Surun yıkımından kurtulan öbür kapı ve ikisinin en sert olanı. Torres de Serranos soylu yüzse, bunlar askerî yüzdür: daha kalın, daha sağır, daha kapalı. Ve İspanya'da başka hiçbir kapının aynı biçimde korumadığı bir şeyleri var: cephe Napolyon birliklerinin top güllelerinin izleriyle delik deşiktir ve şehir onları asla kapatmamaya karar verdi. Bir duvara darbelerle yazılmış iki yüzyıllık tarih.
Madrid'e bakan kapı
XV. yüzyılın ortasında, Serranos'tan yarım yüzyıl sonra, Francesc Baldomar ve ardından Lonja'yı yükseltecek olan usta Pere Compte tarafından inşa edildiler. Şehrin Madrid ve Kastilya yoluna bakan batı yakasını kapatıyorlardı.
Model, o zamanlar Aragon Tacı'na bağlı olan Napoli'deki Castel Nuovo'dan alındı: kemerin iki yanında iki silindirik burç, dış yüzü masif ve pek az açıklıklı. Serranos'takilerle anlayış farkı ilk bakışta belli olur: orada temsil, burada savunma.
Bunlar da aynı taktik nedenle iç yüzlerinden açık bırakıldı; merdivenler ve katlar göz önündedir. Ve bunlar da, Valencia'nın on iki kapısından yalnızca bu ikisinin kurtulduğu 1865 sur yıkımını atlattı.
1808'in yara izleri
İspanyol Bağımsızlık Savaşı'nda Fransız birlikleri Valencia'yı bombaladı ve bu kapı doğrudan darbeyi aldı. Taşta görülen oyuklar —yuvarlak, derin, bütün dış cepheye dağılmış— o günlerin top atışlarının izleridir.
Şehir onları hiç onarmadı. Sonraki restorasyonların herhangi birinde doldurabilirdi, ama yapmamaya karar verdi ve bugün anıtın en çok konuşulan unsurudur. Hasarı bir hafıza olarak korumaya yönelik bilinçli bir karardır; İspanyol mirasında pek sık rastlanmaz.
Kuleler sonra epey zor bir hayat sürdü: yüzyıllar boyunca hapishane olarak kullanıldı ve XVIII. yüzyılda kadın hapishanesi bile oldu. Daha sonra askerî cezaevi oldular. Tepeye çıkılır ve yukarıdan bütün Carmen mahallesi, Turia yatağı ve öbür yakadaki modern şehir görülür.
Kaçırılmayacaklar
Top güllesi izleri
1808 Fransız bombardımanı. Şehir onları asla onarmamaya karar verdi ve hâlâ orada, göz önünde.
Napoli modeli
O zamanlar Aragon Tacı'na bağlı Napoli'deki Castel Nuovo'dan kopyalandı.
Kadın hapishanesi
XVIII. yüzyılda. Öncesinde ve sonrasında sıradan ve askerî hapishane.
On ikiden iki
Surun on iki kapısı vardı ve 1865'te yıkıldı. Yalnızca bunlar ve Serranos'takiler kaldı.
Valencia ziyaretine nasıl uyar
Barrio del Carmen'in batı ucunda, mahallenin içinden geçerek Torres de Serranos'a on dakika uzaklıktadır. İki kapı arasındaki yürüyüş Carmen'i gezmenin en iyi yoludur: IVAM'ın, Centre del Carme'nin ve şehrin en çok sokak sanatı olan sokaklarının önünden geçilir.
Giriş ücreti Serranos'unkiyle aynıdır ve ücretsiz günler var. Çıkış daha kısa ve daha az kalabalıktır: birçok kişi yalnızca Serranos'a çıkar ve dışarıdan daha etkileyici olan bunları kaçırır.
İyi bir sıra: sabah Serranos'a çık, Carmen'i acele etmeden geç, bölgede öğle yemeği ye ve batan güneşin delik deşik cepheye tam vurduğu ve top izlerinin kabartı gibi belirdiği gün batımında Quart'a çık.
Sık sorulan sorular
Bu öteki kuleleri kim inşa etti?
Serranos kulelerinden biraz sonra, XV. yüzyılın ortasında, iki büyük ustanın elinden yükseldiler: Francesc Baldomar ve daha sonra, İpek Borsası'nı bitiren kişi olan Pere Compte. O sırada Aragon tacının altında olan Napoli'deki Castel Nuovo'dan esinlendiler ve bu yüzden o yuvarlak plana ve o İtalyan kalesi havasına sahipler. Güzel bir kapıdan çok, bir kuşatmaya dayanabilecek som bir tıkaç istiyorlardı. Ve dayandılar da.
Kapı olmanın dışında başka kullanımları oldu mu?
Evet, hem de epey sert olanları. Uzun süre bu kuleler hapishane olarak kullanıldı; XVIII. yüzyılda kadın hapishanesi bile oldular, daha sonra da askerî cezaevi. Metrelerce kalınlıktaki bu duvarların içinde kapalı günler geçirdiğini, şehrin hayatını taşın öbür tarafından duyduğunu hayal et. Şehri korumaktan mahkûmları korumaya geçtiler. Bu mahallenin böyle bir âdeti var: hiçbir şey yıkılmaz, her şey yeniden kullanılır ve yüzyıllar içinde meslek değiştirir.
