Yasemin ve sabah erkenden sulanmış nemli toprak kokar; güneş ficus ağaçlarının tepeleri arasında lekeler hâlinde kırılır. Marbella'nın en eski bahçesidir ve hikâyesi suyla başlar: bu gezinti yolundan söz eden ilk belgeler 1761 tarihlidir; o zamanlar burada su arklarıyla sulanan bir sıra kara kavak vardı.
Şehrin açık hava salonu
Ad o kara kavaklardan gelir: alameda, yani kavaklık (álamo, “kavak”). Kuşaklar boyunca Marbella'nın açık hava salonu oldu; insanların pazar günleri gezmeye, flört etmeye ve serinlemeye geldiği yer; kentteki boş vaktin tam olarak bundan ibaret olduğu bir dönemde.
XIX. yüzyılın sonunda arazi düzlendi ve güney yanındaki istinat duvarı yükseltildi. Otuzlu yıllarda da orta gezinti yolu bahçeye dönüştürüldü ve yan sokaklar taş döşendi; bugün koruduğu biçimi ona bu verdi.
Ona adını veren kavaklar çok uzun zaman önce yok oldu; şimdi gölge yapanlar sonradan dikildi. İspanya'daki alameda'ların neredeyse hepsinde böyledir: ona ilham veren ağaçlar artık olmasa da yer adı yüzyıllarca dayanır.
Çini banklar ve dökme demir sokak lambaları
Elle boyanmış Sevilla çinileriyle kaplı sırlı seramik bankları kaçırma. Her şeyi atlatmış başka bir dönemin parçalarıdırlar ve bugün neredeyse hiç üretilmeyen, çok Endülüslü bir seramik kent mobilyası geleneğine aittirler.
Dökme demir sokak lambaları da aynı döneme ve aynı mantığa aittir: on yıllarca dayanacak biçimde düşünülmüş kaliteli kamu mobilyası; İspanyol şehirlerinin ilk kez düzenli bahçe alanlarına kavuştuğu bir dönemde.
Eskiden Alameda yirmi bin metrekareden fazla bir alanı kaplıyordu. Şehir büyüdü ve onu yavaş yavaş yuttu, bugün kalan kısma indirdi; burası hâlâ Marbella'nın sakin kalbidir ama özgün bahçenin yalnızca bir parçasıdır.
Bu kayıp, İspanya'daki tarihî kent bahçelerinin neredeyse hepsinin hikâyesidir: şehrin kenarında doğdular, sonunda büyümenin kuşattığı ve kırptığı yerler oldular; sokaklara, binalara ve otoparklara toprak bıraktılar.
Kaçırılmayacaklar
1761'den beri kayıtlarda
Burada su arklarıyla sulanan bir sıra kara kavak vardı. Ad oradan gelir.
Artık kavak kalmadı
Çoktan yok oldular ve gölge yapanlar sonradan dikildi. İspanya'daki alameda'ların neredeyse hepsinde böyledir.
Sevilla çinisinden banklar
Elle boyanmış sırlı seramik ve dökme demir sokak lambaları. Başka bir dönemin kent mobilyası.
Çok daha büyüktü
Yirmi bin metrekareden fazla bir alanı kaplıyordu. Şehir büyüdü ve onu yavaş yavaş yuttu.
Marbella gezine nasıl uyar
Eski şehir ile sahil gezinti yolu arasındadır, yani birinden ötekine giderken içinden geçilir. Plaja inen ve Dalí heykellerinin bulunduğu Avenida del Mar buradan başlar.
On beş dakikalık bir duraktır ve her şeyden önce bir mola işlevi görür: banklar, yoğun gölge ve kalabalığa iki dakika mesafede sessizlik. Yazın bunun epey değeri vardır.
Doğal güzergâh şudur: Plaza de los Naranjos ve eski şehir, Alameda, Dalí heykelleriyle Avenida del Mar ve Fontanilla plajı. Hepsi bir sabahta ve hepsi yürüyerek.
Sık sorulan sorular
Alameda'da hâlâ kavak ağacı kaldı mı?
Hayır, işin güzelliği de orada. Ona adını veren kara kavaklar çok çok önce ortadan kayboldu; bugün gölge yapanlar sonradan dikildi. Bu İspanya'nın neredeyse bütün alamedalarında olur: ona ilham veren ağaçlar artık olmasa da ad yüzyıllarca dayanır. Yani biri “alameda”, yani kavaklık dediğinde, burada bir zamanlar kelimenin son derece gerçek anlamda kullanıldığını hatırla: sıra sıra dizilmiş gerçek kavaklar.
