Málaga · Wat te zien

Vissershuisjes van Pedregalejo

Las casitas de pescadores de Pedregalejo

Achter de boulevard staan geen flats en geen torens: er staan lage, witgekalkte huizen van een of twee verdiepingen, met holle dakpannen en geschilderde tralies. Het is wat er over is van het vissersdorp dat dit was voordat de stad tot hier reikte. En tussen die eenvoudige huizen glippen om de paar huisnummers kleine herenhuizen met tuin en palmen. Op één en hetzelfde trottoir is de hele geschiedenis van de buurt samengevat.

Smal aan de voorkant en diep naar binnen

Let op de verhouding: bijna allemaal hebben ze een minimale gevel, van drie of vier meter, en ze lopen ver door naar achteren op het perceel. Die vorm is niet esthetisch, ze is economisch. Toen grond werd verdeeld of belast per meter straatgevel, was het logisch om smal te bouwen en naar binnen te groeien, en zo ging het hier de hele 19e eeuw door.

De indeling binnen was bijna altijd dezelfde: een voorste beuk aan de straat, een binnenplaats in het midden die licht en lucht gaf, en de dienstruimtes achterin, met de keuken en vaak de plek waar het vistuig werd bewaard. Het hele huis was rond die binnenplaats georganiseerd, die in de zomer de enige geventileerde plek was.

De materialen waren wat er was: muren van breuksteen met kalk, een dak van holle pannen, eenvoudig timmerwerk en een witkalklaag die elk jaar werd vernieuwd. Ook het witkalken was niet decoratief, het was hygiëne en isolatie, en daarom zijn de Andalusische kustdorpen wit.

De villa's met een Engelse uitstraling

Tussen de vissershuizen duiken villa's uit een andere wereld op, met glazen erkers, galerijen, torentjes en tuin. Het zijn de oude zomerhuizen van de burgerij van Málaga, die hier kwam voor het zeebaden, en hun noordelijke uitstraling heeft een concrete verklaring.

Het Málaga van de 19e eeuw was een rijke en heel kosmopolitische haven, met kolonies van kooplieden en industriëlen die van elders waren gekomen: families van de wijn, het ijzer en de suiker, veel van hen Brits of uit Noord-Europa. Ze brachten hun manier van bouwen mee, met glazen galerijen om van de zon te genieten zonder de wind, en hier bleven ze.

Dat contrast van deur tot deur maakt de wandeling interessant. Loop door de straat die evenwijdig aan de kust omhoogloopt, niet alleen over de boulevard beneden, en wissel steeds je blik af: vissershuis, villa met palmen, vissershuis. De reeks vertelt alles zonder één bordje.

Niet te missen

Smalle gevel, lang huis

Drie of vier meter aan de voorkant en veel diepte. De vorm volgt hoe de grond werd verdeeld en belast.

De binnenplaats

Ze gaf licht en ventilatie aan het hele huis. Het was de enige koele plek in de zomer, en alles was eromheen georganiseerd.

De villa's met galerij

Zomerhuizen van handelsfamilies, veel uit Noord-Europa. Vandaar de glazen erkers.

De straat erboven

Het contrast zie je in de straat evenwijdig aan de boulevard, niet op de boulevard. Vissershuis en herenhuis, om en om.

Hoe ze passen in je bezoek aan Málaga

Het is geen monument met een deur of openingstijden: het is een stadsweefsel waar je doorheen loopt, en daarom werkt het als wandeling en niet als bezoek. Het meest logisch is vanaf de boulevard twintig minuten de binnenstraten in te lopen en daarna weer naar de zee terug te keren.

De buurt heeft bovendien nog haar parochiekerk, de Corpus Christi, op een paar meter, en loopt naar het oosten door tot El Palo, waar het weefsel nog volkser en minder opgepoetst is.

Ga erheen met het besef dat veel van deze huizen nu gerestaureerd en behoorlijk gewild zijn, en dat andere nog precies zo zijn als vroeger. Het is een levende buurt, met bewoners, geen museumstuk: je kijkt vanaf de straat en loopt de binnenplaatsen niet op.

Veelgestelde vragen

Waarom hebben die villa's een Engelse uitstraling?

Omdat het Málaga van anderhalve eeuw geleden een rijke en zeer kosmopolitische haven was, vol families van handelaren en industriëlen van elders: mensen van de wijn, het ijzer, de suiker, veel Britten of uit Noord-Europa. Zij brachten hun manier van bouwen mee, met erkers en beglaasde galerijen, zo anders dan het zeemanshuis. Wat je ziet is geen gril: het is de smaak van een burgerij die van ver kwam en bleef wonen aan deze zee.

En waarom kwamen ze in zee baden?

Nu lijkt het ons doodnormaal, maar in de negentiende eeuw was in zee baden bijna een medisch voorschrift. De artsen schreven golfbaden voor om alles te genezen: de zenuwen, de huid, de longen. Men kwam voor de gezondheid, niet voor het plezier, en met veel schroom: mannen en vrouwen baadden gescheiden, op verschillende uren, en zelfs met badhokjes om zich om te kleden zonder dat iemand iets zag. Uit die gezondheidsmode ontstonden kuuroorden zoals dat wat je hierachter hebt gezien.

Ontdek Málaga en luister in je eigen tempo

Vissershuisjes van Pedregalejo maakt deel uit van onze tour Pedregalejo en El Palo: stranden, strandtentjes en sardines aan het spit.

Viavoy-app

Andere plekken in Málaga

Paseo Marítimo de Pedregalejo

Strand van El Palo

Stierenvechtarena La Malagueta

Teatro del Soho

Alcazaba van Málaga

CAC Málaga