Plaza de España
Największy plac na Wyspach Kanaryjskich, z jeziorem słonej wody autorstwa Herzoga i de Meurona. Obowiązkowy punkt startu i węzeł guaguas (miejskich autobusów) oraz tramwaju.

Fort zakopany pod głównym placem, biała fala Calatravy i ogród palmowy założony na dawnym wysypisku śmieci. Wszystko pieszo, w jeden dzień.
🎧 Na trasie Plaza de España, La Concepción i centrumPrawie wszyscy lądują na Teneryfie i od razu pędzą na Teide albo na południe, a Santa Cruz zostaje dla nich nazwą na mapie. Szkoda, bo łatwo temu zaradzić: stolica ma rzeczy na cały długi dzień, niepodobne do niczego, co zobaczysz w reszcie Hiszpanii. Oto trasa, w kolejności, która się sprawdza.
Zacznij na Plaza de España, największym placu całego archipelagu. Pośrodku ma sztuczne jezioro ze słoną wodą pompowaną z Atlantyku, zaprojektowane w 2006 roku przez Herzoga i de Meurona, szwajcarskich architektów Tate Modern.
A zanim pójdziesz dalej, zejdź na dół. Pod tym placem kryje się fort San Cristóbal, twierdza, która od XVI wieku broniła portu, zburzona w 1928 roku i odnaleziona podczas prac w 2006 roku. Jej mury z czarnego kamienia zachowały się w podziemnej galerii, do której wchodzi się z tej samej nawierzchni, po której stąpasz. Prawie nikt tam nie schodzi, a to najciekawsze miejsce w centrum.
Idź dalej na Plaza de la Candelaria i zatrzymaj się przy Pałac Carta z lat 1721-1752, najlepszym przykładzie barokowej architektury świeckiej na Wyspach Kanaryjskich. Zajrzyj na patio z drewna tea, żywicznego rdzenia sosny kanaryjskiej: trzy stulecia przetrwało nienaruszone właśnie dzięki żywicy tej sosny.
Ruszaj dalej calle del Castillo, główną handlową ulicą dla pieszych, aż do Teatr Guimerá, najstarszego teatru na wyspach, z 1851 roku. Przedpołudnie zakończ w kościele La Concepción, gdzie przechowuje się krzyż, który Alonso Fernández de Lugo wbił na plaży w 1494 roku i od którego miasto wzięło nazwę.
Największy plac na Wyspach Kanaryjskich, z jeziorem słonej wody autorstwa Herzoga i de Meurona. Obowiązkowy punkt startu i węzeł guaguas (miejskich autobusów) oraz tramwaju.
Twierdza z XVI wieku zachowana in situ w podziemnej galerii. W środku armata El Tigre. Pół godziny, a wstęp zwykle bezpłatny.
Kanaryjski barok z lat 1721-1752, z patio z drewna tea. Pierwszy budynek w mieście objęty ochroną, w 1947 roku. Dziś przestrzeń kulturalna i punkt informacji turystycznej.
Pobierz aplikację i odkrywaj Santa Cruz de Tenerife offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Plaza de España, La Concepción i centrum z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →W połowie przedpołudnia czas na Mercado de Nuestra Señora de África, dla wszystkich tutaj po prostu „La Recova”: neokolonialny targ z 1944 roku z centralnym dziedzińcem i galeriami w podcieniach. To miejsce, w którym zrozumiesz, jak je to miasto: kanaryjski ser kozi, gofio, banany z wyspy i stare odmiany ziemniaków przywiezione z Ameryki w XVI wieku.
Ważne: targ żyje rano, a po południu wyraźnie przygasa. Jeśli zostawisz go na popołudnie, przegapisz go.
Jeśli przed obiadem zostanie ci czas, wejdź pod górę do parku García Sanabria, największego ogrodu miejskiego na Wyspach Kanaryjskich: ponad sześćdziesiąt siedem tysięcy metrów kwadratowych smoczych drzew, palm i gatunków tropikalnych pod gołym niebem, a między drzewami współczesne rzeźby, które stoją tu od międzynarodowej wystawy w 1973 roku.
Po drodze mijasz Świątynię Masońską, niegdyś największy ośrodek masoński w Hiszpanii: sfinksy i egipskie kolumny na fasadzie, dziesięciolecia opuszczenia po hiszpańskiej wojnie domowej, a dziś zwiedzanie z ograniczoną liczbą miejsc. To jedna z niewielu autentycznych świątyń masońskich, jakie można zobaczyć w kraju.
