Barrio del Carmen'in kenarında, çevresindeki her şeyin eski taşından kopan beyaz ve geometrik bir bina. IVAM 1989'da açıldı ve İspanya'da yalnızca XX. yüzyıl sanatına ayrılmış ilk müzelerden biriydi. Picasso'ya demir işlemeyi öğreten heykeltıraş Julio González'in eserlerinin büyük bölümünü saklıyor. Ama en çok şaşırtan şey salonlarda değil: bodrumda, ortaçağdan kalma bir duvara yapışık duruyor.
Müze olmak için inşa edilmiş bir müze
İspanyol müzelerinin neredeyse hepsi dönüştürülmüş binalarda yer alır: saraylar, manastırlar, hastaneler. IVAM bir istisnadır ve ilklerdendir: mimarlar Emilio Giménez ve Carlos Salvadores'in eseri olarak sıfırdan bir çağdaş sanat mekânı olarak tasarlandı.
Bu iç mekânda hissedilir: geniş ve yansız salonlar, denetimli tepe ışığı, açık bir dolaşım; tarihî bir binayı yeniden kullanmanın getirdiği kısıtlamalar olmadan. 1989'da bu İspanya'da bir yenilikti ve Valencia'yı kısa bir süreliğine çağdaş müzecilikte Madrid'in ve Barselona'nın önüne geçirdi.
Koleksiyonun çekirdeği, ailesi kuyumcu olan ve dövme demiri avangart heykele taşıyan Barselonalı heykeltıraş Julio González'in eserleridir. Otuzlu yılların başında Picasso ile çalıştı ve ona, Picasso'nun metal yapılarında uygulayacağı kaynak tekniklerini öğretti: González olmasaydı XX. yüzyıl heykelinin büyük bölümü bambaşka bir şey olurdu.
Bodrumdaki sur
Temeller kazılırken Valencia'nın XIV. yüzyıldan kalma ortaçağ surunun kulesi ve hendeğiyle birlikte hatırı sayılır bir bölümü ortaya çıktı. Belgeleyip yeniden örtmek yerine —alışılmış uygulama buydu— onu müzeye katmaya karar verildi.
Sonuç, alt katta, XX. yüzyıl sonundan beyaz betondan bir binanın içinde altı yüz yıllık bir duvara yapışık yürünen bir salondur. Birleşim tuhaftır ve işe yarar: muhtemelen müzenin en akılda kalan salonudur ve genellikle boştur.
Koleksiyonda ayrıca fotoğraf, İspanyol pop sanatı, enformalizm ve altmışlı ve yetmişli yıllarda Velázquez'i ve Picasso'yu siyasi eleştiri anahtarıyla yeniden yorumlayan Valencialı kolektif Equipo Crónica'nın eserleri bulunur. Equipo Crónica'yı doğduğu yer olan Valencia'da görmenin ayrı bir anlamı var.
Kaçırılmayacaklar
Bodrumdaki sur
Kulesi ve hendeğiyle XIV. yüzyıldan bir bölüm, müzenin bodrumuna katılmış. Genellikle boştur.
Julio González
Picasso'ya demir kaynağı yapmayı öğreten heykeltıraş. O olmasaydı XX. yüzyıl heykelinin yarısı bambaşka olurdu.
Müze olmak için yapıldı
1989'da, İspanyol müzelerinin neredeyse hepsi dönüştürülmüş manastırlarda ve saraylardayken.
Equipo Crónica
Velázquez'i siyasi bir anahtarla yeniden yazan Valencialı kolektif. Onu burada görmenin ayrı bir anlamı var.
Valencia ziyaretine nasıl uyar
Barrio del Carmen'in sınırında, Centre del Carme'ye beş, Torres de Quart'a sekiz dakika uzaklıkta. Mahalle rotasının müze durağıdır.
Giriş ucuz ve genellikle pazar günleri ücretsiz zaman dilimleri var. Bir buçuk saat hesapla; çağdaş sanat ilgini çekmiyorsa bile surun bulunduğu bodruma in: on dakikada görülür ve uğramayı haklı çıkarır.
Beş dakika ötedeki ve ücretsiz olan Centre del Carme ile birleştir; böylece Valencia çağdaş sahnesinin iki yüzünü görürsün: müzenin kalıcı koleksiyonu ve merkezin deneysel programı.
Sık sorulan sorular
IVAM ne zamandan beri var?
1989'da açıldı ve ilk bakışta görünmeyen bir meziyeti var: mimarlar Emilio Giménez ve Carlos Salvadores'in tasarladığı bu beyaz ve aydınlık binayla, sıfırdan müze olmak için inşa edildi. İspanyol müzelerinin çoğu yeniden kullanılan saraylarda ya da manastırlarda yer alır; bu ise müze olarak doğdu, çağdaş sanat asmak için en son köşesine kadar düşünüldü. Döneminin çok ilerisinde bir girişimdi ve Valencia'yı uluslararası sanat haritasına yerleştirdi.
