Ένα μικρό παρεκκλήσι, λευκό σαν τη ζάχαρη, σε μια ασβεστωμένη πλατειούλα στο τέλος της κατάβασης από το κάστρο, εκεί όπου το πάρκο αγκαλιάζεται με τα πρώτα σπίτια της συνοικίας. Μην ξεγελαστείς από το μέγεθός του: τον Μάιο αυτό το ερημοκλήσι γίνεται το κέντρο του κόσμου για τους κατοίκους του Αλικάντε.
Ένα ύψωμα που πάντα είχε λειτουργία
Η παράδοση λέει ότι σε αυτό το σημείο, δίπλα στα τείχη του κάστρου, υπήρχε πρώτα ένας πύργος παρατήρησης και μετά ένα παλιό τέμενος που μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό τον 13ο αιώνα. Είναι η συνηθισμένη ακολουθία σε όλη τη μεσογειακή ακτή της χερσονήσου: τα υψώματα με ορατότητα δεν μένουν ποτέ άδεια.
Το ερημοκλήσι που βλέπεις σήμερα είναι μεταγενέστερο, του 18ου αιώνα, ταπεινό και στιβαρό σαν τη συνοικία που το περιβάλλει. Δεν υπάρχει αρχιτεκτονική φιλοδοξία: ασβέστης, απλοί όγκοι και ένα καμπαναριό-τοίχος. Είναι ακριβώς ό,τι μπορούσε να πληρώσει μια συνοικία ψαράδων.
Η θέση του είναι αυτό που το κάνει ξεχωριστό. Βρίσκεται στο ύψος όπου η πόλη παύει να απλώνεται στα πόδια σου και περνά να είναι μπροστά σου, σε απόσταση αναπνοής, και αυτή η μετάβαση γίνεται αισθητή σωματικά όταν φτάνεις στην πλατειούλα.
Οι Σταυροί του Μαΐου
Στη διάρκεια των Γιορτών της Σάντα Κρους, στις αρχές του Μαΐου, όλη η συνοικία ξεσηκώνεται: οι δρόμοι γεμίζουν σταυρούς στολισμένους με λουλούδια, κρεμιούνται γλάστρες και φαναράκια, ακούγεται μουσική και σε κάθε γωνία μυρίζει μαγειρευτό. Το ερημοκλήσι δεσπόζει εκείνες τις μέρες από το ύψωμά του, λευκό ανάμεσα σε τόσο χρώμα.
Η γιορτή έρχεται από παλιά. Στις 3 Μαΐου η Καθολική Εκκλησία γιορτάζει την Εύρεση του Τιμίου Σταυρού: η παράδοση λέει ότι η Αγία Ελένη, μητέρα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, βρήκε στην Ιερουσαλήμ τον σταυρό του Χριστού. Από εκεί προέρχεται το έθιμο να βγάζουν και να στολίζουν σταυρούς με λουλούδια στην αρχή του Μαΐου.
Η ημερομηνία, επιπλέον, συμπίπτει με τη στιγμή που η μεσογειακή ύπαιθρος βρίσκεται στο καλύτερο σημείο της ανθοφορίας της, οπότε η γιορτή είναι ταυτόχρονα λειτουργική και εποχική. Οι Σταυροί του Μαΐου γιορτάζονται σε μισή Ισπανία για τον ίδιο λόγο.
Τον υπόλοιπο χρόνο η πλατειούλα είναι ήσυχη και σχεδόν άδεια, με τον ασβέστη να τυφλώνει στον ήλιο και μυρωδιά από κερί. Είναι μία από τις λίγες γωνιές της τουριστικής διαδρομής του Αλικάντε όπου μπορείς να είσαι μόνος.
Μη χάσεις
Πριν υπήρχαν πύργος και τέμενος
Ένα ύψωμα με ορατότητα δίπλα στο τείχος δεν μένει ποτέ άδειο. Το σημερινό ερημοκλήσι είναι του 18ου αιώνα.
Αρχιτεκτονική φτωχής συνοικίας
Ασβέστης, απλοί όγκοι και καμπαναριό-τοίχος. Ακριβώς ό,τι μπορούσε να πληρώσει μια συνοικία ψαράδων.
Οι Σταυροί του Μαΐου
Η συνοικία γεμίζει σταυρούς με λουλούδια, γλάστρες και φαναράκια, και το ερημοκλήσι δεσπόζει από το ύψωμά του.
Τον υπόλοιπο χρόνο, άδειο
Μία από τις λίγες γωνιές της τουριστικής διαδρομής του Αλικάντε όπου μπορείς να είσαι μόνος.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Αλικάντε
Είναι η τελευταία στάση της κατάβασης από το κάστρο μέσα από το πάρκο της Ερέτα και τη συνοικία Σάντα Κρους, ακριβώς πριν βγεις στην παλιά πόλη.
Από εδώ φτάνεις σε πέντε λεπτά στον συγκαθεδρικό ναό του Σαν Νικολάς και στο Δημαρχείο, που κλείνουν τη διαδρομή στην παλιά πόλη.
Το ερημοκλήσι ανοίγει σε περιορισμένο ωράριο που εξαρτάται από τη λειτουργία, οπότε συνήθως το βλέπεις απ' έξω. Δεν πειράζει: το ενδιαφέρον βρίσκεται στην πλατειούλα και στη θέα της πόλης, που είναι πάντα διαθέσιμες.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί η γιορτή είναι τον Μάιο και παντού σταυροί;
Έρχεται από πολύ παλιά. Στις τρεις Μαΐου η Εκκλησία γιορτάζει την Εύρεση του Τιμίου Σταυρού: η παράδοση λέει ότι η Αγία Ελένη, μητέρα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, βρήκε στην Ιερουσαλήμ τον αληθινό σταυρό του Χριστού. Από εκεί γεννήθηκε το έθιμο να βγάζουν και να στολίζουν σταυρούς με λουλούδια στην αρχή του Μάη, όταν επιπλέον όλα ανθίζουν μονομιάς. Ολόκληρες γειτονιές της Ισπανίας συναγωνίζονται για τον πιο όμορφο σταυρό, και η δική μας είναι απ' αυτές που το παίρνουν πολύ στα σοβαρά.
