Pół człowiek, pół ryba, bez ramion, z wielką głową o wydatnym nosie i ciałem pokrytym łuską, wspięty na dwie kolumny z czarnego marmuru wysokie na jedenaście metrów. To Sireno, najsłynniejsza i najbardziej dyskutowana rzeźba Vigo, a dziś najważniejsze miejsce spotkań w mieście.
Od „Hombre pez” do Sireno
Stworzył ją w 1991 roku rzeźbiarz z Cambados Francisco Leiro, ze stali nierdzewnej, i ustawił na dwóch kolumnach z polerowanego czarnego marmuru wysokich na jedenaście metrów. Skala jest zamierzona: rzeźba patrzy w stronę morza, tak jak patrzy całe Vigo.
Leiro nazwał ją najpierw „Hombre pez” („Człowiek-ryba”), ale miasto od razu przechrzciło ją na Sireno – w rodzaju męskim, męską syrenę – i tak już zostało. To jeden z tych przypadków, w których ludowa nazwa bez dyskusji wygrywa z oficjalną.
Kiedy ją ustawiono, podzieliła mieszkańców Vigo jak mało co: jedni uważali ją za brzydką i dziwną, inni bronili jej zębami i pazurami. Z czasem przeszła od kontrowersji do sympatii – to zwykła droga sztuki publicznej, która w końcu się sprawdza.
Kim jest Francisco Leiro
To jeden z najważniejszych galicyjskich rzeźbiarzy naszych czasów. Jego prace objechały świat; wystawia w Nowym Jorku, gdzie przez lata mieszkał i pracował, a także w najważniejszych instytucjach hiszpańskich.
Pracuje przede wszystkim w drewnie i kamieniu, tworząc masywne, archaiczne w wyrazie i bardzo rozpoznawalne postacie: ciężkie ciała, zmienione proporcje, krągłość niemal galicyjskiej rzeźby ludowej przeniesiona w skalę współczesną.
Nieczęsto artysta takiej klasy podpisuje najbardziej widoczną rzeźbę miasta, i to wyjaśnia, dlaczego dzieło tak dobrze znosi spojrzenie trzydzieści lat później. Obejdź je i obejrzyj z różnych stron: zmienia się dość mocno zależnie od tego, gdzie staniesz.
Męska syrena to także postać z ładunkiem znaczeń: w morskiej mitologii syreny wabią i topią, a tu miasto wybrało wersję męską, bez ramion, pokrytą łuską i pionową, nad najruchliwszym skrzyżowaniem. To Vigo w czystej postaci: dzikie, morskie i trochę chodzące własnymi drogami.
Nie do przegapienia
Jedenaście metrów kolumn
Stal nierdzewna na dwóch kolumnach z polerowanego czarnego marmuru. Podpisał ją Francisco Leiro w 1991 roku.
Miasto zmieniło jej nazwę
Leiro nazwał ją „Hombre pez”, a mieszkańcy Vigo przechrzcili ją na Sireno, w rodzaju męskim.
Podzieliła miasto
Jedni uważali ją za brzydką i dziwną, inni bronili jej na śmierć i życie. Dziś to ikona i miejsce spotkań.
Leiro wystawia w Nowym Jorku
Jeden z najważniejszych galicyjskich rzeźbiarzy swojego pokolenia, z dorobkiem międzynarodowym.
Jak to wpleść w zwiedzanie Vigo
Stoi przy Porta do Sol, skrzyżowaniu, które jest sercem miasta, dokładnie na szwie między morskim Casco Vello, starym miastem, a mieszczańską nową dzielnicą. Przejdziesz tędy tak czy inaczej.
Postój trwa pięć albo dziesięć minut. Najlepsza pora to późne popołudnie, kiedy stal nierdzewna łapie niskie światło, a na placu jest najwięcej ludzi.
Stąd Rúa do Príncipe biegnie w stronę nowej dzielnicy, a uliczki schodzą ku Praza da Constitución i portowi. To najlepszy punkt wyjścia na każdą trasę po Vigo.
Najczęstsze pytania
Kim jest Francisco Leiro, który go stworzył?
Jednym z najważniejszych galicyjskich rzeźbiarzy naszych czasów. Jego prace objechały świat: wystawia w Nowym Jorku, gdzie przez lata mieszkał i pracował. Pracuje przede wszystkim w drewnie i kamieniu, tworząc te krzepkie postacie o archaicznym wyrazie, tak łatwe do rozpoznania. To, że artysta tej klasy podpisał Sireno, wyjaśnia, dlaczego niezależnie od gustów to dzieło, które gdzie indziej traktuje się bardzo poważnie.
