Dwie bliźniacze wieże, od których nazwę wzięła cała dzielnica. Budowę zaczęto w 1721 roku, a kościół konsekrowano dopiero w 1769 roku: prawie pół wieku prac. Jest barokowy, z najsubtelniejszego baroku, jaki zatriumfował w Murcji, a w środku kryje rzeźby, od których włos jeży się na głowie.
Dzielnica wyrosła wokół niego
Projekt przypisuje się José Choverowi, zakonnikowi mercedariuszowi przybyłemu z Walencji, i odpowiada on schematowi dojrzałego baroku: plan krzyża łacińskiego, trzy nawy i aż dziesięć kaplic bocznych.
Najważniejsze jest to, co wydarzyło się wokół. Cała dzielnica na drugim brzegu rzeki Segura, jej ulice i mieszkańcy, wyrosła wokół tego kościoła i wzięła od niego nazwę: Carmen. To klasyczny przypadek świątyni, która porządkuje całą tkankę miejską.
Ten kontrast między dwoma brzegami to jeden z kluczy do Murcji: monumentalne, mieszczańskie centrum po jednej stronie, ludowa dzielnica po drugiej, przez prawie dwa stulecia połączone tylko Starym Mostem.
Bussy, Salzillo i Cristo de la Sangre
W środku czci się Cristo de la Sangre, wstrząsającą rzeźbę, którą Nicolás de Bussy wykonał w 1693 roku. Bussy był rzeźbiarzem pochodzenia alzackiego, który pracował w Walencji i Murcji, a jego dramatyczna ekspresja zapowiada sporą część tego, co miało przyjść później.
Jest też Virgen del Carmen przypisywana Nicolásowi Salzillowi – ojcu, z pochodzenia Włochowi – tak ukochana, że w 2008 roku została kanonicznie koronowana, oraz Niepokalana wielkiego Francisca Salzilla, syna, największego twórcy rzeźby religijnej hiszpańskiego baroku.
Dzieła obu Salzillów i Bussy’ego w jednej świątyni to rzecz dość wyjątkowa, która sprawia, że ten kościół jest obowiązkowym przystankiem dla każdego, kto przyjeżdża do Murcji dla rzeźby.
Stąd w Wielkim Tygodniu wyrusza arcybractwo Archicofradía de la Preciosísima Sangre ze swoimi procesjami w Wielką Środę i Wielki Czwartek. To jedne z najbardziej przejmujących dat w kalendarzu Murcji.
Nie do przegapienia
Prawie pół wieku budowy
Rozpoczęty w 1721 roku i konsekrowany w 1769 roku, przypisywany mercedariuszowi José Choverowi.
Dał nazwę dzielnicy
Cała dzielnica na drugim brzegu wyrosła wokół tego kościoła i wzięła od niego nazwę.
Cristo de la Sangre
Rzeźba Nicolása de Bussy z 1693 roku, o dramatycznej ekspresji, która robi wrażenie.
Obaj Salzillowie
Virgen del Carmen przypisywana Nicolásowi i Niepokalana Francisca, jego syna.
Jak to wpleść w zwiedzanie Murcji
Stoi na drugim brzegu rzeki Segura, za Starym Mostem, jeśli idziesz od Gloriety. To brama do dzielnicy Carmen.
Zwiedzanie zajmuje około dwudziestu minut. Godziny dostosowuje się do nabożeństw, więc warto je sprawdzić.
Stąd zaczyna się trasa po tym brzegu: Jardín de Floridablanca, Alameda de Colón i Jardín del Malecón z kamiennym lwem. Wszystko po płaskim i w pół godziny.
Najczęstsze pytania
Kim był ten Salzillo, o którym tyle się tu słyszy?
Francisco Salzillo, rodem z Murcji, z osiemnastego wieku, uchodzi za jednego z największych rzeźbiarzy hiszpańskiego baroku. Murcja tak go kocha, że poświęca mu całe muzeum, wyłącznie z jego rzeźbami na Wielki Tydzień.
