Muhtemelen XX. yüzyılın en önemli Kanaryalı sanatçısı olan Néstor Martín-Fernández de la Torre'nin eserlerini saklar. Sembolist ve modernist bir ressamdı; Madrid'de, Barselona'da ve Londra'da başarı kazandı ve adasına bir saplantıyla döndü: Kanarya'ya özgü olana kendine ait bir estetik kimlik yaratmak.
Mitolojiye dönüşen deniz ve toprak
En iddialı tabloları Poema del Atlántico ve Poema de la Tierra'dır, yani Atlantik Şiiri ve Toprak Şiiri; bunlarda adaların denizi ve manzarası neredeyse mitolojiye dönüşür: yoğun renklerde iç içe geçmiş bedenler ve dalgalar, dizginlenmiş bir erotizm ve hiçbir şeye benzemeyen bir fantezi ile kök karışımı.
Poema del Atlántico tek başına bir tablo değil, bir deniz senfonisi olarak düşünülmüş bir dizidir; okyanus sakinlikten fırtınaya farklı ruh hâllerindedir. Sonra aynı şeyi toprakla, Poema de la Tierra'da yapmak istedi.
Poema de la Tierra'yı bitiremedi ve büyüsünün bir kısmı da buradadır: ölüm onu yolun yarısında, 1938'de, elli bir yaşına girmek üzereyken yakaladı. İkisi de daha büyük bir projenin, yarım kalan Poema de los Elementos'un parçalarıydı.
Bir üslup icat eden eksiksiz bir sanatçı
Néstor bir şövale ressamından çok daha fazlasıydı. Kostümler, tiyatro dekorları ve mobilyalar tasarladı, hatta adanın evleri ve otelleri bir imza taşısın diye kendine ait bir mimari üslup, neocanario'yu, yani yeni Kanarya üslubunu icat etmeye çalıştı.
Adaların modern bir imajını kurma çabası —turistik yöresellik merakına ve anakara taklidine karşı— onu bu kadar eşsiz bir figür yapan şeydir. Bölgesel bir ressam olmak istemiyordu, bir estetik kurmak istiyordu.
Şehrin bu köşesini çevreleyen neredeyse her şey, özünde onun gerçeğe dönüşmüş bir hayalidir: Pueblo Canario'yu 1937'de o tasarladı ve kardeşi Miguel inşa etti; freskleri ve vitraylarıyla Teatro Pérez Galdós'un iç süslemesi de onundur.
İki kardeş, ressam ve mimar, Las Palmas'ın modern yüzünün büyük bölümünü belirleyen bir ikili olarak çalıştı. İspanya'da iki kardeşin bir şehre böyle biçim verdiği başka bir benzer örnek bulmak zordur.
Kaçırılmayacaklar
XX. yüzyılın büyük Kanaryalı sanatçısı
Sembolist ve modernist; adaya dönmeden önce Madrid'de, Barselona'da ve Londra'da başarı kazandı.
Poema del Atlántico
Sakin okyanustan fırtınaya, bir deniz senfonisi olarak düşünülmüş bir dizi.
Poema de la Tierra yarım kaldı
1938'de, 51 yaşına girmek üzereyken öldü; Poema de la Tierra'yı yarım bıraktı.
Neocanario üslubunu icat etti
Adanın evlerinin ve otellerinin kendine özgü bir imzası olsun istedi. Pueblo Canario onun fikridir.
Las Palmas ziyaretine nasıl uyar
Parque Doramas'ın içindeki Pueblo Canario'dadır, Ciudad Jardín bölgesinde.
Ziyaret kırk beş dakika kadardır. Giriş ucuzdur ve müze küçüktür, ama zaman ayırarak gitmek iyi olur: Atlantik ve Toprak dizileri yavaşça bakılmayı ister.
Onu bizzat Pueblo Canario —ki onun eseridir— ve birkaç metre ötedeki Hotel Santa Catalina ile birleştir. Sonra da Néstor güzergâhını kapatmak için Triana'daki Teatro Pérez Galdós ile.
Sık sorulan sorular
Néstor büyük şiirlerini bitirebildi mi?
Tam olarak değil, ve büyüsünün bir kısmı da orada. “Poema del Atlántico” tek başına bir tablo değil, denizin bir senfonisi olarak düşünülmüş bir döngüdür; okyanus, durgunluktan fırtınaya farklı ruh hâllerindedir. Sonra aynısını toprakla “Poema de la Tierra”da yapmak istedi. Ama ölüm onu 1938'de yakaladı ve eseri yarım bıraktı. Yani gördüğün şey, cümlesinin ortasında kesilmiş bir sanatçının düşü. Bu beni daha da çok duygulandırıyor.
