Targ Santa Catalina
Najstarszy targ spożywczy Palmy, w budynku z około 1920 roku z otwartą żelazną halą, żeby swobodnie przewiewało powietrze. Przyjdź głodny, obejdź cały targ, zanim zdecydujesz, i kupuj tam, gdzie stoi kolejka miejscowych.

Targ, który nie wyrzucił swoich dawnych stoisk, młyny chronione prawem i największe w mieście zagęszczenie restauracji. Co zobaczyć i jak to obejść.
🎧 Na trasie Santa Catalina, targ i Es JonquetTrzydzieści lat temu Santa Catalina była robotniczą dzielnicą na zachód od centrum, z niskimi domami, mnóstwem mieszkańców z dziada pradziada i bez żadnego znaczenia dla turystów. Dziś to rejon Palmy z największą liczbą restauracji na metr kwadratowy i jeden z najdroższych do zamieszkania. Ta przemiana, która w innych miastach wymazała całe dzielnice, odbyła się tu z mniejszymi szkodami niż zwykle.
Santa Catalina wyrosła poza murami, na zachód od obwarowanego miasta, jako przedmieście rybaków, marynarzy i ludzi, którzy nie mieścili się w środku. Nazwa pochodzi od średniowiecznego szpitala, który od 1343 roku przyjmował ubogich, pielgrzymów i ludzi morza; od niego nazwę wzięła brama w murach, a od bramy cała dzielnica.
To przedmiejskie pochodzenie tłumaczy jej układ: niskie, dwukondygnacyjne domy, regularne i wąskie ulice, żadnych pałaców ani pańskich dziedzińców. To urbanistyka ludowa i dlatego skala jest zupełnie inna niż na starym mieście, piętnaście minut stąd.
Tłumaczy też jej związek z morzem. Żyło się tu z rybołówstwa i z tego, co przypływało do portu, a targ, młyny i domy rybaków należą do tej samej gospodarki.
Najstarszy targ spożywczy Palmy, w budynku z około 1920 roku z otwartą żelazną halą, żeby swobodnie przewiewało powietrze. Przyjdź głodny, obejdź cały targ, zanim zdecydujesz, i kupuj tam, gdzie stoi kolejka miejscowych.
Wzniesienie z młynami zbożowymi i bielonymi domkami rybaków. Stoją na górze, bo tam najlepiej wieje wiatr. Cała enklawa ma status zabytku chronionego i tylko to powstrzymuje presję deweloperów.
Pobierz aplikację i odkrywaj Palma offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Santa Catalina, targ i Es Jonquet z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Targ jest centrum wszystkiego i pierwszym przystankiem. To targ poranny, z ruchem skupionym przed drugą, a od późnego popołudnia atmosfera zmienia się całkowicie i dzielnica przechodzi w tryb nocnej rozrywki.
Kościół Niepokalanego Poczęcia, który w dzielnicy wszyscy nazywają Sant Magí, jest kościołem parafialnym, a jego dzwonnica lepiej niż jakikolwiek plan pomaga się zorientować. Przechowuje figurę Matki Bożej Sierot, pamiątkę po dawnym średniowiecznym domu opieki, który stał w tym miejscu.
Es Jonquet, pięć minut w dół, to zakątek, którego nie można pominąć: wzniesienie naprzeciw morza z młynami zbożowymi i bielonymi domkami. Młyny stoją tam ze względów technicznych, nie estetycznych: na górze i twarzą do zatoki wiatr wieje najlepiej.
I jest jeden szczegół, o którym prawie nikt nie wie: w dzielnicy powstała synagoga Majorki, jedyna działająca na wyspie, w dyskretnym budynku, którego z zewnątrz nic nie wyróżnia. To szczegół, który sporo mówi o długiej historii tego miasta.
Razem z ulicą Fàbrica skupia największe zagęszczenie restauracji w Palmie: kuchnia autorska, azjatycka, latynoamerykańska, winiarnie i runda po barach z tapas. To ulica, na której dzielnica stała się tym, czym jest dziś.
Od średniowiecznego szpitala, który od 1343 roku przyjmował ubogich, pielgrzymów i ludzi morza, pozostających poza obwarowanym miastem. Brama w murach wychodząca na tę stronę wzięła od niego nazwę, a od bramy przeszła ona na całe przedmieście, które wyrosło za nią.
Targ, najstarszy targ spożywczy Palmy; Es Jonquet, wzniesienie z młynami zbożowymi i domkami rybaków; kościół Niepokalanego Poczęcia, który dzielnica nazywa Sant Magí; i ulice Fàbrica i Sant Magí, z największym zagęszczeniem restauracji w mieście.
Rano, z ruchem skupionym przed drugą, jeśli szukasz prawdziwego targu: stoisk z rybami, mięsem i warzywami z wyspy. Od późnego popołudnia atmosfera przechodzi w stronę barów i nocnej rozrywki, co jest czymś równie ciekawym, ale innym.
Bo na szczycie wzniesienia, twarzą do zatoki, wiatr wieje najlepiej, a ten wiatr obracał kamienie młyńskie, które zamieniały ziarno w mąkę dla całej dzielnicy. Nie stoją tam dla ozdoby: położenie jest czysto użytkowe, a enklawa ma status zabytku chronionego.
W sporym stopniu. Ceny mieszkań bardzo wzrosły w ciągu dwóch dekad, część dawnych mieszkańców się wyprowadziła, a lokali nastawionych na przyjezdnych jest już wiele. Na razie ratuje ją to, że targ wciąż działa jak targ, z dawnymi stoiskami obok nowych barów.
Pieszo, w piętnaście minut od Paseo del Born, przez Avenida de Argentina, która biegnie dawnym korytem Sa Riery, potoku skierowanego poza mury w 1613 roku. Jeździ też autobus miejski, ale spacer jest wygodny i płaski.
Logiczna trasa zajmuje dobrą godzinę: wejdź od centrum przez Avenida de Argentina, podejdź do targu, przejdź ulicami Fàbrica i Sant Magí, zejdź do Es Jonquet i zakończ na Paseo Marítimo, nad wodą.
Dzielnica leży piętnaście minut pieszo od Paseo del Born, przez Avenida de Argentina, która biegnie dawnym korytem Sa Riery, potoku skierowanego poza mury w 1613 roku.
Na jedzenie są dwie różne pory: południe na targu, przy barach z produktami prosto ze stoisk, i wieczór w okolicznych ulicach, kiedy dzielnica działa pełną parą. W weekendy warto rezerwować.
I uczciwa uwaga: gentryfikacja jest tu faktem. Ceny mieszkań bardzo wzrosły, część dawnych mieszkańców się wyprowadziła, a w dzielnicy jest już sporo lokali nastawionych na przyjezdnych. Na razie ratuje ją to, że targ wciąż jest prawdziwym targiem.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Palma offline, kiedy chcesz.

Czytaj dalej



