Albarracin · Wat te zien

Kasteel van Albarracín

Castillo de Albarracín

Een heuvel boven de meander, met de rivier die beneden langs de rots likt: het is de oudste en meest strategische plek van het dorp, en hier verrees meer dan duizend jaar geleden het islamitische alcázar. In de 11e eeuw was het de zetel van een taifa die werd bestuurd door een Berberse familie, de Banu Razín. Van hen komt de naam Albarracín.

Al Banu Razín, het land van de Razín

De plaatsnaam is doorzichtig zodra je het weet: Al Banu Razín, “het land van de Razín”, sleet in de mond van de mensen af tot er Albarracín van overbleef. Telkens als iemand het dorp noemt, noemt hij zonder het te weten ook die Berberse heren.

Hun rijk was een van de kleinere taifas waarin al-Andalus uiteenviel na de val van het kalifaat van Córdoba in de 11e eeuw. Klein, bergachtig en moeilijk in te nemen, overleefde het eerder dankzij de geografie dan dankzij kracht.

Kijk naar buiten en je ziet de militaire logica in twee seconden: van hieruit beheers je de rivier, de kloof en de enige landtong waarlangs je het dorp bereikt. Wie deze rots had, had Albarracín.

Die onafhankelijkheid duurde lang. Zelfs onder christelijk bewind onderwierp het zich niet: het was een eigen heerlijkheid tot koning Peter III van Aragón in 1284 de vesting belegerde en bij de Kroon inlijfde. Meer dan een eeuw lang gehoorzaamde het noch Castilië noch Aragón.

Een Moorse wijk onder de grond

Bij de opgravingen is binnen de omwalling een complete Moorse wijk aan het licht gekomen: de centrale binnenplaats en de woonvertrekken van het paleis, een hamam met zijn hypocaustum – het badhuis en zijn systeem van vloerverwarming – en de oude put.

Het hypocaustum is bijzonder interessant omdat het Romeinse techniek is die de islamitische badhuizen overnamen en vervolmaakten: warme lucht die circuleert onder een vloer die op kleine pijlertjes rust. Een bewaard exemplaar in een bergkasteel zie je niet vaak.

Dat alles bestaat naast de verbouwingen die de christenen later uitvoerden, toen het kasteel van eigenaar wisselde. Het terrein is daardoor een leesbare stapeling: Moorse vesting onderaan, christelijke aanpassing erbovenop.

En de weergang is een buitengewoon uitkijkpunt geworden over de meander en de sierra. Na de Torre del Andador is het waarschijnlijk het beste uitzichtpunt van het dorp.

Niet te missen

Hier begon het dorp

Een islamitisch alcázar boven de meander, meer dan duizend jaar geleden, op het meest strategische punt.

De naam komt van een familie

Al Banu Razín, “het land van de Razín”, Berberse heren van een taifa uit de 11e eeuw.

Een hamam met hypocaustum

Een badhuis met vloerverwarming, Romeinse techniek die de islamitische wereld overnam.

Onafhankelijk tot 1284

Castilië noch Aragón had hier iets te zeggen, tot Peter III de vesting belegerde.

Zo past het in je bezoek aan Albarracín

Het staat boven de meander, aan het uiteinde van de ommuring tegenover de ingang van het dorp. Je bereikt het in zo'n tien minuten lopen door de straten van de dorpskern vanaf de Plaza Mayor.

Het bezoek duurt met het archeologische deel zo'n vijfenveertig minuten. Controleer de openingstijden: je bezoekt het met georganiseerde toegang en het is niet doorlopend open.

Combineer het met de Catedral del Salvador en de kerk Santa María, die in hetzelfde deel van het dorp liggen, en met de klim naar de Torre del Andador.

Veelgestelde vragen

En hoe hield Albarracín op onafhankelijk te zijn?

Het hield het heel lang vol als vrije heerlijkheid, maar in 1284 belegerde koning Peter III van Aragón de vesting en nam hem in, waarmee Albarracín werd ingelijfd bij de Kroon van Aragón. Zo kwam er een einde aan een bijzonder verhaal: dat van een kleine heerlijkheid die meer dan een eeuw lang noch Castilië noch Aragón gehoorzaamde.

Ontdek Albarracin en luister in je eigen tempo

Kasteel van Albarracín maakt deel uit van onze tour Rood Albarracín: het dorp aan de rots.

Viavoy-app

Andere plekken in Albarracin

Kathedraal van El Salvador

Kerk van Santa María

Plaza Mayor de Albarracín

Torre del Andador