Madrid · Τι να δεις

Λα Κάσα Ενθενδίδα

La Casa Encendida

Κατεβαίνοντας από το Λαβαπιές προς τη Ρόντα δε Βαλένθια, ένα νεομουδέχαρ κτίριο από τούβλο σε υποδέχεται με τεράστιες αφίσες και νέους ανθρώπους να μπαινοβγαίνουν με υφασμάτινες τσάντες. Είναι η Λα Κάσα Ενθενδίδα («Το αναμμένο σπίτι»), ένα πολιτιστικό κέντρο που μοιάζει να έχει πάντα κάτι: μια έκθεση φωτογραφίας, ένα εργαστήριο, μια συναυλία, μια υπαίθρια προβολή στην ταράτσα. Είναι το νότιο σύνορο της γειτονιάς, το σημείο όπου το Λαβαπιές ανοίγεται προς την υπόλοιπη πόλη, και ένα από τα μέρη όπου πιάνεις καλύτερα τον σφυγμό του σύγχρονου μαδριλένικου πολιτισμού.

Ένα όνομα βγαλμένο από ένα ποίημα

Το κτίριο υψώθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα ως έδρα του παλιού αποταμιευτικού ιδρύματος που σήμερα στηρίζει το κέντρο, με εκείνο το νεομουδέχαρ τούβλο που η Μαδρίτη υιοθέτησε στα τέλη του 19ου αιώνα για σχολεία, εκκλησίες και αρένες ταυρομαχιών. Έριχνε πλάγιες ματιές στην αρχιτεκτονική της μουσουλμανικής Ισπανίας, με τις μικρές τυφλές αψίδες και τα γεωμετρικά σχέδιά της, και το αποτέλεσμα έχει έναν αέρα αναμφισβήτητα μαδριλένικο.

Το όνομα δεν είναι διαφημιστικό: προέρχεται από το «Λα κάσα ενθενδίδα», την ποιητική συλλογή που ο Λουίς Ροσάλες δημοσίευσε το 1949, και ήταν οι κληρονόμοι του που έδωσαν την άδεια να χρησιμοποιηθεί ο τίτλος. Στο ποίημα, το σπίτι είναι «αναμμένο» από τη μνήμη και από τα αγαπημένα πρόσωπα που το κατοίκησαν, όχι από τις λάμπες. Είναι ένα τέλειο όνομα για ένα μέρος που, πράγματι, δεν σβήνει ποτέ.

Από τότε που άνοιξε ως πολιτιστικό κέντρο στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η Λα Κάσα Ενθενδίδα έχει γίνει ένα από τα πιο συνεπή προγράμματα της Μαδρίτης στη σύγχρονη τέχνη, τον κινηματογράφο ντοκιμαντέρ, την πειραματική μουσική, το περιβάλλον και τα εκπαιδευτικά προγράμματα. Μεγάλο μέρος της δραστηριότητάς του είναι δωρεάν ή με συμβολική τιμή, κάτι σπάνιο σε ιδρύματα αυτού του επιπέδου.

Τι υπάρχει μέσα (και στην ταράτσα)

Το κέντρο οργανώνεται σε τέσσερις ορόφους και λειτουργεί ταυτόχρονα ως αίθουσα εκθέσεων, κινηματογράφος, αίθουσα διδασκαλίας και βιβλιοθήκη. Οι περιοδικές εκθέσεις είναι συνήθως φωτογραφίας, βιντεοτέχνης και εγκαταστάσεων, με διεθνή ονόματα και σοβαρή επιμέλεια· ο κινηματογράφος προβάλλει ντοκιμαντέρ και θεματικούς κύκλους· και η μεδιατέκ είναι ένας ανοιχτός χώρος εργασίας που χρησιμοποιούν πολύ οι κάτοικοι της γειτονιάς και οι φοιτητές.

Το μυστικό που πολλοί Μαδριλένοι αργούν χρόνια να ανακαλύψουν βρίσκεται πάνω: η ταράτσα, ένας κήπος στα ψηλά με θέα πάνω από τις στέγες του νότιου κέντρου, όπου το καλοκαίρι στήνονται υπαίθριος κινηματογράφος, συναυλίες και μουσικές βραδιές με το ηλιοβασίλεμα στο φόντο. Οι καλοκαιρινές προβολές γεμίζουν, οπότε καλό είναι να βγάλεις εισιτήριο μόλις ανακοινωθούν.

