Przecina rzekę Ebro siedmioma łukami z kamienia ciosowego i to stąd robi się klasyczne zdjęcie Saragossy: bazylika del Pilar z czterema wieżami i jedenastoma kopułami odbita w wodzie. Nazywa się go też Mostem Lwów, od czterech rzeźb z brązu, które strzegą jego przyczółków – a są one dużo młodsze, niż się wydaje.
Siedem łuków i kilka odbudów
Most był tu już w czasach rzymskich, bo w tym miejscu droga łącząca północny wschód Półwyspu Iberyjskiego przekraczała Ebro, a miasto w dużej mierze istnieje dzięki tej przeprawie. Średniowieczny kamienny most zaczęto budować w 1401 roku i ukończono w połowie tego samego stulecia.
Jego historia to ciąg powodzi i napraw. Ebro ma bardzo zmienny przepływ i wezbrania kilkakrotnie zrywały łuki, więc to, po czym dziś chodzisz, łączy oryginalny mur z odcinkami odbudowanymi w różnych stuleciach.
Trójkątne izbice od strony górnego biegu rzeki to kluczowy element obronny: rozcinają nurt, zanim uderzy w filary, i zmniejszają nacisk na konstrukcję. Na takiej rzece ten element nie jest detalem, lecz różnicą między mostem a stertą ciosów.
Lwy z 1991 roku
Cztery rzeźby z brązu, które wieńczą filary przyczółków, pochodzą z 1991 roku, a wykonał je rzeźbiarz Francisco Rallo; wiele osób się dziwi, bo wyglądają na dużo starsze. Lew jest godłem miasta i widnieje w jego herbie.
Ich ustawienie okazało się dość skuteczną operacją budowania tożsamości miasta: w ciągu kilku lat zmieniła się potoczna nazwa mostu i dziś prawie wszyscy nazywają go Mostem Lwów, nawet ci, którzy pamiętają, kiedy rzeźby postawiono.
Ze środka mostu widać na wprost cały zespół bazyliki del Pilar i La Seo, z rzeką Ebro na pierwszym planie. A z przeciwległego, lewego brzegu masz najszerszą perspektywę, tę, która pojawia się na prawie wszystkich zdjęciach miasta.
Nie do przegapienia
Lwy pochodzą z 1991 roku
Wykonał je Francisco Rallo, choć wyglądają na dużo starsze. W ciągu kilku lat zmieniły potoczną nazwę mostu.
Trójkątne izbice
Rozcinają nurt, zanim uderzy w filary. Na rzece z takimi wezbraniami jak Ebro ten element znaczy wszystko.
Tędy biegła droga rzymska
Miasto w dużej mierze istnieje dzięki tej przeprawie przez Ebro. Od tamtej pory zawsze był tu most.
Pocztówka jest na drugim brzegu
Przejdź cały most i odwróć się: o zmierzchu, gdy oświetlona bazylika odbija się w wodzie.
Jak to wpasować w zwiedzanie Saragossy
Leży tuż za Plaza del Pilar, po zejściu jej północną stroną, niecałe dwie minuty od bazyliki. Jest otwarty dla pieszych i samochodów, z szerokimi chodnikami po obu stronach.
Przejdź go całego aż na lewy brzeg i odwróć się. Stamtąd, zwłaszcza o zachodzie słońca i o zmierzchu, gdy bazylika jest oświetlona i odbija się w wodzie, zobaczysz obraz, który streszcza Saragossę.
Po tej stronie rzeki ciągną się brzegi Ebro, z urządzonymi alejkami, którymi można spacerować wzdłuż wody w obu kierunkach. To najspokojniejsza część centrum i miejsce, gdzie miasto wychodzi na spacer.
Najczęstsze pytania
Dokąd prowadziła ta przeprawa w czasach rzymskich?
Do połowy Hispanii. Caesaraugusta była jednym z wielkich węzłów dróg imperium: stąd wychodziły trakty do Pompaelo, dzisiejszej Pampeluny, i do Tarraco, dzisiejszej Tarragony, na wybrzeżu, a także szlaki na południe, wszystkie wymienione w rzymskich itinerariach, które do nas dotarły. Tak więc, przechodząc tędy, stąpasz mniej więcej po tym samym punkcie, z którego dwa tysiące lat temu wyruszały legiony i kupcy w drogę przez pół półwyspu. Drogi zmieniają nawierzchnię, ale rzadko miejsce.