Popołudnie należy do wybrzeża i zaczyna się przy Auditorio de Tenerife. Wielka biała fala Santiago Calatravy, otwarta w 2003 roku, opiera się tylko w dwóch punktach i jest pokryta trencadís, mozaiką z tłuczonej ceramiki. Obejdź ją dookoła: zależnie od kąta zmienia się nie do poznania.
Idź promenadą w stronę fortu San Juan Bautista – Czarnego Zamku (Castillo Negro) z lat 1641-1644, o murach grubości półtora metra – i Park Morski César Manrique, basenów ze słoną wodą, których artysta z Lanzarote nie zobaczył ukończonych: zmarł w 1992 roku, a park otwarto w 1995 roku.
Dzień zakończ w Palmetum: dwanaście hektarów i ponad czterysta gatunków palm uporządkowanych według kontynentów. Ogród powstał na dawnym miejskim wysypisku śmieci, zamkniętym i ponownie obsadzonym zielenią, a dla zwiedzających otwarto go w 2014 roku.
Punkt widokowy Palmetum to najlepszy możliwy finał: z góry ogarniesz wzrokiem całą promenadę nadmorską, z Auditorio i Wieże Santa Cruz w jednym kadrze, a za nimi Atlantyk.
Dzieło Calatravy, które uczyniło z miasta ikonę. Nazywają je Sydney Atlantyku. Ma własną orkiestrę symfoniczną i zespół operowy.
Dwanaście hektarów tropikalnych palm na dawnym miejskim wysypisku. Półtorej godziny – i wejdź na punkt widokowy: to najlepsze zakończenie dnia.
Tak, i to z zapasem. Stare miasto jest zwarte, a wzdłuż morza prowadzi płaska, nieprzerwana promenada. Pełny dzień wystarczy na Plaza de España z podziemnym fortem, Palacio de Carta, Teatro Guimerá, kościół La Concepción, targ, Auditorio, Parque Marítimo i Palmetum. W dwa dni bez pośpiechu zmieszczą się też park García Sanabria i Świątynia Masońska.
Zejścia do podziemnej galerii fortu San Cristóbal pod Plaza de España. To twierdza z XVI wieku, odnaleziona w 2006 roku i zachowana in situ, z armatą El Tigre w środku, a większość ludzi przechodzi przez plac, nie wiedząc, że tam jest. Potem Auditorio Calatravy i Palmetum.
Nie. Praktycznie wszystko zrobisz pieszo: stare miasto jest małe, a nadmorska promenada płaska i nieprzerwana. Miasto ma też tramwaj i gęstą sieć guaguas – tak na Wyspach Kanaryjskich nazywa się autobusy – żeby skrócić sobie odcinek do Palmetum albo podejście do parku.
Niewiele. Podziemny fort i Muzeum Historii Wojskowej są zwykle bezpłatne, TEA kosztuje około 7 euro, a Palmetum i Parque Marítimo mają umiarkowane ceny biletów. Place, targ, park García Sanabria i Auditorio z zewnątrz są dostępne za darmo. Sprawdź aktualne godziny otwarcia, bo w kilku miejscach są ograniczone.
Każda: klimat jest łagodny przez cały rok i nie ma złego sezonu. Luty jest wyjątkowy ze względu na karnawał, jeden z największych na świecie i partnerski z karnawałem w Rio, ale oznacza pełne miasto i nocleg rezerwowany z dużym wyprzedzeniem. Poza tymi tygodniami stolica jest spokojna nawet latem.
Targ La Recova w połowie przedpołudnia to najlepsze miejsce, by zrozumieć, co się tu je: kanaryjski ser kozi, gofio, stare odmiany ziemniaków i ryby z dnia. Żeby usiąść przy stole, wybierz okolice calle del Castillo i równoległych ulic na starym mieście: rozsądne ceny i prawdziwa kuchnia kanaryjska.
Bardzo, i to z dwóch powodów. Pierwszy jest botaniczny: zgromadzono tu ponad czterysta gatunków palm z całej planety, uporządkowanych według regionów, i to jedna z najważniejszych takich kolekcji w Europie. Drugi jest miejski: ogród zbudowano na dawnym miejskim wysypisku, zamkniętym i ponownie obsadzonym zielenią, i to najlepszy hiszpański przykład tego, jak miasto zamienia swoją najgorszą stronę w atut.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Santa Cruz de Tenerife offline, kiedy chcesz.

Czytaj dalej



