To chyba najpiękniejszy budynek w Rondzie i z pewnością najbardziej mieszany kulturowo. Był siedzibą muzułmańskiej władzy w mieście: w XIV wieku mieszkał tu nasrydzki namiestnik, a tradycja wymienia wśród jego mieszkańców Abomelika, a później Hameta el Zegrí, ostatniego muzułmańskiego dowódcę wojskowego przed upadkiem miasta. Potem pałac przeszedł w ręce chrześcijan i rozrastał się dalej.
Mauretańskie dziedzińce pod renesansowymi portalami
Ten pałac jest wyjątkowy, bo nie wybrał. Zachowuje dziedzińce w tradycji mauretańskiej z łukami podkowiastymi i azulejos, stropy kasetonowe w stylu mudéjar i portale już w pełni renesansowe, wszystko pod jednym dachem i bez tego, by któraś warstwa zatarła poprzednią.
Największe wrażenie robi Patio Mudéjar: azulejos, łuki podkowiaste i rytm, który przenosi wprost do nasrydzkiej Granady. Kilka metrów dalej Patio Castellano rządzi się już inną logiką, z arkadami na kolumnach i klasycznymi proporcjami. Przejście z jednego do drugiego to przejście między dwiema kulturami w dwudziestu krokach.
Nazwa pochodzi od kapitana Melchora de Mondragón, którego herb widać nad głównymi drzwiami, i wiąże się z podziałem majątków po zdobyciu miasta. Podobno, gdy Królowie Katoliccy zajęli Rondę w 1485 roku, zatrzymali się właśnie tutaj, a wśród nich królowa Izabela.
Wiszące ogrody i muzeum
W głębi pałacu ogrody schodzą tarasami nad wąwóz Tajo, a z punktu widokowego widać całe góry Serranía de Ronda, aż po szczyty w tle. To jeden z najlepszych widoków w mieście i jest wliczony w cenę wstępu, o czym wiele osób nie wie.
Budynek mieści też Museo de Ronda, które prowadzi przez historię tej okolicy od prehistorycznych dolmenów po czasy nowożytne, z działami archeologii, etnografii i górnictwa. Jest niewielkie, dobrze urządzone i daje kontekst dla wszystkiego innego, co zobaczysz w mieście.
Warto zatrzymać się przy zewnętrznym portalu i herbie oraz przy szczegółach stolarki i dekoracji stiukowych we wnętrzach, które w niektórych salach zachowały polichromię. Połączenie materiałów i epok sprawia, że ten budynek jest fizycznym streszczeniem historii Rondy.
Nie do przegapienia
Dwa dziedzińce, dwie kultury
Patio Mudéjar z łukami podkowiastymi i azulejos oraz Patio Castellano o klasycznych proporcjach, dwadzieścia kroków od siebie.
Siedziba nasrydzkiego namiestnika
W XIV wieku mieszkała tu muzułmańska władza miasta. Po 1485 roku pałac przeszedł w ręce chrześcijan, nie zacierając tego, co było wcześniej.
Ogrody nad wąwozem Tajo
Tarasy schodzące w dół z punktem widokowym na góry Serranía. Są wliczone w cenę wstępu, a wiele osób w ogóle do nich nie dociera.
Museo de Ronda
Od prehistorycznych dolmenów po czasy nowożytne. Daje kontekst dla wszystkiego innego, co zobaczysz w mieście.
Jak to wpleść w zwiedzanie Rondy
Stoi na starym mieście, pięć minut od kościoła Santa María la Mayor i dziesięć od mostu Puente Nuevo w kierunku południowym. To miejsce, w którym stare miasto wychyla się nad wąwóz od strony zachodniej.
Logiczna trasa po starym mieście łączy ten pałac, kościół główny i bramę Puerta de Almocábar, a potem schodzi do arabskich łaźni albo wraca do mostu. Wszędzie jest pięć lub dziesięć minut drogi.
Licz czterdzieści minut na pałac, muzeum i ogrody. Wstęp jest wliczony w bilet łączony na zabytki miejskie, który opłaca się od trzech wizyt i który kupisz w każdym z obiektów, które obejmuje.
Najczęstsze pytania
Gdzie był Hamet el Zegrí, kiedy Ronda upadła?
Poza miastem. Ostatni muzułmański dowódca wojskowy wyruszył nękać chrześcijańskie ziemie na zachodzie, a po powrocie zastał Rondę otoczoną i kastylijską artylerię ostrzeliwującą mury. Nie zdołał wejść do własnej twierdzy i musiał patrzeć z daleka, jak upada.
