Po południu: dzielnica żydowska i rzymska Córdoba
Dzielnicą żydowską najlepiej cieszyć się od piątej albo szóstej po południu, kiedy grupy już odjechały. Jej uliczki są tak wąskie, że słońce ledwie do nich zagląda – dlatego to najchłodniejsza część starego miasta – a w środku przedpołudnia są za wąskie, żeby pomieścić tłum.
Wejdź przez bramę Puerta de Almodóvar, jedyną średniowieczną bramę, która przetrwała, i poszukaj synagogi: jednej z trzech zachowanych w całej Hiszpanii i jedynej w Andaluzji, z dekoracjami gipsowymi w stylu mudéjar i Psalmami po hebrajsku wyrzeźbionymi wśród ornamentu plecionkowego. Zwiedzanie trwa piętnaście minut, a bilet jest symboliczny.
Przy tej samej ulicy jest Casa de Sefarad, a kilka metrów dalej posąg Majmonidesa, którego stopa błyszczy od ciągłego dotykania. I dwa obowiązkowe zaułki: Calleja de las Flores z wieżą Mezquity w tle i Calleja del Pañuelo, która w najwęższym miejscu ma szerokość rozłożonej chusteczki.
Jeśli zostanie ci energii, dzień zamkną świątynia rzymska obok ratusza i Plaza de la Corredera. A na sam koniec Cristo de los Faroles o zmierzchu, w dzielnicy Santa Marina: pusty, bielony plac z ośmioma latarniami i niczym więcej.
Informacje praktyczne
Ile czasuCały dzień. Rano Mezquita i rzeka, w południe patia, po południu dzielnica żydowska.
MezquitaBezpłatne okienko wcześnie rano od poniedziałku do soboty; bilet normalny około 13 euro.
Kluczowa kolejnośćDzielnica żydowska późnym popołudniem, nigdy w południe: uliczki nie mieszczą grup.
JedzenieNa północ od Tendillas i Santa Marina. Salmorejo, flamenquín, rabo de toro i Montilla-Moriles.
LatemTemperatura przekracza 40 stopni. W południe wnętrza, na ulicę tylko wcześnie rano i pod wieczór.
Jeśli masz więcej czasuMedina Azahara, 8 km stąd, z autobusem wahadłowym. Pół dnia i obiekt światowego dziedzictwa.