La Torreta to najwyżej położona i najstarsza część zamku, najsilniej umocnione serce twierdzy z wieżą główną. Wszystko zaczęło się tutaj ponad tysiąc lat temu, kiedy muzułmanie dostrzegli to, co oczywiste: kto panuje nad tą skałą, panuje nad miastem, zatoką i wszystkimi drogami, które do niego prowadzą.
Skała warta całej krainy
Muzułmanie wznieśli pierwszą twierdzę w IX wieku na górze Benacantil i to oni nadali górze jej nazwę. Logika jest czysto geograficzna: to samotna skała o wysokości stu sześćdziesięciu metrów, która wznosi się tuż nad portem i panuje nad całą równiną. Nic nie poruszało się na tym wybrzeżu bez wiedzy tych, którzy byli tutaj.
Data, którą zna każdy mieszkaniec Alicante, to 4 grudnia 1248 roku, kiedy wojska infanta Alfonsa Kastylijskiego – przyszłego Alfonsa X Mądrego – zdobyły zamek. Ponieważ 4 grudnia to dzień św. Barbary, twierdza na zawsze przyjęła imię świętej.
Pół wieku później, w 1296 roku, Jakub II Aragoński zajął Alicante i włączył je do Korony Aragonii, w której już pozostało. To właśnie ta zmiana władzy tłumaczy, dlaczego jest to dziś miasto walenckie, a nie murcjańskie, i rozstrzygnęło się to tu, na górze.
Trzy obwarowania, trzy wieki
Zamek składa się z trzech obwarowań ułożonych tarasowo, jedno nad drugim, a każde powstało w innym czasie. La Torreta na szczycie jest najstarsza, z najbardziej wytartym kamieniem i najbardziej nieregularnym planem, bo dopasowano ją do skały, niczego w niej nie poprawiając.
Obwarowania pośrodku to dzieło Filipa II i to już nowoczesna fortyfikacja artyleryjska. Trzecie, najniższe, to te, do których prawie nikt nie schodzi, a szkoda, bo dopiero stamtąd widać skalę całości: to jedna z największych średniowiecznych twierdz w Hiszpanii.
Z La Torrety widać port, plażę Postiguet i równinę aż po horyzont. Ta panorama na trzysta sześćdziesiąt stopni to dokładnie powód, dla którego ta skała była przez wieki kluczem do całej krainy, i wciąż jest to najlepszy widok w Alicante.
Kamień jest zawsze ciepły i szorstki, a na górze nieustannie wieje wiatr. Warto się tu na chwilę zatrzymać: to miejsce, w którym geografia tłumaczy całą historię miasta bez jednej tablicy informacyjnej.
Nie do przegapienia
Twierdza od IX wieku
Muzułmanie dostrzegli to, co oczywiste: kto panuje nad tą skałą, panuje nad miastem, zatoką i drogami.
Nazwa pochodzi od daty
Zamek zdobyto 4 grudnia 1248 roku, w dniu św. Barbary. Święta zatrzymała zamek dla siebie.
Trzy tarasowe obwarowania
Każde z innego wieku. La Torreta jest najstarsza i dopasowana do skały bez żadnych poprawek.
Najlepszy widok na miasto
Port, plaża i równina w 360 stopniach. Dlatego ta skała była warta tylu wojen.
Jak wpleść go w zwiedzanie Alicante
Na górę wjedziesz windą z wejścia wykutego w skale naprzeciwko plaży Postiguet – to wygodna i płatna opcja; samochodem, drogą prowadzącą na górę; albo pieszo z dzielnicy Santa Cruz – to wymagający spacer, ale najpiękniejszy.
Naturalna trasa to wjechać windą, najpierw obejrzeć La Torretę, zejść do obwarowań Filipa II z Patio de Armas i Muzeum Miasta, a potem zejść pieszo przez park La Ereta do dzielnicy Santa Cruz i kaplicy Santa Cruz.
Wstęp na teren zamku jest bezpłatny; płaci się tylko za windę. Licz dwie godziny razem z zejściem pieszo i przyjdź z samego rana albo jak najpóźniej: na górze nie ma cienia, a południowe słońce latem jest bezlitosne.
Najczęstsze pytania
A kim była święta Barbara, od której wzięło się to wszystko?
Młodą męczennicą z pierwszych wieków chrześcijaństwa. Tradycja mówi, że własny ojciec zamknął ją w wieży i w końcu ściął, bo nie chciała wyrzec się wiary, a w tej samej chwili poraził go piorun. Dlatego została patronką chroniącą przed piorunami, ogniem i wybuchami… i, zobacz, jaka ironia, dała w końcu imię twierdzy pełnej prochu i armat. Artylerzyści uważają ją za swoją patronkę; nie powiesz mi, że to nie pasuje.
Dlaczego tego infanta Alfonsa nazywa się Mądrym?
Bo ten infant, w młodości wojownik, z czasem stał się jednym z najbardziej wykształconych królów swojej epoki. Otoczył się uczonymi chrześcijanami, Żydami i muzułmanami, wspierał przekłady, prawa i wielkie dzieła z historii i astronomii, a także ułożył słynne Cantigas poświęcone Matce Bożej. Nakazał nawet, by dokumenty królestwa spisywano po kastylijsku, a nie po łacinie. Od miecza do pióra, wszystko w jednym życiu.
