Büyük gezi yolunun başladığı yerde, İtalyan havasında zarif bir bina. 1843'te yapımına başlandı ve 1858'de, kendine saygısı olan her şehrin İtalyan tarzı bir tiyatro istediği II. Isabel döneminin tam ortasında açıldı. Bir de alaycı lakaplı bir eki vardır.
Corral'ların yerini alan tiyatro
Cephesi düzenli ve kibardır; şehrin seçkinleri opera gecelerinde boy gösterecek bir yer bulsun diye düşünülmüştür. XIX. yüzyıl İspanyol tiyatrosunun standart mimari dilidir.
İçinde, tavana doğru yükselen beş kat locasıyla at nalı biçiminde bir salon vardır. Bu düzen yalnızca akustik değildir: görmek ve her şeyden önce görülmek için düşünülmüştür; localar toplumsal vitrinlerdir.
Adı tesadüf de değildir, özel de değildir: İspanyol şehirlerinin neredeyse hepsinin bir Teatro Principal'ı vardır. Bunlar, eski komedi avlularının, yani eskiden oyunların sahnelendiği açık hava corral'larının yerini almaya gelen, düzgün binası olan ilk kâgir tiyatrolardı.
Bu değişim —corral'dan İtalyan tarzı tiyatroya— XIX. yüzyılda İspanya'da tiyatro deneyimini dönüştürdü: numaralı koltuklar, perde, denetimli aydınlatma ve ayakta bağıran bir seyirci yerine sessizce oturan bir seyirci.
Tornür
Yıllar sonra arkasına yarım daire biçiminde bir konser salonu eklendi; Burgoslular buna şakayla “el polisón”, yani tornür adını verdi: hanımların eteklerini arkadan kabartmak için altına giydikleri o iskelet.
Bir binayı her teknik tarifinden daha iyi tanımlayan ve üstelik takıldığı anı da kesin olarak tarihlendiren halk lakaplarından biridir: tornür XIX. yüzyılın son on yıllarında modaydı.
Tiyatro hâlâ çalışıyor ve perde neredeyse her gece açılıyor. Böyle bir binayı korumanın en iyi yolu budur: onu kullanmak, kendisinin müzesine dönüştürmemek.
Üstelik mükemmel bir noktadadır: tam karşısında terasları ve çınarlardan tonozuyla Paseo del Espolón başlar; böylece gösteriden çıkış doğrudan şehrin en iyi gezi yoluna açılır.
Kaçırılmayacaklar
1858'de açıldı
1843'te başlandı, her şehrin İtalyan tarzı bir tiyatro istediği II. Isabel döneminin tam ortasında.
At nalı salon
Görmek ve her şeyden önce görülmek için düşünülmüş beş kat loca.
“Principal” tesadüf değildir
İspanyol şehirlerinin neredeyse hepsinde bir tane vardır: komedi corral'larının yerini alanlar onlardı.
El polisón
Arkaya eklenen yarım daire salona XIX. yüzyıl eteklerinin iskeletinden ötürü şakayla verilen ad.
Burgos ziyaretine nasıl uyar
Paseo del Espolón'un başlangıcındadır; nehrin yanında, Plaza Mayor'a ve katedral'e birkaç dakika uzaklıkta.
Dışarıdan görmek on dakika sürer. Rehberli ziyaret ya da gösteri varsa, at nalı salon içeri girmeye değer: Kastilya'nın en iyi korunmuş salonlarındandır.
Karşısına geç ve çevresindeki hayata dikkat et: teraslar, gezinen insanlar. Şehrin en sevimli kısmı burada başlar.
Sık sorulan sorular
Neden adı Teatro “Principal”, yani Ana Tiyatro?
Çünkü o, ne eksik ne fazla, şehrin ana tiyatrosuydu: resmî olanı, büyük gecelerin tiyatrosu. Neredeyse bütün İspanyol şehirlerinin kendi Teatro Principal'i olduğunu göreceksin: bunlar, kalabalığın arasında oyun sergilenen o açık hava avluları, eski “corral de comedias”ların yerini almaya gelen, düzgün binası olan ilk kâgir tiyatrolardı. Bir şehir kendininkini açtığında, nihayet birinci ligde oynadığını hissederdi. Bu, Burgos'unki; hâlâ ayakta ve gösteri sunmaya devam ediyor.
