dorp ligt in een meander

De Guadalaviar omarmt het aan drie kanten: bijna een eiland van rots met één enkele toegang.

Zo past het in je bezoek aan Albarracín

Hij staat op het hoogste punt van de ommuring, en je klimt erheen vanuit het dorp over het pad langs de muren. Het is zo'n vijftien of twintig minuten flink klimmen, maar het is het best denkbare beginpunt.

Doe het aan het begin van de dag: van hieruit begrijp je de logica van het hele dorp voordat je de straten in gaat, en daarna gaat de hele route bergaf.

Bij de afdaling kom je bij de Plaza Mayor, bij het kasteel boven de meander en bij de twee kerken: de Catedral del Salvador en Santa María.

Veelgestelde vragen

Wist je dat uit deze bergen rivieren ontspringen die de zee bereiken?

Je staat midden in het hart van de Montes Universales, een van die zeldzame plekken waar grote rivieren ontspringen. Heel dichtbij ontspringt de Taag, die het halve Iberisch Schiereiland doorkruist tot Lissabon, en de rivier die het dorp omringt, de Guadalaviar, wordt stroomafwaarts de Turia en eindigt in Valencia. Zonder het te weten kijk je naar een van de grote watertorens van Spanje.

Ontdek Albarracin en luister in je eigen tempo

Torre del Andador maakt deel uit van onze tour Rood Albarracín: het dorp aan de rots.

Viavoy-app

Andere plekken in Albarracin

Kasteel van Albarracín

Kathedraal van El Salvador

Kerk van Santa María

Plaza Mayor de Albarracín