Avila · Co zobaczyć

Plaza del Mercado Chico

To salon Ávili: prostokąt z podcieniami po trzech stronach, nad którym góruje fasada ratusza, gdzie miasto się umawia, robi zakupy i celowo traci czas. I robi to o wiele dłużej, niż się wydaje, bo pod tą nawierzchnią znajdowało się forum rzymskiej Ávili. Dwa tysiące lat życia publicznego na tym samym kwadracie ziemi.

Dwa tysiące lat w tym samym miejscu

Kiedy było tu jeszcze rzymskie miasto Abula, w tym miejscu znajdowało się forum: centrum obywatelskie, punkt, w którym uprawiano politykę, handlowano i wymierzano sprawiedliwość. Mijały wieki, zmieniali się właściciele i języki, a mimo to funkcja nie ruszyła się z miejsca: na forum położono średniowieczny plac, a na nim obecny.

Taka ciągłość jest rzadsza, niż się wydaje. W hiszpańskich miastach zwykle centrum przesuwa się z biegiem wieków, za rozwojem miasta albo za nowymi ośrodkami władzy. Tutaj tak się nie stało, po części dlatego, że mury nie pozwoliły miastu się rozrastać i zmusiły je do dalszego korzystania z tego, co już było.

A jeszcze przed Rzymem mieszkali tu ludzie. Te ziemie zamieszkiwali Wettonowie, przedrzymski lud pasterski, który na całym płaskowyżu zostawił granitowe byki i świnie zwane verracos, i mieli swoją osadę właśnie na tym wzgórzu.

Ten mały, nie ten duży

Nazwa zbija z tropu, dopóki ktoś jej nie wyjaśni: to Mercado Chico, czyli mały targ, dla odróżnienia od Mercado Grande, placu, który otwiera się poza obrębem murów przed bramą Puerta del Alcázar. Dwa targi, jeden w środku, drugi na zewnątrz, z różnymi funkcjami.

Ten w środku był targiem codziennym, do codziennego zaopatrzenia mieszkańców w obrębie murów; ten na zewnątrz – targiem wielkich jarmarków i bydła, którego nie można było wprowadzać w obręb murów. Taki podział jest typowy dla miast otoczonych murami i wyjaśnia układ obu przestrzeni.

Podcienie zamykające trzy strony placu służyły do handlu pod dachem, czy padało, czy prażyło słońce płaskowyżu, a w Ávili to dwie skrajności roku. Targ odbywa się tu do dziś i właśnie ta ciągłość użytkowania sprawia, że plac nie wygląda jak dekoracja.

Nie do przegapienia

Tu było rzymskie forum

Na nim położono średniowieczny plac, a na nim obecny. Dwa tysiące lat życia publicznego w tym samym miejscu.

Mury go zamroziły

Nie pozwalając miastu się rozrastać, zmusiły je do korzystania wciąż z tego samego centrum, co w hiszpańskich miastach zdarza się rzadko.

Chico kontra Grande

Ten w środku był targiem codziennym; ten na zewnątrz – targiem jarmarków i bydła, którego nie można było wprowadzać w obręb murów.

Przed Rzymem – Wettonowie

Przedrzymski lud, który zostawił na płaskowyżu granitowe verracos, miał już swoją osadę na tym wzgórzu.

Jak to połączyć ze zwiedzaniem Ávili

Leży w samym środku obrębu murów, pięć minut od katedry, od klasztoru Santa Teresa i od bramy Puerta del Alcázar. Przechodzi się przez niego kilka razy dziennie, nawet tego nie planując.

Wokół stoją pałace, które szlachta z Ávili wzniosła w obrębie murów – rodów Águila, Verdugo i Velada, do tego wieża Torreón de los Guzmanes – i które pokazują, czym było to miasto, kiedy kastylijska wełna obracała pieniędzmi.

To najlepsze miejsce, żeby zatrzymać się na posiłek albo na coś do picia, w ogródkach pod podcieniami. I to prawdziwy plac, z mieszkańcami, a nie przestrzeń zamieniona w muzeum: widać to o każdej porze.

Najczęstsze pytania

Czy Ávila istniała przed Rzymianami?

Tak, i to długo. Zanim przyszedł Rzym i założył tu Abulę, te ziemie zamieszkiwali Wettonowie, lud przedrzymski, pasterski i wojowniczy, ten sam, który zostawił na całym płaskowyżu ogromne granitowe byki i świnie zwane verracos. Mieli już swoją osadę na tym wzgórzu, przyciągnięci tym samym co wszyscy po nich: wzniesieniem łatwym do obrony i bliskością wody. Kiedy staniesz na tym placu, pomyśl, że od ponad dwóch tysięcy lat ludzie wybierają właśnie to miejsce.

Odkryj Avila i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Avila

Brama Alcázar

Bazylika San Vicente

Katedra w Ávili

Klasztor Santa Teresa

Los Cuatro Postes

Klasztor Encarnación