Stoi w samym sercu dzielnicy San Antón, jednego z tych zakątków z duszą, do których turyści prawie nigdy nie docierają. Jego historia zaczyna się w 1735 roku, kiedy rada miasta i diecezja założyły tu przytułek Casa de la Misericordia, żeby dać schronienie biednym mieszkańcom miasta. Kościół powstał przy tym dziele dobroczynnym.
Dobroczynność instytucjonalna w XVIII wieku
Domy miłosierdzia były bardzo charakterystyczną odpowiedzią hiszpańskiego XVIII wieku na problem miejskiej biedy: instytucjami mieszanymi, po części miejskimi, po części kościelnymi, które przyjmowały, karmiły i zaprzęgały do pracy żebraków, sieroty i starców bez środków do życia.
Chodziło w nich w równym stopniu o pomoc, co o kontrolę społeczną – także o to, żeby usunąć biednych z ulic – i ta dwuznaczność jest typowa dla oświecenia. Ale ich funkcja materialna była prawdziwa: bez tych domów nędza w hiszpańskich miastach XVIII wieku oznaczała śmierć.
Pierwszy kościół przylegał do instytucji jako kaplica domu. Tak zaczynało wiele dzielnicowych kościołów parafialnych w Hiszpanii: nie zakładano ich jako parafii, lecz jako kaplice szpitali, klasztorów albo przytułków.
Zniszczony i odbudowany
Kościół, który widzisz dziś, jest dużo młodszy: dawny został zrównany z ziemią w czasie hiszpańskiej wojny domowej, a jego ołtarze i figury zniszczono. Ten wzniesiono od nowa i otwarto w 1952 roku. To los ogromnej części hiszpańskiego dziedzictwa sakralnego z lat trzydziestych.
Dla dzielnicy ten kościół to bardziej uczucie niż zabytek. Czci się tu Virgen de la Esperanza, bardzo kochaną w San Antón, do tego stopnia, że w 2011 roku odbyła się jej koronacja kanoniczna, a honorową matką chrzestną była królowa Zofia.
W Wielkim Tygodniu, kiedy figura wychodzi na ulice, żarliwość mieszkańców dzielnicy robi wrażenie. To nie procesja z turystycznej ulotki: to codzienna wiara pewnego miejsca, podtrzymywana przez sąsiadów przez cały rok.
Dzielnica nazywa się San Antón od Sant Antoni Abat, czyli św. Antoniego Opata, patrona zwierząt, i przeżywa to z rozmachem: co roku 17 stycznia wychodzi na ulice, żeby błogosławić zwierzęta domowe i gospodarskie, a na ulicach staje porrate, jarmark ze straganami, słodyczami i gwarem, taki jak za dawnych czasów.
Nie do przegapienia
Narodził się z przytułku
Przytułek Casa de la Misericordia, założony w 1735 roku przez radę miasta i diecezję dla biednych mieszkańców miasta.
Obecny jest z 1952 roku
Dawny został zrównany z ziemią w czasie hiszpańskiej wojny domowej. To los dużej części hiszpańskiego dziedzictwa sakralnego.
Virgen de la Esperanza
Koronowana kanonicznie w 2011 roku, z królową Zofią jako honorową matką chrzestną. Dzielnica otacza ją opieką.
Porrate 17 stycznia
San Antón to patron zwierząt: błogosławieństwo zwierząt domowych i jarmark ze straganami i słodyczami.
Jak to miejsce wpisuje się w twoje zwiedzanie Alicante
Stoi w dzielnicy San Antón, na północ od centrum, nieco z dala od utartego szlaku. Dojdziesz tu w kilka minut z Plaza de los Luceros albo od Mercado Central.
To przystanek dla tych, którzy chcą zobaczyć miasto poza zabytkowym centrum. San Antón to ludowa dzielnica z własnym życiem, rzadko odwiedzana przez turystów, i właśnie w tym tkwi jej urok.
Zwiedzanie wnętrza jest krótkie, trwa około piętnastu minut, a godziny otwarcia zależą od nabożeństw. Jeśli przyjeżdżasz w połowie stycznia, porrate San Antón 17 stycznia to jedno z najbardziej autentycznych świąt w kalendarzu Alicante.
Najczęstsze pytania
Dlaczego dzielnica nazywa się San Antón?
Od San Antón, czyli Sant Antoni Abat, patrona zwierząt, a tutaj przeżywa się to z rozmachem. Co roku 17 stycznia dzielnica wychodzi na ulice, żeby błogosławić zwierzęta domowe i inne zwierzęta, i staje porrate: jarmark ze straganami, słodyczami i gwarem, taki jak dawniej. To jeden z najstarszych i najbardziej zasłużonych zakątków Alicante, przedmieście ludzi pracy, które strzeże swoich tradycji jak skarbu.
