Bu meydanın adı bir tarih ve o tarihin ardında şehrin en derin yaralarından biri var. 25 Mayıs 1938'de, Franco cephesini destekleyen İtalyan hava kuvvetleri bombalarını bu mahalleye, en kalabalık saatte boşalttı. Üç yüzden fazla kişi öldü.
Sabahın ortasında bir pazar
Eskiden adı plaza de Balmes'ti ve burada, sabahın ortasında hep insanla dolu, çoğunlukla sebze satılan, metal çatılı küçük bir pazar kurulurdu. Kısacası mahallenin alışveriş yaptığı yerdi.
Uçaklar, Mussolini'nin Franco'nun hizmetine verdiği, üssü Mallorca'da olan İtalyan bombardıman uçaklarıydı: Aviación Legionaria. Denizi kısa sürede geçip ansızın geliyorlardı; bu yüzden neredeyse hiç uyarı olmadı.
Sonuç bir katliamdı: üç yüzden fazla ölü ve bine yakın yaralı; yalnızca alışverişe çıkmış insanlar. Aynı saldırı bu meydanın hemen bitişiğindeki Mercado Central'ı da vurdu ve oradaki ölümler de aynı ölçüde acımasızdı.
Bir anıt için yetmiş beş yıl
Diktatörlük on yıllar boyunca, gerçeği örtmek için olanları basit bir kaza olarak sundu ve olay resmî anlatının dışında kaldı. Bugün pek çokları ona unutulmuş Guernica diyor: Bask kasabasındakiyle kıyaslanabilir, ama onun yankısını bulamamış bir katliam.
Kamusal tanınma çok geç geldi. 2010'da meydanın adı tarihi taşıyacak şekilde değişti ve 2013'te, yetmiş beşinci yıl dönümünde, sanatçılar Elena Albajar ile Ruth Céspedes'in eseri olan bir anıt zemine yerleştirildi.
Her 25 Mayıs'ta Alicanteliler unutmamak için burada toplanır. Bu büyük bir resmî tören değil, bir mahalle buluşmasıdır ve ona gücünü veren de tam olarak bu ölçeğidir.
O Balear üslerinden, Barselona'dan Valencia'ya kadar Akdeniz kıyısındaki şehirler tekrar tekrar dövüldü. Sivil halkın sistemli olarak bombalanması bu savaşın bir yeniliğiydi ve sonradan bütün Avrupa'da yaygınlaşacaktı.
Kaçırılmayacaklar
Adı tarihin kendisi
25 Mayıs 1938. Eskiden adı plaza de Balmes'ti ve burada bir sebze pazarı vardı.
300'den fazla ölü
Üssü Mallorca'da olan İtalyan bombardıman uçakları, sabahın ortasında, alışverişe çıkmış insanların üzerine.
Unutulmuş Guernica
Büyüklük olarak kıyaslanabilir, ama onun yankısı yok. Diktatörlük onu on yıllarca kaza olarak sundu.
Anıt 2013 tarihli
Yetmiş beş yıl sonra, Elena Albajar ile Ruth Céspedes'in eseri. Zeminde duruyor.
Alicante ziyaretine nasıl uyar
Merkezde, Parque de Canalejas'a yakın ve Mercado Central'ın hemen yanında. Görülecek anıtsal bir şeyi olmayan, beş dakikalık bir durak.
İlgisi tam da bunda: bugünkü sakin uğultusuyla sıradan bir meydandan geçmek ve anıtı okumak, neyin üzerinde yürüdüğünü bilmek için bir an gözlerini yere indirmek.
Mercado Central, boğa güreşi arenası, San Fernando Kalesi ve sürgün rıhtımlarıyla birlikte, neredeyse kimsenin yapmadığı ve bu şehrin özünden bir parçayı açıklayan bir savaş hafızası güzergâhının parçasıdır.
Sık sorulan sorular
O uçaklar nereden gelmişti?
Mallorca'dan. Mussolini'nin Franco'nun hizmetine verdiği İtalyan bombardıman uçaklarıydı, Aviación Legionaria; denizi kısa sürede aşan Savoia-Marchetti'ler. O gün olanlar o kadar soğukkanlılıkla yapılmıştı ki pek çokları ona unutulmuş Guernica der: Bask kasabasındakine benzer bir katliam, ama buranın dışında onlarca yıl neredeyse hiç konuşulmamış. Bu yüzden bu kadar az bilinmesi Alicantelilerin canını çok yakıyor.