Στο ισόγειο υπάρχει καφετέρια και ένα εξειδικευμένο κατάστημα-βιβλιοπωλείο. Και επειδή το κέντρο έχει ρητά κοινωνικό και περιβαλλοντικό προσανατολισμό, θα βρεις συχνά εργαστήρια, αστικούς λαχανόκηπους, αγορές ανταλλαγής και οικογενειακές δραστηριότητες το Σαββατοκύριακο. Η είσοδος στο κτίριο είναι ελεύθερη· πληρώνονται μόνο κάποιες δραστηριότητες, σχεδόν πάντα κάτω από 5 €.

Μη χάσεις

Η ταράτσα

Κήπος στα ψηλά με καλοκαιρινό σινεμά, συναυλίες και θέα πάνω από τις στέγες του νότιου κέντρου.

Οι εκθέσεις

Φωτογραφία, βιντεοτέχνη και εγκαταστάσεις με διεθνή επιμέλεια και πολύ προσιτή είσοδο.

Το ποιητικό όνομα

Παρμένο από το βιβλίο του Λουίς Ροσάλες του 1949, με την άδεια των κληρονόμων του.

Το νεομουδέχαρ τούβλο

Το ύφος που υιοθέτησε η Μαδρίτη στα τέλη του 19ου αιώνα, με τις μικρές τυφλές αψίδες και τη γεωμετρία της μουσουλμανικής Ισπανίας.

Πώς ταιριάζει στη βόλτα σου στο Λαβαπιές

Η Λα Κάσα Ενθενδίδα κλείνει τη φυσική διαδρομή της γειτονιάς. Κατεβαίνοντας από το Σινέ Ντορέ στη βόρεια είσοδο, περνώντας από την οδό Αργκουμόσα, την Πλάθα δε Λαβαπιές και την Αγορά του Σαν Φερνάντο, φτάνεις εδώ σε περίπου είκοσι πέντε λεπτά βόλτας στην κατηφόρα. Διακόσια μέτρα πιο πέρα είναι η Λα Ταμπακαλέρα, ο άλλος μεγάλος πολιτιστικός χώρος της γειτονιάς, πολύ πιο ωμός και αυτοδιαχειριζόμενος: το ζευγάρι των αντιθέσεων είναι τέλειο.

Είναι επίσης πολύ κοντά στον Δρόμο της Τέχνης: το Μουσείο Ρέινα Σοφία απέχει δέκα λεπτά με τα πόδια, οπότε μπορείς να δέσεις τη «Γκουέρνικα» με μια έκθεση σύγχρονης φωτογραφίας χωρίς να πάρεις συγκοινωνία. Και ο σταθμός της Ατότσα, με τον τροπικό κήπο του κάτω από το σιδερένιο στέγαστρο του 19ου αιώνα, είναι ένα τέταρτο μακριά.

Δες το πρόγραμμα πριν πας, γιατί το κτίριο αλλάζει εντελώς ανάλογα με το τι παίζεται. Αν θέλεις το πλαίσιο της γειτονιάς που το περιβάλλει —οι ογδόντα εθνικότητες, οι κοράλας (λαϊκές πολυκατοικίες με εσωτερική αυλή), η ιστορία των εργατριών του καπνού—, η διαδρομή «Lavapiés: η πολυπολιτισμική Μαδρίτη» του Viavoy τελειώνει ακριβώς εδώ, με μια ντόπια ξεναγό να σου την αφηγείται ενώ περπατάς.

Συχνές ερωτήσεις

Από πού βγαίνει αυτό το τόσο όμορφο όνομα;

Από ένα υπέροχο βιβλίο ποιημάτων. Λέγεται έτσι από το «Λα κάσα ενθενδίδα» («Το αναμμένο σπίτι»), που εξέδωσε το 1949 ο ποιητής από τη Γρανάδα Λουίς Ροσάλες, και ήταν οι κληρονόμοι του που έδωσαν την άδεια να χρησιμοποιηθεί ο τίτλος. Στο ποίημα, το σπίτι είναι «αναμμένο» από τη μνήμη και από τους αγαπημένους ανθρώπους που έζησαν σε αυτό, όχι από τις λάμπες. Ένα τέλειο όνομα για έναν χώρο που, πράγματι, δεν σβήνει ποτέ. Η ποίηση δίνει όνομα στον πολιτισμό της γειτονιάς.

Ανακάλυψε την πόλη Madrid και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Γύρισέ την με ντόπιους ξεναγούς, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση.

Εφαρμογή Viavoy

Άλλα μέρη στην πόλη Madrid

Λα Ταμπακαλέρα

Μανουέλα Μαλασάνια

Αγορά Σαν Φερνάντο

Αγορά Σαν Μιγκέλ

Μουσείο του Πράδο

Μουσείο Ρεΐνα Σοφία