Είναι η παλαιότερη αγορά των Καναρίων. Χτίστηκε γύρω στο 1856, στα χρόνια της Ισαβέλλας Β΄, όταν η πόλη θέλησε να βάλει τάξη στο εμπόριο και να βγάλει τους πλανόδιους πωλητές από τους δρόμους για να τους συγκεντρώσει σε έναν αξιοπρεπή χώρο, κατά το πρότυπο των μεγάλων αγορών της ηπειρωτικής Ισπανίας.
Ένα μοναστηριακό αίθριο γεμάτο πάγκους
Μέσα είναι σχεδιασμένη ως μια κεντρική αυλή που την περιβάλλουν διάδρομοι, σχεδόν σαν μοναστηριακό αίθριο, με τους πάγκους τακτοποιημένους γύρω γύρω. Αυτό το τόσο απλό σχήμα λειτουργεί εδώ και ενάμιση αιώνα χωρίς αλλαγές, και λειτουργεί επειδή λύνει τα ουσιώδη: φως, αερισμό και κυκλοφορία.
Έχει ανακηρυχθεί Πολιτιστικό Αγαθό Ιδιαίτερου Ενδιαφέροντος, δηλαδή προστατευόμενο μνημείο. Δεν είναι απλώς ένα μέρος για να αγοράσεις ντομάτες: είναι ένα κομμάτι αρχιτεκτονικής και συλλογικής μνήμης της πόλης.
Η λογική να κλειστεί το πλανόδιο εμπόριο σε ένα σκεπαστό κτίριο ήταν μια εμμονή εκείνου του αιώνα σε όλη την Ευρώπη, για λόγους υγιεινής και φορολογικού ελέγχου. Εδώ εφαρμόστηκε νωρίς και με ένα σχέδιο σε μέτρια κλίμακα που έχει γεράσει πολύ όμορφα.
Τι να αναζητήσεις ανάμεσα στους πάγκους
Το φρέσκο ψάρι πάνω στον πάγο, τα τροπικά φρούτα του νησιού, τα τυριά και το γκόφιο. Και πάγκους όπου μπορείς πια να καθίσεις και να φας μεζέδες με ό,τι μόλις αγόρασαν στον διπλανό, που είναι ο καλύτερος τρόπος να χρησιμοποιήσεις μια αγορά.
Το γκόφιο είναι η τροφή της κανάριας ψυχής: αλεύρι από καβουρδισμένο σιτάρι ή καλαμπόκι, αλεσμένο ψιλό. Και το ενδιαφέρον είναι από πού προέρχεται: ήδη οι αρχαίοι Κανάριοι, πριν φτάσει οποιοσδήποτε, έτρωγαν κάτι παρόμοιο από καβουρδισμένο σιτάρι που το έλεγαν «αχορέν». Τρώγεται εδώ και χιλιετίες.
Όσο για τα τυριά, τα κανάρια είναι κυρίως κατσικίσια, με δικές τους ονομασίες προέλευσης σε αρκετά νησιά, και τρώγονται φρέσκα, ημίσκληρα ή καπνιστά. Βγαίνουν ελάχιστα από το αρχιπέλαγος, οπότε είναι ένα από εκείνα τα πράγματα που τα δοκιμάζεις μόνο εδώ.
Εδώ συναντιούνται η κυρία της γειτονιάς και ο σύγχρονος μάγειρας, και αυτή η συνάντηση είναι που κρατά ζωντανό το κτίριο. Είναι η Βεγκέτα στην πιο καθαρή της μορφή, που χτυπά κάθε πρωί.
Μη χάσεις
Η παλαιότερη αγορά των Καναρίων
Χτίστηκε γύρω στο 1856, στα χρόνια της Ισαβέλλας Β΄, για να βγει το πλανόδιο εμπόριο από τους δρόμους.
Μια κεντρική αυλή σαν μοναστηριακό αίθριο
Διάδρομοι γύρω από την αυλή, με τους πάγκους γύρω γύρω. Ενάμιση αιώνα χωρίς να αλλάξει το σχήμα.
Πολιτιστικό Αγαθό Ιδιαίτερου Ενδιαφέροντος
Προστατευόμενο μνημείο: είναι αρχιτεκτονική και συλλογική μνήμη, όχι μόνο εμπόριο.
Δοκίμασε το γκόφιο
Αλεύρι από καβουρδισμένο σιτάρι. Οι αρχαίοι Κανάριοι έτρωγαν ήδη κάτι παρόμοιο, το «αχορέν».
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Λας Πάλμας
Βρίσκεται στην άκρη της Βεγκέτα που ακουμπά στη χαράδρα Γκινιγουάδα, κοντά στο παρεκκλήσι του Σαν Αντόνιο Αμπάδ και δέκα λεπτά από την Πλατεία Σάντα Άνα.
Η επίσκεψη κρατάει από τριάντα λεπτά ως μία ώρα. Όπως όλες οι αγορές, λειτουργεί το πρωί: το απόγευμα χάνει μεγάλο μέρος της χάρης της.
Ταιριάζει πολύ ως ξεκίνημα της μέρας, πριν μπεις στα μουσεία της Βεγκέτα, ή ως διάλειμμα στα μέσα του πρωινού για να φας κάτι. Από εδώ περνάς τη χαράδρα προς την Τριάνα σε λίγα λεπτά.
Συχνές ερωτήσεις
Τι είναι το γκόφιο που θα δεις τόσο πολύ εδώ γύρω;
Είναι η τροφή της ψυχής μας: αλεύρι από καβουρδισμένους σπόρους, σιτάρι ή καλαμπόκι, αλεσμένο ψιλό. Και το καλύτερο είναι από πού έρχεται: ήδη οι αρχαίοι κάτοικοι των Καναρίων, πριν φτάσει οποιοσδήποτε, έτρωγαν ένα παρόμοιο καβουρδισμένο σιτηρό που το έλεγαν «αχορέν». Δηλαδή το τρώμε εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το ρίχνουμε στον ζωμό, στο γάλα, ζυμωμένο με μέλι... Ρώτα γι' αυτό σε οποιονδήποτε πάγκο και θα δεις πώς τους φωτίζεται το πρόσωπο. Είναι καθαρή γεύση σπιτιού.
