Triana'nın tam ortasında koyu volkanik taştan, sade ve ağırbaşlı bir cephe. Mahallenin en eski dinî köküdür: burada 1518'de, şehrin ilklerinden biri olan bir Fransisken manastırı yükseldi ve Van der Does'un Hollanda filosu onu 1599 yağmasında yıktı.
Yerle bir edilmiş bir manastır ve yeniden inşa edilmiş bir kilise
Hikâye 1518'de, Sevillalı Pedro de Llerena'nın manastırı burada yükselttiği zaman başlar. Seksen bir yıl dayandı: 1599'da şehir amiral Pieter van der Does'un Hollanda donanmasınca basılıp yağmalandı ve yapı topluluğu yıkıldı.
Van der Does muazzam bir güçle geldi —yetmiş kadar gemi ve on binden fazla adam— ve birkaç günlüğüne şehir onundu. Ama zafer elinde dağıldı: Kanaryalılar iç kesimlere çekildi ve istilacıları durmaksızın taciz etti, gerisini de hastalıklar yaptı.
Bugün görülen, Juan Lucero ve Juan Báez Marichal gibi ustaların elinden çıkan XVII. yüzyıl yeniden inşasıdır: takımadalara çok özgü volkanik taştan o Barok cepheye sahip üç nefli bir kilise.
İç süslemeyi XX. yüzyılın ortalarında ressam José Arencibia Gil yeniledi; yani iç mekânda Barok yapının üzerinde çağdaş bir katman vardır.
La Soledad ve manastırın neden artık olmadığı
İçeride en büyük adak hazinesi yaşar: şehirde derin bir saygı gören, XVII. yüzyıldan Nuestra Señora de la Soledad, yani Yalnızlık Meryem Ana'sı tasviri. Öyle ki 1964'te kanonik taç giyme töreniyle onurlandırıldı; çok az esere ayrılan bir şeref.
Kutsal Hafta'da alayla sokağa çıktığında bütün mahalle ürperir. Bir şehri herhangi bir anıttan daha iyi anlatan o yerel adanmışlıklardan biridir.
Manastırın artık olmamasının çok somut bir nedeni var: 1836'da, Mendizábal'ın desamortización'ıyla, yani kilise mallarına el konulmasıyla, devlet bütün İspanya'da dinî tarikatları kaldırdı ve mallarına el koydu. Fransiskenler gitmek zorunda kaldı ve bütün yapı topluluğundan yalnızca kilise ayakta kaldı; o da mahallenin bölge kilisesi oldu.
1985'te Bien de Interés Cultural, yani koruma altındaki kültür varlığı ilan edildi. Bu taşın önünden Kanarya tarihinin yarım bin yılı geçti: kuruluş, yağma, yeniden inşa, mallara el konulması ve bütün bir mahallenin hayatı.
Kaçırılmayacaklar
1518 tarihli Fransisken manastırı
Şehrin ilklerinden biri; Sevillalı Pedro de Llerena tarafından yükseltildi.
Van der Does onu 1599'da yıktı
Hollanda donanması yetmiş kadar gemi ve on binden fazla adamla geldi.
Nuestra Señora de la Soledad
1964'ten beri kanonik taç giyme onuruna sahip XVII. yüzyıl tasviri. Kutsal Hafta'da sokağa çıkar.
Manastır 1836'da yok oldu
Mendizábal'ın el koyma yasasıyla. Yalnızca kilise ayakta kaldı ve bölge kilisesi oldu.
Las Palmas ziyaretine nasıl uyar
Triana'dadır, Calle Mayor ve Gabinete Literario'ya birkaç dakika uzaklıkta, Plaza de Cairasco bölgesinde.
İç ziyaret otuz dakika kadardır. Kullanımdaki bir kilise olduğu için saatler ayinlere göre ayarlanır: gitmeden önce kontrol et.
Triana güzergâhında Teatro Pérez Galdós ile Galdós'un ev müzesi arasına uyar ve Parque de San Telmo'ya beş dakikadır.
Sık sorulan sorular
Peki o Hollanda saldırısı nasıl sona erdi?
Van der Does devasa bir güçle, onlarca gemi ve binlerce adamla geldi ve birkaç günlüğüne şehir onundu. Ama zafer elinde dağıldı: Kanaryalılar iç kesimlere çekildi ve oradan istilacıları hiç durmadan hırpaladı; gerisini de hastalıklar yaptı. Hollandalılar sonunda hayal ettiklerinden çok daha az şanla yeniden gemiye bindi; ağır yaralanmış şehir de taş taş yeniden ayağa kalktı.
Neden manastır değil de kilise?
Çünkü manastır artık yok. 1836'da Mendizábal'ın desamortización'ıyla, yani kilise mallarına el konulmasıyla, devlet bütün İspanya'da dinî tarikatları kaldırdı ve mallarını elinden aldı; Fransisken rahipler de gitmek zorunda kaldı. O bütünden yalnızca tapınak kurtuldu ve mahallenin bölge kilisesi oldu. Bu yüzden bugün, bir zamanlar bu adanın büyük kısmını kaplayan büyük manastırı değil, tek başına bir kilise görüyorsun.
