Kanarya Adaları'nın katedralidir, bütün takımadaların ana kilisesi ve aynı zamanda yapımı en uzun süren bina: 1500 civarında, şehir daha yeni kurulmuşken başlandı ve ancak XIX. yüzyılda bitmiş sayıldı. Neredeyse dört yüzyıllık inşaat; bu yüzden bir mimarlık kitabı gibi işler.
İçeride taştan palmiyeler, dışarıda neoklasik
İçi Gotik ve şaşırtıcıdır: yukarıda taştan palmiyeler gibi kaburgalara açılan upuzun sütunlar; benzerlik muhtemelen istemeden olsa da bu adalara olağanüstü yakışan bir görüntü.
Cephe ise neoklasik, daha sert ve ölçülüdür, artık XVIII. yüzyılın sonlarından. Kap ile içerik arasındaki bu zaman farkı, inşaatı çok uzun süren katedrallerde olağandır, ama burada karşıtlık özellikle serttir.
Cephe, Kanarya heykelciliğinin babası José Luján Pérez'e bağlıdır. 1756'da kuzeyde bir kasaba olan Guía'da, çok yoksul bir ailede doğdu ve neredeyse hiç eğitim almadan, bugün hâlâ bütün adalarda saygı gören onlarca heykel oydu. Alay heykelleri Kutsal Hafta'da hâlâ bu sokaklarda dolaşır.
Piskoposluk fetihten bile eskidir: bu adalar daha ele geçirilmemişken papalık onu kâğıt üzerinde kurdu. Atlantik'teki yayılmanın nasıl işlediğine dair çok şey anlatan idari ayrıntılardan biridir.
Kule ve Vegueta'nın en iyi seyir terası
Birçok kişinin kaçırdığı ayrıntı, çan kulesine çıkan bir asansör olmasıdır. Oradan Vegueta bütünüyle serilir: düz çatılar, Guiniguada vadisi, deniz ve arka planda modern şehir.
Muhtemelen tarihî şehrin en iyi panoramasıdır ve ucuzdur. Mahalle ziyaretinin başında yapmaya değer, çünkü yukarıdan bakınca planı bir anda anlaşılır.
Kiliseye bitişik, manastır avlusu olan Patio de los Naranjos ve onunla birlikte piskoposluğun beş yüzyılda biriktirdiklerini saklayan Museo Diocesano de Arte Sacro vardır.
Şehir, Batı Hint Adaları yolu üzerindeki her yerin uğradığı saldırılara uğradı. 1595'te İngiliz Francis Drake denedi ve eli boş döndü; 1599'da Pieter van der Does'un Hollanda filosu şehri ele geçirdi, yağmaladı ve ateşe verdi; var olanın büyük kısmı yandı.
Kaçırılmayacaklar
Kanarya Adaları'nın katedrali
Bütün takımadaların ana kilisesi. 1500 civarında başlandı ve XIX. yüzyılda bitirildi.
Palmiye gibi sütunlar
Gotik iç mekân kaburgalarını yukarıda şaşırtıcı derecede Kanaryalı bir görüntüyle açar.
XVIII. yüzyıldan neoklasik cephe
1756'da yoksul bir ailede doğan, Kanarya heykelciliğinin babası José Luján Pérez'e bağlıdır.
Kuleye asansör var
Çan kulesinden, vadi ve denizle birlikte Vegueta'nın en iyi panoraması.
Las Palmas ziyaretine nasıl uyar
Vegueta'nın kalbi olan Plaza de Santa Ana'ya hâkimdir; karşısında Casas Consistoriales, yani belediye binası vardır. Kuruluş mahallesinin merkezî durağıdır.
İç ziyaret, müze ve kuleyle birlikte uzunca bir saattir. Saatleri kontrol et; ayinlere göre ayarlanır ve mevsimden mevsime değişir.
Buradan Vegueta'nın geri kalan her şeyi beş dakikadan yakındır: Casa de Colón, CAAM, El Museo Canario ve Ermita de San Antonio Abad.
Sık sorulan sorular
José Luján Pérez kimdi?
Kanarya heykelinin babası, o kadar. 1756'da kuzeydeki bir kasaba olan Guía'da çok yoksul bir ailede doğdu ve neredeyse hiç eğitim almadan, bugün hâlâ bütün adalarda saygı gören onlarca tasvir oydu. Taşı ve ahşabı aynı ustalıkla işliyordu; eli, o dingin, acılı, çok insani yüzlerde hemen tanınır. Bu kadar sade insanların bir çocuğunun koca bir takımadanın sanatına sonsuza dek damgasını vurması, bu topraklar hakkında çok şey söyler.
Bu şehir korsan saldırılarından çok çekti mi?
Hem de nasıl. Atlantik'in ortasında, Batı Hint yolunun tam üzerindeydi ve iştah kabartan bir lokmaydı. 1595'te İngiliz Francis Drake denedi ve püskürtülüp eli boş gitti. 1599 daha kötüydü: Pieter van der Does'un Hollanda filosu şehri aldı, yağmaladı ve ateşe verdi; o zamana kadar yapılmış olanların büyük kısmı, sonsuza dek kaybolan arşivler ve belgelerle birlikte yandı. Bu yüzden burada o kadar çok şeyin yeniden yapılması gerekti.
